Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Φθινοπωρινό πεζογραφικό ψηφιδωτό
ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Φθινοπωρινό πεζογραφικό ψηφιδωτό

  • A-
  • A+
28 συγγραφείς συστήνουν το νέο τους βιβλίο (Β’ μέρος)

Το προηγούμενο Σάββατο οι συγγραφείς: Α. Αντονάς, Ι. Ανυφαντάκης, Κ. Αρκουδέας, Γ. Γαβράς, Θ. Γκόνης, Λ. Δέρβη, Μ. Δούκα, Τ. Επτακοίλη, Α. Ισαρης, Τ. Καμπύλης, Ι. Καρυωτάκη, Θ. Κοροβίνης, Ξ. Κουναλάκη, Η. Μαγκλίνης μας έδωσαν μια πρόγευση από τα υπό έκδοση βιβλία τους.

Αυτό το Σάββατο, ολοκληρώνεται το αφιέρωμα με τους υπόλοιπους 14 συγγραφείς που σταχυολογήσαμε από την επικείμενη πεζογραφική εκδοτική παραγωγή, στην προσπάθειά μας να συγκροτήσουμε έναν μικρό αναγνωστικό οδηγό (αναμφίβολα υπάρχουν κι άλλοι αξιοσύστατοι τίτλοι), από μυθιστορήματα, νουβέλες, αφηγήματα και συλλογές διηγημάτων, τα οποία καλύπτουν ένα σχετικά ευρύ θεματικό και υφολογικό κάδρο από συγγραφείς διαφορετικών ηλικιών και πολιτισμικών αναφορών.

-------------------------------------------------------

Ανάμεσα σε δύο πατρίδες

Του ΜΙΧΑΛΗ ΜΑΛΑΝΔΡΑΚΗ

  • «Patriot»
  • Νουβέλα
  • Εκδ. Πόλις

Η ιδέα μάλλον γεννήθηκε όταν ένα κοντινό μου πρόσωπο, αλβανικής καταγωγής, συνέτασσε το βιογραφικό του και μου ανέφερε ότι αρκετοί επιλέγουν να αναφέρουν μόνο την ελληνική υπηκοότητα, αποκρύπτοντας την αλβανική. Kάτι που αναγκάζεται να κάνει και ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, αν και σε διαφορετικές συνθήκες.

Ο εικοσιτριάχρονος Αγκίμ, μετανάστης από την Αλβανία στην Ελλάδα για περισσότερο από δέκα χρόνια, παίζει συχνά το κλαρίνο του στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, ενώ ονειρεύεται να γίνει επαγγελματίας κλαρινίστας. Οταν, λοιπόν, ένας άγνωστος συμπατριώτης του τον προσεγγίζει εντυπωσιασμένος από το ταλέντο του και του προτείνει να δουλέψει σε γνωστό νυχτερινό κέντρο, ο Αγκίμ δέχεται αμέσως.

Στο πρώτο μου πεζογράφημα επιχειρώ μια ρεαλιστική, πρωτοπρόσωπη και γραμμική αφήγηση για τον μετανάστη που, ζώντας για πολλά χρόνια ανάμεσα σε δύο πατρίδες, δεν ανήκει πια σε καμία. Ομως επιμένει, διεκδικεί κι ας γνωρίζει ότι η πραγματικότητα συντρίβει, συνήθως, όποιον δεν κατορθώνει να βρει μια θέση μέσα σε αυτήν.

------------------------------------

Τα ανεξήγητα σκοτάδια του Καποδίστρια

Της ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΜΕΡΜΗΓΚΑ

  • «Κάτι κρυφό μυστήριο»
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Μελάνι

Yπήρξε μια στιγμή στην Ιστορία μας, ανάμεσα στην «Τουρκοκρατία» και τη «Βαυαροκρατία», που δεν ονοματίστηκε ποτέ. Κράτησε 3 χρόνια, 8 μήνες και 21 μέρες και μέσα σ’ αυτό το διάστημα έγιναν πάρα πολλά, μπορούσαν να γίνουν πολλά περισσότερα και ένας άνθρωπος προσπάθησε να τα κάνει όλα. Το όνομα του Ιωάννη Καποδίστρια είναι πασίγνωστο, αλλά ο ίδιος θα παραμείνει, φοβάμαι, άγνωστος.

Εγραψα λοιπόν ένα μυθιστόρημα γι’ αυτόν τον άγνωστο: δεν προσπάθησα να είμαι ούτε αντικειμενική μετριάζοντας τον θαυμασμό μου, ούτε να τον «ζωντανέψω», ούτε να τον «εξηγήσω». Δεν προσπάθησα να κάνω βιογραφία. Προσπάθησα μόνο να τον φανταστώ τόσο ώστε να γίνει ο ήρωας του μυθιστορήματός μου. Και τον φαντάστηκα, χρησιμοποιώντας για υλικά τα ιστορικά στοιχεία, τον συναρπαστικό κόσμο όπου έζησε, τους ξεχωριστούς ανθρώπους που τον περιέβαλλαν, τις πράξεις του, τις αντιφάσεις του, τις σιωπές του και τα ανεξήγητα σκοτάδια της ύπαρξής του. Οπως κάνουμε με τους ήρωές μας.

-------------------------------------

Ενας αινιγματικός χαρακτήρας

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΕΣΣΟΡΑΧΗ

  • Το μονοπάτι της Ευγενίας
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Εστία

Η Ευγενία δεν χρειάστηκε ποτέ να αναλωθεί στον αγώνα της επιβίωσης ή σε ρομαντικές εξαρτήσεις. Απαλλαγμένη από υποχρεώσεις, επιδίδεται σε αυτοσχέδιες περιπέτειες, ψάχνοντας να βρει στέρεο έδαφος για να οικοδομήσει την κοσμοθεωρία της. Η περιδίνησή της διαγράφεται σαν μια επίπονη περιδίνηση προς την κάθαρση με οδηγό την επιστήμη και την τέχνη.

Τα προσχέδια ξεκίνησαν λίγο πριν ολοκληρωθεί το προηγούμενο μυθιστόρημα, η «Ανάβαση». Αρχισε σαν μια εξερεύνηση ενός αινιγματικού χαρακτήρα της «Ανάβασης»: της Τζένης. Η ηρωίδα βασικά ενσαρκώνει τη λογική και εν τέλει το φύλο της δεν έχει μεγάλη σημασία.

Η συγγραφή του βιβλίου ήταν κυρίως μια προσωπική άσκηση αντίληψης, καθώς πιστεύω ότι καταλαβαίνουμε κάτι αν, και μόνο αν, μπορούμε να το διατυπώσουμε. Μου πήρε αρκετό χρόνο να διατυπώσω τα θέματα που ερευνούσα και οι περιπέτειες της Ευγενίας έκαναν αυτή την άσκηση λίγο πιο ευχάριστη για μένα και ίσως λίγο πιο ενδιαφέρουσα για τους αναγνώστες.

------------------------------------------

ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Σκοτεινό Νησί όπως σκοτεινό μέλλον

Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΙΚΟΛΗ

  • «Το Σκοτεινό Νησί»
  • Νουβέλα
  • Εκδ. Ποταμός

«Το Σκοτεινό Νησί», παλαιότερο θεατρικό μου, το μετέγραψα σε νουβέλα το 2008. Ο,τι καλύτερο είχα να πάρω μαζί μου κλείνοντας τους λογαριασμούς μου με το θέατρο. Δέκα χρόνια αργότερα, εμπειρότερος, μπορούσα να επεξεργαστώ πλαστικότερα το ύφος του. Ετσι προέκυψε η τωρινή διορθωμένη μορφή του.

Στο «Σκοτεινό Νησί» πολλά πράγματα είναι παράδοξα. Η πλοκή εκτυλίσσεται σε μέλλον απώτερο και με συντελεσμένη ήδη την κλιματική αλλαγή, πρόκειται εύλογα για μελλοντολογική δυστοπία, συνθεμένη όμως με εικόνες σχεδόν αρχαίες. Το τρισυπόστατο του ήρωα δίνει εναλλασσόμενες τρεις αφηγήσεις, και οι τρεις σε πρώτο πρόσωπο. Οπως και αλλού στο έργο μου, η σεξουαλικότητα παροξύνει, σπρώχνει την αφήγηση στον σκοτεινό εσώτερο θάλαμο, στο ορμητήριο των μύθων. Ωστόσο, υπερισχύει και εδώ η ειρωνεία. Σ’ αυτό το κείμενο ιδιαίτερα, η αμφισβήτηση του ρητορικού λόγου που καμώνεται ή που μετέρχεται τον λογοτεχνικό.

«Το Σκοτεινό Νησί», η νουβέλα, επανεκδίδεται αναθεωρημένη, διορθωμένη και εμπλουτισμένη με εκτενές κατατοπιστικό δικό μου επίμετρο.

--------------------------------------------------

Ιστορική αλήθεια, ανθρώπινη συνείδηση

Του ΝΙΚΟΥ ΞΕΝΙΟΥ

  • «Τα σπλάχνα»
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Κριτική

Δομημένο σε τέσσερα μέρη, όλα πρωτοπρόσωπης αφήγησης αλλά με τρεις διαφορετικούς αφηγητές, το μυθιστόρημά μου «Τα σπλάχνα» παρακολουθεί τη σταδιακή γένεση μιας ιδεολογίας και τη διαμόρφωση μιας προσωπικότητας. Ανασύροντας εκ βαθέων το τραύμα της απώλειας των αγαπημένων προσώπων και τις οδυνηρές μνήμες της παιδικής ηλικίας, το βιβλίο διατρέχει τον εικοστό αιώνα, από τη Θεσσαλονίκη ώς το Παρίσι, από την Αθήνα ώς το Βερολίνο και από τη Βαρκελώνη ώς τη Μασσαλία. Ψηλαφώντας τον λανθάνοντα ερωτισμό κι επιχειρώντας μια καταβύθιση στις μύχιες, σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής, παραθέτει σελίδες ημερολογίου από τον Μεσοπόλεμο ώς τις οργανώσεις των μεταπολεμικών φοιτητικών χρόνων, από τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα έως τα οδοφράγματα του γαλλικού Μάη και από τη δεκαετία του ενενήντα ώς το millennium και την αρχή της κρίσης. Τέλος, ως πολιτικό μυθιστόρημα, ερμηνεύει τη στρέβλωση της ιστορικής αλήθειας με βάση τη ρευστότητα της ανθρώπινης συνείδησης.

------------------------------------------------

Βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

  • Ο τελευταίος φύλακας
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Ικαρος

Το 1906, ο Γιώργης, από το Νησί της λίμνης των τουρκοκρατούμενων Ιωαννίνων, ορκίζεται ελευθερωτής στους κόλπους της Ηπειρωτικής Εταιρείας. Αποστολή του, να μεταφέρει όπλα με σκοπό την προπαρασκευή της υπαίθρου για την απελευθέρωση. Ενα Μάνλιχερ του 1905 όμως το κρατάει για τον εαυτό του.

Τριάντα τέσσερα χρόνια αργότερα, ο γιος του, Ανδρέας, οπλίζει ένα άλλο Μάνλιχερ και περιμένει τους Ιταλούς. Ανήκει στα τμήματα προκάλυψης.

Το 1947, ο πρωτότοκος γιος του Ανδρέα θα οπλίσει κι αυτός το δικό του όπλο, ενώ η γυναίκα του Ανδρέα θα αναγκαστεί να στραφεί σε άλλα όπλα.

Βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, ύστερα από πολυετή έρευνα με βάση δεκάδες γραπτές μαρτυρίες, το μυθιστόρημα καταπιάνεται με μια λογοτεχνικά παρθένα και σχετικά άγνωστη περίοδο που αφορά τη δράση της Ηπειρωτικής Εταιρείας αλλά και τις πρώτες δεκατέσσερις ημέρες της ιταλικής εισβολής, προσπαθώντας να ερμηνεύσει την εποποιία στο Καλπάκι, το πώς είκοσι χιλιάδες άντρες τα έβαλαν με μια στρατιά, τι ήταν αυτό που τους όπλισε, πως προέκυψε η ιαχή «Αέρα!» και τι απέγιναν οι πολεμιστές αυτοί.

----------------------------------------

Δεν αποζητώ την αληθοφάνεια

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΟΥΕΛ

  • «Η ψυχή των πραγμάτων»
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Κέδρος

Είναι το τέταρτο μυθιστόρημά μου και διαδραματίζεται σε μια υποθετική πόλη που αναπλάθεται από κάποια Εταιρεία, προκειμένου να αναγεννηθεί για τους κατοίκους της. Ο χρόνος μέσα στον οποίο εξελίσσεται η δράση είναι τριάντα μέρες. Σ’ αυτό το μυθιστόρημα δεν ξεχωρίζω τα έμψυχα από τα άψυχα, τα έλλογα από τα άλογα όντα. Αντίθετα, σκιαγραφώ τους περίπλοκους δεσμούς με τους οποίους συνδέονται. Επομένως ο τίτλος δεν αφορά μόνο αντικείμενα.

Ούτε αποζητώ να φανώ αληθοφανής. Ηταν μια προσωπική μου απελευθέρωση η προσπάθεια να παντρέψω ρεαλιστικά στοιχεία που πάντα χρησιμοποιώ, με μια ανατροπή στον τρόπο που οι ήρωές μου βιώνουν τον χώρο και στον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον χρόνο. Οι χαρακτήρες γεννήθηκαν πριν την ιστορία μου. Εγώ, ανορθόδοξα, τους ακολούθησα μέσα στο περιβάλλον της άγνωστης πόλης τους. Σκέφτηκα ακόμα πως θα ήταν ενδιαφέρον να υπάρχει ένα είδος εικονογράφησης, κάτι που έγινε πραγματικότητα με τα είκοσι ασπρόμαυρα σχέδια που φιλοτέχνησε ο Κώστας Βελινόπουλος.

----------------------------------

Ανθρωποι και ζώα σ’ ένα γαϊτανάκι

Του ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΜΟΣΧΟΥ

  • «Η μνήμη του ξύλου»
  • Διηγήματα
  • Εκδ. Πατάκης

Μια διάβρωση του παρόντος θαρρείς φέρνει στην επιφάνεια τα περασμένα, έτσι, όπως τα πετρώματα, από μια τεκτονική των βιωμάτων γεννιέται το υλικό της τέχνης. Είναι αυτή η ανάγκη για παρηγοριά, πως δεν είμαστε άοπλοι απέναντι στην αναπόφευκτη φθορά. Ράκη βιωμάτων συρραπτόμενα ανασυνθέτουν τον τάπητα της ζωής.

«Η μνήμη του ξύλου», η έκτη συλλογή διηγημάτων μου, είναι οι ψηφίδες που συμπληρώνουν την εικόνα ενός τόπου, των ανθρώπων και της φύσης του. Μπορεί η καμπούρα τού καντηλανάφτη να ’ναι ενός αγγέλου τα μαζεμένα φτερά κι οι παπαγάλοι πεθαίνοντας να ’χουν το χιούμορ και τη μακροθυμία να κοροϊδεύουν τη ζωή, θνησκόντων ερωτευμένων ανομολόγητα μυστικά καρπίζουν τον κάτω κόσμο, μνήμες, σαν τις ηλικίες του ξύλου, τους επάλληλους κύκλους ενός κορμού όπου ενώνονται η απώλεια και η ζωή, όπως σ’ έναν κύκλο το τέλος και η αρχή, άνθρωποι και ζώα σ’ ένα γαϊτανάκι ενωμένοι και στο κέντρο, στύλος ριζωμένος, η πόλη κι οι οικογενειακοί δεσμοί.

--------------------------------------------

Η ρευστότητα του χώρου και του χρόνου

Της ΕΛΕΝΑΣ ΠΕΓΚΑ

  • «Αθήνα-Δελχί-Αθήνα»
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Αγρα

Η αφήγηση ακολουθεί τρία πρόσωπα που κάνουν μαζί ένα σύντομο ταξίδι στη βόρεια Ινδία με αφετηρία την Αθήνα και επιστροφή σε αυτή. Παράλληλα όμως πρόκειται και για ένα διπλό ταξίδι στη ζωή της κεντρικής αφηγήτριας, της Ελληνίδας γυναίκας που ταξιδεύει. Πρόσωπα, εικόνες και μέρη που συναντά θέτουν ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα της ταξιδιώτισσας, τη σχέση της με τη Δύση και την Ανατολή. Είναι το παρελθόν της προσωπικό ή συλλογικό; Τι προσέχει καθώς ταξιδεύει, όποιος και αν είναι ο λόγος της μετακίνησής της; Αυτά που αναγνωρίζει ως οικεία; Φέρει το σπίτι της και το παρελθόν της μαζί της; Της έδωσε το ταξίδι την αίσθηση ελευθερίας που αναζητά;

Το γράψιμο του βιβλίου αυτού ξεκίνησε αμέσως μετά από ένα ταξίδι μου στην Ινδία. Εκεί είδα ανθρώπους να ζούνε σε πολλούς αιώνες ταυτόχρονα, ένιωσα την αίσθηση του χρόνου πιο ρευστή. Και μαζί με τον χρόνο, και η αίσθηση του τόπου έγινε ρευστή για μένα. Με συγκίνησε η ανθεκτικότητα της ύλης και των σωμάτων, η ανάγκη που μάχεται τη λογική. Το ταξίδι κράτησε δέκα μέρες, αλλά ήταν τόσο αποκαλυπτικό για μένα που παρέμεινα σε αυτό φαντασιακά, γράφοντας για τις επόμενες χίλιες μέρες.

------------------------------------------------

Μια παράξενη συγκατοίκηση

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΩΤΑΚΗ

  • «Ο μεγάλος υπηρέτης»
  • Μυθιστόρημα
  • Εκδ. Κέδρος

Ενας επιχειρηματίας προσλαμβάνει στο σπίτι του έναν βοηθό, προκειμένου να βάλει τη χαοτική καθημερινότητά του σε μια τάξη. Από τη στιγμή όμως που θα ξεκινήσει αυτή η παράξενη συγκατοίκηση, μια σειρά από παράξενα γεγονότα οδηγεί αυτή την ιστορία σε απρόβλεπτα και σκοτεινά μονοπάτια.

Αυτός είναι ο κύριος άξονας της πλοκής του νέου μου βιβλίου, το οποίο, τουλάχιστον από τη δική μου οπτική γωνία, περιγράφω ως ένα μυθιστόρημα περισσότερο «γυμνό» και εξομολογητικό, άμεσα ή έμμεσα, σε σχέση με τη δική μου ζωή. Εχω την εντύπωση ότι δεν διαθέτει πολλά κοινά στοιχεία με προηγούμενα κείμενά μου, όχι τόσο στον τρόπο αφήγησης όσο στην τάση του να παρεκκλίνει συνειδητά προς ακραίες καταστάσεις και στην κατακρήμνιση του βασικού ήρωα. Η συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου με δυσκόλεψε, μου φαινόταν συχνά εξαντλητική, σωματικά μα κυρίως ψυχικά, επηρεάζοντας ακόμα και την καθημερινότητά μου.

---------------------------------------

Παραβολή για την εμπειρία της απώλειας

Του ΝΙΚΗΤΑ ΣΙΝΙΟΣΟΓΛΟΥ

  • «Λεωφόρος ΝΑΤΟ. Δοκιμή περιπλάνησης»
  • Εκδ. Κίχλη

H «Λεωφόρος NATO» αναπλάθει το βίωμα μιας περιπλάνησης στην οδό ταχείας κυκλοφορίας που συνδέει τον Ασπρόπυργο με την Ελευσίνα. Πρωτοβρέθηκα στη λεωφόρο ΝΑΤΟ το καλοκαίρι του 2016 και σημείωσα in situ σκέψεις και συναισθήματα για παρόδους και παρακάμψεις, για σύγχρονα ερείπια και ημιτελείς κατασκευές, για μεταβιομηχανικά κατάλοιπα που τελούν σε ένα καθεστώς αδιευκρίνιστης αναμονής.

Καθ’ οδόν με έλκυε όλο και περισσότερο η ταυτόχρονη αποσάθρωση τόπου και προσώπου· η περιπλάνηση εξελίχθηκε σε ισχυρή εμπειρία αποκοπής από τον δημόσιο χώρο και τον οικείο εαυτό – χάρη σε αυτήν όμως γεννήθηκε το βιβλίο. Τυπικά η «Λεωφόρος ΝΑΤΟ» ανήκει στη λογοτεχνία της περιπλάνησης με παρεκβάσεις για τις έννοιες του τόπου και του τοπίου, του «ανήκειν» και της ανεστιότητας. Είναι, όπως τα προηγούμενα βιβλία μου, μια απόπειρα εξερεύνησης των ορίων του δοκιμιακού λόγου. Κυρίως όμως είναι μια παραβολή για την εμπειρία της απώλειας που βρίσκεται στην αφετηρία κάθε περιπλάνησης.

---------------------------------------

Πολυφωνική νουβέλα

Της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

  • «Πικρία Χώρα»
  • Νουβέλα
  • Εκδ. Πατάκης

Η «Πικρία Χώρα» αναφέρεται στην τελευταία νύχτα μιας γυναίκας, της Σπασούλας, και σε ένα χορό γυναικών που με ιστορίες, μύθους, δοξασίες και αρχαία έθιμα θανάτου, την καταβοδώνουν στον άλλο κόσμο. Είναι μια ιστορία για τις γυναίκες των αγνοουμένων στην Κύπρο, όταν τα οστά των αγαπημένων τους ανθρώπων ανακαλύπτονται μετά από 45 χρόνια και οδηγούνται στην ταφή. Μιλά για την απώλεια, τη ματαίωση και τη μνήμη. Μιλά για την εκμετάλλευση, την αλήθεια και τον θάνατο.

Με το βιβλίο αυτό ολοκληρώνω την τριλογία που άρχισα με τα βιβλία «Η Αϊσέ πάει διακοπές» και «Φωνές από χώμα», με μοτίβο την αφήγηση των γυναικών για την ιστορία του πολέμου στην Κύπρο. Πρόκειται ξανά για μια πολυφωνική νουβέλα με την κυπριακή διάλεκτο να κατέχει σημαντικό ρόλο στο έργο, αλλά και άλλες διαφορετικές τεχνικές αφήγησης να κυριαρχούν. Ο τίτλος παραπέμπει στην ίδια τη χώρα μου και τις ιστορίες της που δεν έχουν ποτέ χαρούμενο τέλος.

----------------------------------------

Ενα σπασμένο καλειδοσκόπιο

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΖΑΜΙΩΤΗ

  • «Σε ποιον ανήκει η κόλαση»
  • Εκδ. Μεταίχμιο

Το «Σε ποιον ανήκει η κόλαση» είναι αποτέλεσμα δουλειάς αρκετών χρόνων. Τολμώ να πω μάλιστα ότι απ’ όλα τα βιβλία που έγραψα ώς τώρα αυτό είναι που διασκέδασα περισσότερο. Αλλά ας μπω στην ουσία: η ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων 200 χρόνων μέσα από πολυάριθμες σύντομες ιστορίες, που διαβάζονται άλλοτε σαν παραβολές, άλλοτε σαν ανέκδοτα, απροσδόκητα παιχνίδια της μοίρας ή της συγκυρίας, εξωφρενικά περιστατικά και αποσιωπημένες ενοχλητικές αλήθειες.

Εν ολίγοις πρόκειται για ένα λεπτομερές ψηφιδωτό φτιαγμένο από προσωπικές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων ή δημόσιων μορφών που διαπλέκονται με τη μεγάλη Ιστορία· ένα ασταμάτητο πήγαινε έλα μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας, παιχνιδίσματα μεταξύ φωτός και σκότους, που συνθέτουν μια μεγάλη τοιχογραφία, γεμάτη έρωτα, θάνατο, πόλεμο, τρέλα και χιούμορ. 

Σε κάποιους αναγνώστες το «Σε ποιον ανήκει η κόλαση» θα φανεί ως μια εξαιρετικά εκτενής και πιθανά παράδοξη συλλογή διηγημάτων, για μένα ωστόσο είναι κατά κάποιον τρόπο ένα υβριδικό είδος μυθιστορήματος που εσκεμμένα γυρνά την πλάτη σε υπολογίσιμες κατακτήσεις του είδους, δοκιμάζοντας να αποδώσει τη μεγάλη εικόνα μέσα από ένα, ας το πούμε, σπασμένο καλειδοσκόπιο. Υπερβολές θα μου πείτε, μπορεί, δεν είμαι δα και ο πρώτος που δοκιμάζει κάτι ανάλογο, σημασία έχει ωστόσο ότι είμαι χαρούμενος που το έγραψα. Κι αυτό, συγχωρέστε με, μόνο λίγο δεν το βρίσκω.

-------------------------------------------------

Ενα αλληγορικό βιβλίο

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

  • «Αλμα»
  • Εκδ. Νεφέλη

Η «Αλμα» είναι η ιστορία της γέννησης ενός κοριτσιού. Γράφτηκε σποραδικά -θα μπορούσα να πω: συντέθηκε- κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών. Ο χρόνος γραφής συμπορεύτηκε με την κυοφορία και τη γέννηση ενός πραγματικού κοριτσιού που έχει διαφορετικό όνομα και είναι τώρα σχεδόν δύο ετών. Η «Αλμα» είναι ένα αλληγορικό βιβλίο για το πώς ένα παιδί αλλάζει τις ζωές όλων όσοι έρχονται σε επαφή μαζί του.

Μέσω των στοιχείων που συνθέτουν την ιστορία (το μαιευτήριο, η θεραπευτική μονάδα φιλοξενίας, οι έξι έγκλειστοι που ζουν εκεί, ο νέος φιλοξενούμενος, η μητέρα που γεννά, η Αλμα) μεταβολίστηκαν πολύ προσωπικά δικά μου -μα σε τελική ανάλυση μάλλον κοινά, συλλογικά- αισθήματα και συλλογισμοί γύρω από τη γονεϊκότητα. Τι σημαίνει να γίνεσαι γονιός; Με ποιον τρόπο αναγνωρίζεις αυτό το νέο πρόσωπο, του οποίου είδες την κυριολεκτική γέννηση;

Πώς να τιθασεύσεις την πλημμυρίδα των επιθυμιών και των αντιφάσεων που σε κατακλύζουν; Και, εντέλει, πόσο θαυμάσιο είναι να φέρεις διαρκώς μέσα σου αυτή την ακατανίκητη αγάπη! Η «Αλμα» είναι ένα βιβλίο για τη νέα ζωή ως δώρο. Δεν είναι διόλου χαρούμενο – αλλά έχω τη γνώμη ότι υπόρρητα είναι το μόνο αισιόδοξο βιβλίο μου. Αυτό το στοιχείο, ίσως, να το διαφοροποιεί δραστικότερα από όλο το έργο μου.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ενα διαφορετικό αντίο
Στο βιβλίο του σημαντικού Βρετανού ιστορικού Tony Judt (1948-2010) «Το πανδοχείο της μνήμης», η μνημονική λειτουργία είναι ο κινητήριος μοχλός των αφηγήσεών του και τα πανδοχεία των ελβετικών αλπικών χωριών...
Ενα διαφορετικό αντίο
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Τι είναι ένα μυθιστόρημα για τη συζήτηση;
Ο τίτλος του μυθιστορήματος της Ιρλανδής Σάλι Ρούνεϊ, Συζητήσεις με φίλους, προέρχεται από ένα αστείο που είχαν επινοήσει η Φράνσις, η αφηγήτρια, με την Μπόμπι, τη φίλη της, το οποίο «δεν σήμαινε τίποτα για...
Τι είναι ένα μυθιστόρημα για τη συζήτηση;
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ελληνικό σπονδυλωτό μυθιστόρημα: πολλά σε ένα
Το σύγχρονο μυθιστόρημα συνηθίζει να υπονομεύει την αρραγή αφήγηση και επενδύει στην αποσπασματικότητα, την ασυνέχεια και τη σύζευξη ετερόκλητων νημάτων.
Ελληνικό σπονδυλωτό μυθιστόρημα: πολλά σε ένα
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πρόσφατοι και παλαιότεροι διχασμοί
Ο Τζόναθαν Κόου στο «Μέση Αγγλία» πήρε το ρίσκο να «τοποθετήσει» χρονικά το μυθιστόρημά του στο παρόν και μάλιστα στο ταραχώδες συνεχώς μεταβαλλόμενο παρόν της Βρετανίας μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, με...
Πρόσφατοι και παλαιότεροι διχασμοί
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Εξ ημισείας Booker 2019
Μας κακόμαθαν πέρυσι η Ανα Μπερνς με τον Γαλατά και πρόπερσι ο Τζορτζ Σόντερς με το Λήθη και Λίνκολν. Πώς να συμβιβαστείς, λοιπόν, με κάτι λιγότερο από αριστούργημα στο Βραβείο Booker του 2019;
Εξ ημισείας Booker 2019
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ο έρωτας, ο παντοτινός απών σύντροφός μας
Καλή και λειτουργική μετάφραση του δοκιμίου Eros, the Bittersweet: An Essay (1986) της Αν Κάρσον (γεννήθηκε το 1950), καταξιωμένης Αμερικανίδας κλασικής φιλολόγου, ποιήτριας και μεταφράστριας της...
Ο έρωτας, ο παντοτινός απών σύντροφός μας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας