Εφτασε η μέρα που περιμέναμε. Μια ιστορική στιγμή για μας, τους Ελληνες, αλλά και για τον κόσμο του χορού γενικά. Το Σάββατο, 12 Μαΐου, το θέατρο της Πίνα Μπάους, το περίφημο Χοροθέατρο του Βούπερταλ, παρουσιάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα το πρώτο έργο άλλου χορογράφου που θα ανεβεί εκεί από το 1973, που το ίδρυσε η γυναίκα που άλλαξε την πορεία του σύγχρονου χορού. Και το έργο αυτό έχει την υπογραφή του δικού μας -και παγκόσμιου- Δημήτρη Παπαϊωάννου.
Επρεπε να περάσουν εννέα χρόνια από τον θάνατο της Πίνα Μπάους (Ιούνιο του 2009) για να αποφασίσει το Χοροθέατρο του Βούπερταλ να προχωρήσει μπροστά, να εντάξει στο ρεπερτόριό του και νέα έργα, από άλλους χορογράφους, παρ’ όλο που η επιτυχία του εξακολουθεί να είναι παντού τεράστια με το παλιό, αξεπέραστο ρεπερτόριό του.
Ο πρώτος που επιλέχτηκε ήταν ο Δημητρης Παπαϊωάννου. Το έργο λέγεται «New Piece I» και εκτός από τη Γερμανία θα ταξιδέψει σε Βρετανία, Γαλλία, Ολλανδία και φυσικά στην Αθήνα, αφού είναι μια συμπαραγωγή με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Théâtre de la Ville του Παρισιού, το Sadler’s Wells του Λονδίνου και το Holland Festival του Αμστερνταμ.
«Η πρώτη μου αντίδραση ήταν: “Ελα τώρα!”», διηγείται ο Δημητρης Παπαϊωάννου σε συνέντευξή του στους «New York Times» (4/5). «Αλλα γρήγορα κατάλαβα ότι αν η ζωή μου κάνει αυτό το δώρο κι εγώ δεν το δεχτώ, στο νεκροκρέβατό μου θα έλεγα: “Γιατί είπες όχι;”». Eτσι ο Ελληνας πολυκαλλιτέχνης, που τα τελευταία χρόνια κατακτά με τις παραστάσεις του το παγκόσμιο κοινό -συνεχώς σε μια περιοδεία βρίσκεται- στρώθηκε στη δουλειά.
Και για πρώτη φορά, όπως λέει στους «New York Times», συμφώνησε σε ένα πιο στενό χρονοδιάγραμμα. Ενώ συνήθως χρειάζεται γύρω στους πέντε μήνες για κάθε του δουλειά, για χάρη του θεάτρου της Πίνα Μπάους περιόρισε τον χρόνο προετοιμασίας. «Πώς ήταν;» τον ρωτούν οι «NYT». «Ενας εφιάλτης, αλλά το ήξερα», απαντά.
Τη μεγάλη ευθύνη επιλογής του Δημήτρη Παπαϊωάννου την είχε η νέα διευθύντρια (από πέρυσι τον Μάιο) του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ, Αντόλφ Μπίντερ. Για τα νέα έργα ήθελε, λέει, χορογράφους που να συνδέονται με το DNA του συγκροτήματος και το πνεύμα της Πίνα Μπάους, χωρίς αναγκαστικά να μιμούνται το διακριτό της στιλ. «Αναζητούσα ανθρώπους που δεν είναι χορογράφοι με την κλασική έννοια του όρου», εξηγεί στους «NYT».
«Καλλιτέχνες που να μπορούν να ερευνήσουν τι σημαίνει “χοροθέατρο” τον 21ο αιώνα. Ανθρώπους που να μην είναι κολλημένοι σε ένα είδος, αλλά να αγκαλιάζουν τα πάντα, θέατρο, φιλοσοφία, ζωγραφική, σινεμά». Ακριβώς δηλαδή ό,τι αντιπροσωπεύει ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.
Mετά τον Ελληνα χορογράφο, στις 2 Ιουνίου, τη σκυτάλη παραλαμβάνει ο 40χρονος Νορβηγός χορογράφος Αλαν Λουσιέν Ογεν με το δικό του «New Piece II». Αυτοί οι δύο ανέλαβαν να περάσουν το Χοροθέατρο του Βούπερταλ σε μια άλλη εποχή.
