Για τον Ιάσονα
Ηταν λίγο μετά τις 9 το βράδυ, όταν οι Green Day βγήκαν στη σκηνή του ΟΑΚΑ και ξεκίνησαν να παίζουν το τραγούδι «American Idiot».
Εμφανιζόμενοι μπρος στα μάτια μου, επαναφέροντας τα εφηβικά μου σκιρτήματα, ανάμεσα στα ουρλιαχτά, τους σκόρπιους στίχους, τη συγκίνηση και τον ενθουσιασμό, με έπιασε μια θλίψη, ένα είδος μελαγχολίας. Μπορώ να καταλάβω τώρα, γιατί το συγκρότημα αυτό έχει καταφέρει να παραμείνει στην κορυφή και ας βγάζει πλέον μέτρια άλμπουμ. Είναι αυτή η προφητική τους τάση και το πόσο επίκαιροι είναι, περιγράφοντας σε όλη τους σχεδόν τη δισκογραφία τα τυφλά και σταθερά βήματα της Αμερικής προς τον φασισμό.
Το 2020, ο τραγουδιστής των Green Day, Billie Joe Armstrong, περιέγραψε την προεδρία του Τζορτζ Μπους του νεότερου ως «έναν καταλύτη για την κατάσταση στην οποία έχει επέλθει η Αμερική σήμερα» και στο magnum opus τους, το «American Idiot», περιγράφουν τον τρόπο που η προεδρία του Τζορτζ Μπους άλλαξε για πάντα τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Τίποτα βέβαια δεν θα είχε καταφέρει ο Αμερικανός πρώην πρόεδρος, αν δεν είχε μαζί του Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία «κατασκεύασαν τη συναίνεση» για την εισβολή σε Ιράκ και Αφγανιστάν και νομιμοποίησαν στις συνειδήσεις των Αμερικανών τις δολοφονίες εκατομμυρίων αμάχων. Οι εκλογές του 2004 (που διεξήχθησαν λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του «American Idiot») δεν νομιμοποίησαν μονάχα τη δολοφονική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, που ακολούθησε πιστά και ο Μπαράκ Ομπάμα, παρά τις ελπίδες και τα όνειρα που κουβαλούσε η υποψηφιότητά του. Η νίκη του Μπους έδωσε στη «σιωπηρή πλειοψηφία» και στον ακροδεξιό και μισαλλόδοξο λόγο της μια τεράστια νίκη στρώνοντας το κόκκινο, ρεπουμπλικανικό χαλί στον Ντόναλντ Τραμπ.
Στο ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, οι Green Day κάνουν λόγο για την «redneck ατζέντα». Μια ατζέντα εμποτισμένη με ισλαμοφοβία, καταστολή και αστυνομοκρατία, μια ατζέντα που προτάσσει τη διαρκή επίθεση του κράτους σε ατομικές ελευθερίες, σε μειονότητες και ανθρώπινα δικαιώματα σε συνδυασμό με έναν άκρατο καπιταλισμό που ενισχύεται από την πολεμική βιομηχανία και την αδηφαγία των Αμερικανικών εταιρειών. Ενα μεγάλο πλιάτσικο που θα λέγαμε, και αυτό είναι ακριβώς ό,τι πρεσβεύει χωρίς καμία αιδώ το MAGA και ο κόσμος που πλάθεται γύρω από τη νεο-εθνικιστική αυτή ιδεολογία που απλώνεται σιγά σιγά σε όλο τον κόσμο.
Βεβαίως, η ιδεολογία αυτή δεν ξεκίνησε από τον Τραμπ, ούτε και από τον Μπους. Εκείνοι απλά την εμπλούτισαν και την τελειοποίησαν. Η οξυδέρκεια των Green Day οφείλεται και στα δικά τους βιώματα, καθώς ως παιδιά της δεκαετίας του 1980 στην Καλιφόρνια, έζησαν από κοντά τον ριγκανισμό και την ήττα των κινημάτων της δεκαετίας του 1960 και του 1970, που συνέβαλαν στην (πολιτική) απάθεια του μέσου Αμερικανού.
Οι ίδιοι ως συγκρότημα δίνουν έμφαση στον αναδυόμενο ρατσισμό και ατομικισμό που έβγαινε ξανά στην επιφάνεια από τους εξαγριωμένους νοικοκυραίους των αμερικανικών προαστίων. Για παράδειγμα, στο «Jesus of Suburbia», τα προάστια περιγράφονται ως τόποι δίχως συλλογικότητες και αλληλεγγύη, δίχως δημόσιους χώρους, γεμάτοι εμπορικά κέντρα, πάρκινγκ και φαστφουντάδικα, ενώ οι πολίτες μένουν απαθείς «για τα παιδιά με τα λερωμένα πρόσωπα».
Αυτή η μικροαστική πολιτική που ορίζει τα αμερικανικά προάστια, και η οποία έχει διαμορφωθεί γύρω από την προστασία της ιδιοκτησίας, ήταν και η βασική αιτία που ο ρατσισμός στα προάστια του Λος Αντζελες έπιασε κόκκινο τη δεκαετία του 1980, όταν οι λευκοί κάτοικοι, υπό τον φόβο να μην τους «αντικαταστήσουν οι μετανάστες,» ξεκίνησαν να αυτοοργανώνονται, να εξαπολύουν πογκρόμ εναντίον μεταναστών μαζί με την αστυνομία και να καλούν τον πλέον πασίγνωστο και υπερ-χρηματοδοτούμενο ICE (υπηρεσία για την πάταξη της παράτυπης μετανάστευσης) για να κάνει επιδρομές σε σπίτια μεταναστών.
Αυτό το ρατσιστικό φάντασμα που ποτέ δεν πέθανε, απλά θάφτηκε για λίγο καιρό, σηκώθηκε από τον τάφο και καταλαμβάνει την πόλη του Λος Αντζελες. Το 2025, οι επιδρομές του ICE και οι απελάσεις παράτυπων μεταναστών δεν δείχνουν σημάδια μείωσης. Από τις 6 Ιουνίου όπου σημειώθηκαν οι διαμαρτυρίες κατοίκων του Λος Αντζελες εναντίον των αντιμεταναστευτικών επιδρομών, μέχρι και σήμερα, σχεδόν 3.000 μετανάστες έχουν συλληφθεί και κρατούνται σε κέντρα κράτησης. Οπως αναφέρει η εφημερίδα Guardian, γειτονιές έχουν ερημώσει, σπίτια έχουν εγκαταλειφθεί και ένας τρόμος έχει απλωθεί γύρω από την Πόλη των Αγγέλων.
Η οξυδέρκεια των Green Day είναι και το βασικό χαρακτηριστικό του punk όπως αυτό διαμορφώθηκε από τη δεκαετία του 1970 και έπειτα. Από τους Sex Pistols που γκάριζαν για την ακύρωση του μέλλοντος και την αυγή της ΤΙΝΑ, στους Clash με το «Εχω βαρεθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής», και από εκεί στους Dead Kennedys που ξεσκέπαζαν τον ταξικό εχθρό και τους Fugazi που τραγουδούσαν για την αποξένωσή μας και τη συλλογική μας κούραση.
Ζούμε ακόμη την εποχή του American Idiot. Βασικά, δεν φύγαμε ποτέ. Η Αμερική βαδίζει ταχύτατα πλέον προς τον φασισμό, η Μέση Ανατολή συνεχίζει να βομβαρδίζεται από αποικιοκρατικά συμφέροντα και η συλλογική μας απάθεια όλο και μεγαλώνει και ίσως στο τέλος θα μας καταπιεί ολόκληρους.
Οπως αναρωτιέται και ο Bille Joe Armstrong: «Εχουμε [συλλογική] αμνησία ή εγώ είμαι απλά διαταραγμένος;»
