«Δεν κάνουμε εκπτώσεις στις επιλογές μας»

Ηταν 1987 όταν κάποιο άγνωστο συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη (με καταγωγή από τη Βέροια) έβγαζε έναν δίσκο (ομώνυμο) πολύ καθοριστικό στην ιστορία του ελληνικού ροκ· δίσκο που αποτέλεσε σημείο αναφοράς. Το όνομά του: «Μωρά στη Φωτιά». «Πραγματικά πολύ επιδραστικός δίσκος αλλά όσο και ο δεύτερος “Θεατρίνοι” και, πιστεύω, όσο και ο τρίτος “Στο δρόμο”» λέει ο Στέλιος Παπαϊωάννου Σαλβαδόρ, ο ηγέτης του συγκροτήματος όλα αυτά τα χρόνια. «Απλώς ο πρώτος δίσκος βγήκε νωρίς, σε μια εποχή πολύ πρώιμη για την ελληνόφωνη ροκ σκηνή, αγαπήθηκε από τον κόσμο και έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση των 90s στην Ελλάδα».

Τα Μωρά στη Φωτιά έχουν νέο δίσκο, «Το Χρυσό Κλειδί», και παίζουν και live, Παρασκευή, στο «club The Crow», στου Ζωγράφου. «Χρυσό Κλειδί, είναι ένα από τα τραγούδια του καινούργιου δίσκου σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη», μας περιγράφει το άλμπουμ ο Στέλιος. «Τα περισσότερα τραγούδια είναι σε στίχο και μουσική δική μου, εκτός από κάποια σε ποίηση του μεγάλου μας ποιητή. Είναι ένας πολύ δυνατός ηλεκτρικός δίσκος, λιγάκι διαφοροποιημένος ηχητικά, με δυνατές κιθάρες και πνευστά που χρησιμοποιώ εδώ και αρκετά χρόνια. Εχει πλούσια ενορχήστρωση και είναι ιστορίες εμπνευσμένες από τη ζωή μου, αλλά και με κάποιες συμβολικές προεκτάσεις στην αφήγηση.

Μέσα από τις συμβολικές αυτές ιστορίες, θέλω να περάσω κάποια μηνύματα στον ακροατή, με προσωπικό αλλά και γενικότερο κοινωνικό περιεχόμενο». Και τώρα, αλλά και πιο παλιά, μελοποιείς ποιητές μας, γιατί; «Η ποίηση είναι από τις πιο αγαπημένες μου ενασχολήσεις, διαβάζω εδώ και χρόνια, ελληνική και ξένη ποίηση, κι όταν κατά καιρούς συναντώ ένα ποιητικό αριστούργημα που νιώθω πως ταιριάζει με κάποια μουσική που έχω γράψει, προσπαθώ να το εντάξω. Γίνεται αποκλειστικά για καλλιτεχνικούς λόγους και μόνο από θαυμασμό στα συγκεκριμένα ποιήματα».

Αυθεντικός ροκ ήχος, με τη δική τους ταυτότητα που συνδέει το φανκ με το πανκ, την τζαζ με το ροκ και όλα αυτά συνδυάζονται με τον ιδιαίτερο, κοινωνικό, ελληνικό στίχο. Τι σου λένε και τώρα, τόσα χρόνια μετά, για τα Μωρά στη Φωτιά;

«Oτι είμαστε από τα λίγα, αν όχι το μοναδικό συγκρότημα που ενώ πέτυχε και μάλιστα εντελώς ανεξάρτητα, χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια από δισκογραφικές ή άλλους μηχανισμούς, δεν είχαμε την έπαρση και δεν κάναμε έκπτωση στις επιλογές μας». Η μουσική χρειάζεται χρήμα; «Το χρήμα χρειάζεται τη μουσική. Βέβαια μουσική δεν εννοούμε τις ακριβές παραγωγές. Αν αυτό εννοείς μπορεί να υπάρχει και χωρίς αυτές».

Τα Μωρά στη Φωτιά κλείνουν φέτος 30 χρόνια στη δισκογραφία και έχουν ήδη ξεκινήσει τις επετειακές εμφανίσεις. Πώς προσαρμόζεται ένας πιο παλιός καλλιτέχνης στη σύγχρονη εποχή της μουσικής; «Πιστεύω πως παρ’ όλο που υπάρχουν πολλά καινούργια πράγματα, αν θέλει κάποιος να προσαρμοστεί, προσαρμόζεται. Αρκεί να αντιλαμβάνεται το “καινούργιο” και να θέλει να το ακολουθήσει». Η μουσική κερδίζει τελικά τον φόβο; «Η μουσική είναι μια παρηγοριά στην προσπάθειά μας να νικήσουμε τον φόβο. Και μπορεί να κερδίσει ό,τι μπορεί να νικηθεί».

INFO: «club The Crow», Σινώπης 27, Ζωγράφου, Παρασκευή 4 Μαΐου, ώρα έναρξης: 22.00