ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Δημήτρης Κανελλόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Κάποια στιγμή είδα να εμφανίζονται πίσω από τη σκηνή του Θεάτρου Βράχων ο Χρήστος Θηβαίος και ο Μίλτος Πασχαλίδης. Πίσω πίσω εννοώ, στο μικρό κενό ανάμεσα στη σκηνή και τους βράχους. Να εξαφανίζονται πρώτα –σαν να κρύβονταν ένα πράγμα– και μετά να εμφανίζονται ξανά. Τα μάτια τους ήταν κλαμένα και έκαναν και οι δύο ανεπαίσθητα την κίνηση να σκουπίσουν ένα δάκρυ, ξέρετε, με τα δύο δάχτυλα ανάποδα στο δεξί τους βλέφαρο.

Ολοι είχαμε κι ένα τραγούδι του Θάνου Μικρούτσικου για να δακρύσουμε, καλλιτέχνες και κοινό. Ενα κομμάτι για να… σπάσουμε. Διότι σε αυτές τις δύο ιστορικές συναυλίες του Θάνου στον Βύρωνα, Πέμπτη και Παρασκευή, ήμασταν όλοι στο όριο. Κάποιοι το ξεπερνούσαν και βούρκωναν, κάποιοι πάλευαν να κρατηθούν. Ενας ήταν ο πιο δυνατός όλων, ο πιο αγέρωχος: ο ίδιος ο Μικρούτσικος.

Κάθισα και είδα τη συναυλία από τον χώρο των καλλιτεχνών. Και μπορώ να σας μεταφέρω το κλίμα από εκεί και το οποίο, εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και πολύ διαφορετικό από εκείνο του κόσμου. Η φάση ήταν αληθινή γιορτή, σαν μάζωξη φίλων που έχουν να τα πουν χρόνια και συναντώνται ξανά, έμοιαζε με πανηγύρι. Καλαμπούρια, γέλια, μπίρες και αγκαλιές, πολλές αγκαλιές, όλοι με όλους. Ηταν η συναυλία της αγκαλιάς και των φιλιών γενικότερα, ήταν ένα live ξέχειλο από συγκίνηση και αγάπη. Τόση αγάπη μαζεμένη σε έναν χώρο σπάνια συναντάς και νιώθεις τυχερός όταν τη βρίσκεις και βουτάς μέσα της.

Και όλοι τους, όλοι όμως, έτοιμοι να κάνουν όσα τους… διατάξει ο Θάνος. Αρκούσε ένα βλέμμα του, μια ματιά του, ένα γνέψιμο για να τρέξουν. Ο,τι τους ζητούσε, αμέσως. Στρατιωτάκια γεμάτα ευγνωμοσύνη. Από τον Γιώργο Νταλάρα μέχρι τον Μανώλη Μητσιά και από τη Χαρούλα Αλεξίου έως τον Γιάννη Κότσιρα. Συνολικά είπαν 38 τραγούδια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι τραγούδια Α΄ Εθνικής. Το στιγμιότυπο στο τέλος της συναυλίας, όταν ο Μικρούτσικος τραγουδάει τη «Ρόζα» και οι καλλιτέχνες γύρω του τον χειροκροτούν και τον προσκυνούν, είναι από τις σκηνές που μπαίνουν στην ανθολογία της μουσικής. «Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία / πώς η ιστορία γίνεται σιωπή…»

Να και μερικά από τα highlights της Παρασκευής. Η απίστευτη ερμηνεία της Χαρούλας Αλεξίου στο «Φεύγω και μη με περιμένεις» και η κραυγή που έβγαλε στο τέλος «Καλώς σε ξαναβρήκα, αγάπη μου» που σημαίνει πολλά και διαφορετικά πράγματα (και για την ίδια). Ο Γιώργος Νταλάρας στο «Καραντί», ο Κώστας Θωμαΐδης στο «Μαχαίρι» αλλά και στο «Αννα μην κλαις», ο Γιώργος Μεράντζας στη «Δίκοπη ζωή» και στο ηπειρώτικο «Τα ξεχωρίσματα», ο Γιάννης Κότσιρας στο «Είσαι η Πρέβεζα», ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στον «Θερμαστή», ο Μανώλης Μητσιάς στο «Ερωτικό», ο Χρήστος Θηβαίος στον «Αμλετ», ο Μίλτος Πασχαλίδης στο «Federico Garcia Lorca».

Μαζί τους και οι δύο τελευταίες τραγουδίστριες του Μικρούτσικου, η κλασική πια Ρίτα Αντωνοπούλου να απογειώνει «Το μηδέν» και η ολοκαίνουργια και πολύ ενδιαφέρουσα Μαριάννα Πολυχρονίδη («Σταυρός του Νότου»). Και φυσικά ο ίδιος ο Θάνος στο «Κακόηθες μελάνωμα» και στους «Επτά Νάνους». Ηταν τόσα πολλά τα τραγούδια του Θάνου –είναι δηλαδή– που, ακούγοντάς τα στη σειρά στη συναυλία, ένιωθες να ξετυλίγεται μπροστά σου η Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Συνωστισμός… ειδικού σκοπού

Την Πέμπτη ήταν εκεί ο Δημήτρης Κουτσούμπας, η Αλέκα Παπαρήγα και ο Θανάσης Παφίλης, το ΚΚΕ «αυτοπροσώπως» με άλλα λόγια. Ηταν και ο Αριστείδης Μπαλτάς. Την Παρασκευή ήταν ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης αλλά και ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας, που ήρθε στην Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο για τη συναυλία.

Στα αρνητικά της βραδιάς, η κατάσταση στο Θέατρο Βράχων. Ηταν τόσο πολύς ο κόσμος, που στο τέλος το πράγμα είχε καταντήσει επικίνδυνο. Χιλιάδες θεατές παντού, χιλιάδες καρέκλες σε όλο τον χώρο απλωμένες, όπου μπορείτε να φανταστείτε. Από πολύ νωρίς μάλιστα.

Πολλοί δεν έβλεπαν, άλλοι έβλεπαν με δυσκολία κ.ο.κ. Σε άλλες περιπτώσεις θα μιλούσαμε για έγκλημα. Εδώ όμως μιλάμε για μια συναυλία ειδικού σκοπού. Ποιος μπορούσε να αφήσει κάποιον απ’ έξω; Ουδείς, κανέναν. Να παίζει ο Θάνος Μικρούτσικος κι εσύ να μην μπορείς να μπεις να τον παρακολουθήσεις; Και στα δέντρα του θεάτρου να ήσουν κρεμασμένος στα κλαδιά, δεν θα διαμαρτυρόσουν..