Τα family offices, οι ιδιωτικές εταιρείες που διαχειρίζονται τις περιουσίες των πλουσιότερων οικογενειών της υφηλίου, ανακατατάσσουν ολοένα και περισσότερο τα χαρτοφυλάκιά τους προς αυτό που θεωρούν μία από τις καθοριστικότερες οικονομικές μετατοπίσεις του 21ου αιώνα, την ανάδυση ενός πολυπολικού κόσμου.
Σε αυτήν την ανακατάταξη οι δυναστείες του πλανήτη φέρεται να διευρύνουν την έκθεσή τους προς περιοχές όπως η Ινδία, ο Περσικός Κόλπος, η Κίνα και η Νοτιοανατολική Ασία καθώς οι κίνδυνοι μειώνονται και οι προοπτικές κερδοφορίας που προβάλλουν ελκύουν, προσφέροντας αποδόσεις ανάλογες ή και ακόμα καλύτερες αυτών που απολαμβάνουν στα παραδοσιακά οικονομικά κέντρα.
Τα family offices διαχειρίζονται σήμερα πλούτο μεγαλύτερο των 6 τρισ. δολαρίων ο οποίος, σύμφωνα με κάποιες οικονομικές μελέτες, θα έχει ξεπεράσει τα 9 τρισ. ώς το τέλος της δεκαετίας. Επενδύουν τον πλούτο που τους εμπιστεύονται οι ισχυροί με ορίζοντα 2-3 δεκαετιών, όχι τριμήνων. Εστιάζουν έτσι την προσοχή τους στο πού αναπτύσσεται η οικονομική επιρροή του μέλλοντος, πού τα δημογραφικά στοιχεία υποστηρίζουν μια τέτοια εξέλιξη, πού ρέει το κεφάλαιο και πού είναι πιθανό να αναδυθεί το επόμενο κύμα οικονομικής ανάπτυξης.
Υπό το πρίσμα αυτό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να αποτελούν τον πρώτο τους επενδυτικό σταθμό καθώς παραμένουν η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και κυριαρχούν σε πολλούς τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογικής καινοτομίας. Η Κίνα παραμένει επίσης βασικός τους στόχος καθώς αποτελεί το επίκεντρο της παγκόσμιας μεταποίησης, του εμπορίου και των βιομηχανικών εφοδιαστικών αλυσίδων.
Ωστόσο, πολλά οικογενειακά γραφεία κοιτάζουν πλέον ολοένα και περισσότερο πέρα από αυτό το παραδοσιακό πλαίσιο ΗΠΑ – Κίνας που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την επενδυτική σκέψη των τελευταίων δύο δεκαετιών. Ολο και περισσότερο βλέπουν την παγκόσμια οικονομία μέσα από το πρίσμα πέντε συνολικά σημαντικών κέντρων οικονομικής επιρροής: τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, αλλά και την Ινδία, τις χώρες του Περσικού Κόλπου και τη Νοτιοανατολική Ασία. Οι περιοχές αυτές αντιπροσωπεύουν, όπως τονίζουν, ένα αυξανόμενο μερίδιο της παγκόσμιας ανάπτυξης, των επενδυτικών ροών, της καινοτομίας και της δημιουργίας πλούτου, ενισχύοντας την εμφάνιση της αναμενόμενης πιο πολυπολικής οικονομικής τάξης.
Η Ινδία, για παράδειγμα, ξεπέρασε το Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, ενώ αναμένεται ότι ώς το τέλος αυτής της δεκαετίας θα είναι η τρίτη. Η οικονομία της προβλέπεται να τρέξει φέτος με ρυθμό 6% καθιστώντας τη μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μεγάλες οικονομίες του κόσμου. Στη Νοτιοανατολική Ασία, χώρες όπως η Ινδονησία, το Βιετνάμ και οι Φιλιππίνες επωφελούνται από τη μεγέθυνση της μεσαίας τάξης, την αύξηση της εγχώριας κατανάλωσης και την αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων καθώς οι πολυεθνικές εταιρείες διαφοροποιούν τις παραγωγικές δραστηριότητές τους.
Ο πληθυσμός της περιοχής υπερβαίνει τα 680 εκατομμύρια ανθρώπους, δημιουργώντας μία από τις σημαντικότερες αγορές -φτηνής- εργασίας αλλά και καταναλωτών στον κόσμο. Στον Περσικό Κόλπο οι πετρελαϊκές οικονομίες των εμίρηδων καταγράφουν τα τελευταία χρόνια ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στις παγκόσμιες κεφαλαιαγορές. Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία αυτών ελέγχουν περιουσιακά στοιχεία σε όλο τον κόσμο αξίας μεγαλύτερης των 4 τρισ. δολαρίων, ενώ χρηματοπιστωτικά κέντρα, όπως το Ντουμπάι και το Αμπου Ντάμπι, προσελκύουν κεφάλαια, επιχειρηματίες και πλούσιες οικογένειες που μετακινούνται. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα παραμένουν ένας από τους κορυφαίους προορισμούς στον κόσμο για τη μετανάστευση εκατομμυριούχων, αντανακλώντας το αυξανόμενο στάτους του ως παγκόσμιος κόμβος πλούτου.
Κάθε ένα από αυτά τα κέντρα οικονομικής ισχύος και επιρροής φέρνει διαφορετικά δυνατά σημεία, ευκαιρίες και μοχλούς ανάπτυξης, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στις προβλέψεις των διεθνών οργανισμών. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι οι αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες θα αντιπροσωπεύουν τα επόμενα χρόνια περίπου το 70% της παγκόσμιας ανάπτυξης ενισχύοντας τη σημασία τους για τους μακροπρόθεσμους επενδυτές. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά από την πλευρά της ότι οι αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες αντιπροσωπεύουν ήδη, με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, σχεδόν το 60% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
«Η εμφάνιση του πολυπολικού κόσμου δεν θα είναι βραχυπρόθεσμο θέμα», τονίζει ο Νάιτζελ Γκριν, διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου deVere, μιας από τις κορυφαίες ανεξάρτητες εταιρείες χρηματοοικονομικών συμβούλων στον κόσμο. «Είναι μια διαρθρωτική μετατόπιση που επηρεάζει ήδη τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται ορισμένες από τις μεγαλύτερες δεξαμενές ιδιωτικού κεφαλαίου στον κόσμο. Η επόμενη γενιά παγκόσμιας ανάπτυξης θα είναι γεωγραφικά πιο διασκορπισμένη από την προηγούμενη και το κεφάλαιο αρχίζει να αντικατοπτρίζει αυτή την πραγματικότητα»… Και βέβαια, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι: η Ευρώπη… πού βρίσκεται;
