Το παλιόπαιδο των Monty Python δεν είναι πια εδώ

Πέθανε στα 77 του χρόνια, αφού πάλεψε με μορφή άνοιας, ο περίφημος Βρετανός κωμικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, που είναι κυρίως υπεύθυνος για την κορυφαία ταινία τους, τη βλάσφημη «Ενας προφήτης, μα τι προφήτης»

H καρδιά των Monty Python έπαψε να χτυπά. Πέθανε χθες στα 77 του χρόνια ο Τέρι Τζόουνς, ένας από τους ιδρυτές της περίφημης βρετανικής κωμικής ομάδας, αλλά και η κύρια σκηνοθετική δύναμη πίσω από τα τηλεοπτικά σόου και τις ταινίες της. Ο Τζόουνς, που ακολούθησε τον δικό του λαμπρό δρόμο μετά τη διάλυση των Monty Python, έπασχε από μορφή άνοιας, η αρρώστια του είχε γίνει γνωστή το 2016, αλλά δεν το είχε βάλει κάτω. Το 2017 εμφανίστηκε και μίλησε γι’ αυτή σε τελετή των BAFTA για να δώσει δημοσιότητα στις επιπτώσεις της, παρέα πάντα με τον φίλο και συνεργάτη στους Monty Python, Μάικλ Πέιλιν.

Με τον θάνατό του, η ομάδα μετρά ήδη δύο λιγότερα μέλη (ο Γκρέιαμ Τσάπμαν πέθανε το 1989) κάτι που επισήμανε με θλίψη σε τουίτ του ο Τέρι Γκίλιαμ («δύο έφυγαν, τέσσερις συνεχίζουμε»), ενώ αναγνώρισε την κορυφαία συνεισφορά του Τέρι Τζόουνς στη μεγαλύτερη επιτυχία τους, στο βλάσφημο αριστούργημά τους «The Life of Brian» («Ενας προφήτης, μα τι προφήτης»), το οποίο είχε σκηνοθετήσει ολομόναχος, αλλά και είχε παίξει τη μαμά του «Χριστού»-Μπράιαν, σε μια αξέχαστη, γκροτέσκα ερμηνεία και τη θρυλική ατάκα προς τους πιστούς, «δεν είναι ο Μεσσίας, είναι παλιόπαιδο».

Γεννημένος στην Ουαλία, το 1942, ο Τέρι Τζόουνς, μεγάλωσε στην Αγγλία. Η μοίρα του το θέλησε να ανακαλύψει την κλίση του στην κωμωδία και να ξεκινήσει τη λαμπρή του πορεία από τα φοιτητικά του χρόνια στην Οξφόρδη, όπου σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία. Εκεί πρωτοσυνάντησε τον συμφοιτητή του Μάικλ Πέιλιν, συμμετείχαν και οι δύο στη θεατρική ομάδα Oxford Revue.

Μετά το πανεπιστήμιο, έγραφε και έπαιζε, παρέα με τον Πέιλιν και πολλά άλλα μεγάλα κωμικά ταλέντα της γενιάς τους, σε μια σειρά από τηλεοπτικές εκπομπές. Και το 1969 γεννήθηκαν οι Monty Python. Τζόουνς, Πέιλιν, Γκρέιαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Τέρι Γκίλιαμ ένωσαν τις δυνάμεις του στην εκπομπή του BBC «Monty Python’s Flying Circus». Κράτησε μέχρι το 1974, με τεράστια επιτυχία, ένα από τα πιο επιδραστικά και επαναστατικά σόου στην ιστορία του καναλιού. Με το σουρεαλιστικό, μαύρο και ανατρεπτικό χιούμορ του, αλλά και την προωθημένη φόρμα του, ενέπνευσε και διαμόρφωσε γενιές Βρετανών κωμικών.

Η δουλειά στους Monty Python, στο γράψιμο και όλα, γινόταν συλλογικά και δημοκρατικά. Ο Τέρι Τζόουνς, όμως, είχε πάντα το μυαλό και την καρδιά του στη σκηνοθεσία. Ετσι, μετά το τέλος του σόου στο BBC, όταν αποφάσισαν να στραφούν σε κινηματογραφικές ταινίες, ήρθε και η σειρά του να ξεχωρίσει. Την πρώτη τους ταινία, το «Monty Python and the Holy Grail» («Το αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης», 1975), που έκανε με τα κρεμμυδάκια τον Βασιλιά Αρθούρο και τους Ιππότες του, τη συν-σκηνοθέτησε με τον Τέρι Γκίλιαμ. Η επόμενη, όμως, το 1979, η «Ενας προφήτης, μα τι προφήτης», ήταν κατάδική του, να κάνει με τον Χριστό και τη Βίβλο απίστευτα πράγματα και τον Γκίλιαμ να περιορίζεται στα σκηνικά και κοστούμια.

Οταν έπειτα από πολλά χρόνια τον είχαν ρωτήσει αν θα έκανε την ίδια σάτιρα και με το Ισλάμ, είχε απαντήσει ότι ούτε που θα το σκεφτόταν μετά από αυτά που τράβηξε ο Σάλμαν Ρούσντι. Τρίτη σκηνοθεσία του με τους Μόντι Πάιθον ήταν η ταινία «The meaning of life» («Το νόημα της ζωής», 1983), ένα ολοκληρωτικό, τελικό, φιλοσοφικό, ξεκαρδιστικό χτύπημα της ομάδας σε όλα τα ανθρώπινα και της κοινωνίας.

Οταν οι Monty Python ψιλοδιαλύθηκαν και τράβηξε καθένας τον δρόμο του, σταρ παντοτινoί, ο Τέρι Τζόουνς δεν είχε κανένα πρόβλημα. Γύρισε ταινίες («Personal Services», 1987, «Eric the Viking» με τον Τιμ Ρόμπινς, 1989). Eγραψε πολλά βιβλία για παιδιά και δημιούργησε και ένα παιδικό κανάλι. Μετέτρεψε το πάθος του για την Ιστορία και κυρίως τον Μεσαίωνα σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ, που παρουσίαζε ο ίδιος. Δημοσίευσε δύο βιβλία για τον μεγάλο συγγραφέα Τζέφρι Τσόσερ («Οι ιστορίες του Καντέρμπερι») και το μυστήριο γύρω από τον θάνατό του. Ενώ έγινε ένας από τους πιο δυναμικούς επικριτές του πολέμου στο Ιράκ και συγκέντρωσε το 2004 όλα τα σχετικά άρθρα του σε εφημερίδες στο βιβλίο «Terry Jones’ s War on the War on Terror».