Παντρεύει το τάνγκο με το ρεμπέτικο!

Το Grecotango είναι ένα γοητευτικό πάντρεμα του ρεμπέτικου και των τάνγκο. Για την ακρίβεια, είναι διασκευές ρεμπέτικων κομματιών σε τάνγκο ρυθμούς, ένα νέο… είδος που λανσάρει η Πατρίσια Μαλάνκα, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ερμηνεύτριες του τάνγκο στην Αργεντινή. Γα το Grecotango μάλιστα απέσπασε ένα κρατικό βραβείο στην Αργεντινή.

Το Σάββατο θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε μια και η Πατρίσια βρίσκεται στην Ελλάδα και θα παίξει στο Zoo στο Χαλάνδρι (Ζωοδόχου Πηγής 45). Μαζί της θα είναι ο Ισπανός πιανίστας Nestor Zarzoso Moliner, η Ελληνοαργεντινή βιολίστρια Marianela Danos και αρκετοί προσκεκλημένοι μουσικοί.

Θα παρουσιάσει κλασικές συνθέσεις, τραγούδια από τους τέσσερις προσωπικούς της δίσκους, αλλά και διασκευές ρεμπέτικων σε τάνγκο που ερμηνεύει στα ελληνικά. «Η ανάμειξη του τάνγκο με τζαζ, electronica, ροκ ή μουσικές του κόσμου όπως φάδος, κούμπια κ.ά. αποτελεί την πλέον δυναμική τάση στην Αργεντινή», εξηγεί.

«Η γνωριμία μου με Αργεντινούς ελληνικής καταγωγής από το Μπουένος Αϊρες με οδήγησε γρήγορα στα ρεμπέτικα ακούσματα, στην ενδελεχή έρευνα γι’ αυτό το είδος μουσικής και, τέλος, σε απανωτά ταξίδια στην Ελλάδα, στα ταβερνάκια του Πειραιά, της Καισαριανής και του Κεραμεικού και βέβαια στη Σύρο του Βαμβακάρη! Τα ρεμπέτικα, όπως και τα τάνγκο, έχουν μέσα τους τη ρήξη. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς καθώς αυτοί που τα γέννησαν, πρόσφυγες και στις δύο περιπτώσεις που κατέφταναν στις αρχές του 20ού αιώνα από την Ευρώπη στο Μπουένος Αϊρες ή από τη Μικρά Ασία στον Πειραιά, ήρθαν σε κόντρα με το κατεστημένο;».

Η ίδια θεωρεί πως το τάνγκο βρίσκεται στο στόχαστρο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στη χώρα της. Ανήκει στους λεγόμενους «Artistas de protesta» (Αλληλέγγυους Καλλιτέχνες), που διαμαρτύρονται και συμπαραστέκονται για τα εργατικά δικαιώματα, τις πολιτικές διώξεις και κυρίως τα κοινωνικά γυναικεία ζητήματα, όπως η νομιμοποίηση των εκτρώσεων που έβγαλε πρόσφατα εκατομμύρια ανθρώπους στους δρόμους σε όλη την Αργεντινή. «Μόλις πέρυσι, το τάνγκο δέχθηκε μεγάλη επίθεση, καθώς η κυβέρνηση έβαλε στο στόχαστρο τις milongas», λέει η Πατρίσια Μαλάνκα.

«Milongas είναι τα μέρη όπου συγκεντρώνονται οι θαυμαστές, οι χορευτές, αλλά και οι επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο που καταφτάνουν στην Αργεντινή για να έρθουν σε άμεση επαφή με το εμβληματικό μουσικό είδος της χώρας. Με διάφορα ανούσια προσχήματα, η μία milonga μετά την άλλη έκλειναν. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε, οι διαμαρτυρίες έγιναν καθημερινότητα και μετατράπηκαν σε ορμητικό ποτάμι που έπνιξε τον κυβερνητικό παραλογισμό. Σε σύντομο χρονικό διάστημα πέρασε νόμος -με απόλυτη πλειοψηφία 100% από τη Βουλή- για την προστασία των milongas, ο οποίος μάλιστα προέβλεπε και την υποχρεωτική, κρατική οικονομική ενίσχυσή τους. Το τάνγκο ήρθε σε ρήξη και κέρδισε».