Φωτιά στο κλειστό του Tae Kwon Do στο Παλαιό Φάληρο έβαλαν οι αγαπημένοι Νορβηγοί του ελληνικού κοινού, οι Madrugada, που ήρθαν για να γιορτάσουμε μαζί, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής περιοδείας τους, την επανένωσή τους 10 και πλέον χρόνια μετά τη διάλυσή τους λόγω του θανάτου του κιθαρίστα Robert Buras.
Οι τρεις sold out βραδιές σε Αθήνα (Κυριακή και Δευτέρα) και Θεσσαλονίκη (Παρασκευή) ήταν δεδομένες, αφού όπως είπε ο Sivert Høyem η μπάντα έχει ερωτική σχέση με την χώρα μας, η οποία κρατάει σχεδόν μια εικοσαετία.
Από τις συναυλίες στις οποίες αυτοί που είναι πάνω στη σκηνή γίνονται ένα με όσους είναι από κάτω. Όλοι παρόντες, με την ευρεία σημασία της λέξης, σε κάθε τραγούδι, σε ένα γεμάτο συναισθήματα δίωρο που δεν μας έφτασε για να τους χορτάσουμε, ενώ ούτε οι «αστοχίες» του ήχου δεν μπόρεσαν να χαλάσουν την άλλοτε εκρηκτική κι άλλοτε μυσταγωγική ατμόσφαιρα.
Κι έτσι μας αιχμαλώτισαν από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, από τις πρώτες δηλαδή νότες του «Vocal» και τις τελευταίες του «Valley of Deception». Ανατριχιαστικές στιγμές στα σουξέ τους «Honey Bee», «Sirens» και φυσικά τα «What’s on your mind?» και «Majesty».
O Νορβηγός performer έπιασε αρχικά την κιθάρα του για να περιπλανηθούμε στο «Strange Colour Blue» και την άφησε για να φωτίσει με έναν προβολέα το κοινό. Κάτι περισσότερο από ένα εφέ, αφού φώτισε και τις ψυχές μας με την υπέροχη βαθιά φωνή του.
Οι Madrugada γκάζωσαν περαιτέρω στο «Salt» γιατί «δεν υπάρχει ζωή χωρίς πτώση», στο «Beauty Proof» γιατί «αυτό που είσαι είναι αυτό που μ αρέσει συνέχεια» και στο «Hands Up – I Love You» για «τα μικρά χέρια» που γίνονται «τώρα γροθιές». Τα ζευγάρια -αλλά και οι singles- γλύκαναν στα ρομαντικά «Shine» και «This Old House», όπως και στην μπαλάντα «Quite Emotional» όπου το στάδιο γέμισε αγκαλιές.
Στο τέλος του πρώτου μέρους, στο οποίο ακούσαμε όλο το ντεμπούτο δίσκο τους «Industrial Silence», που έχει την τιμητική του στην περιοδεία λόγω των 20 ετών από την κυκλοφορία του, ο Høyem μάς εξήγησε ότι το πρώτο τραγούδι που έγραψαν και ένιωσαν δικό τους ήταν το Electric.
«Δεν έμοιαζε με όσα είχαμε γράψει μέχρι τότε που ακουγόμασταν σαν όλους τους άλλους, όπως οι REM και οι U2. Και τότε, εκείνο το απόγευμα, γράψαμε αυτό το τραγούδι, το πρώτο σε αυτό το άλμπουμ που άλλαξε τα πάντα για εμάς. Ήμασταν σε ένα προβατζίδικο στο Όσλο, που δεν υπάρχει πια όπως πολλά άλλα πράγματα, κλείσαμε τα φώτα και βλέπαμε τα αυτοκίνητα να περνούν. Αυτό θα είναι πάντα για μένα το Industrial Silence: τέσσερα αγόρια που απλά έπαιζαν τη μουσική τους στην πόλη. Και να ‘μαστε τώρα εδώ, είκοσι χρόνια μετά».
Μας ευχαρίστησε τουλάχιστον πεντάκις, χαρακτήρισε τιμή, προνόμιο και καταπληκτικό το γεγονός ότι βρισκόταν στη χώρα μας, θυμήθηκε ότι το αθηναϊκό κοινό τούς έδωσε πολλή αγάπη για το δεύτερο άλμπουμ τους, The Nightly Disease, και θέλοντας να μας επιστρέψει λίγη πίσω έπαιξε το Only When You’re Gone.
Συγκινητικό το κλείσιμο του live, με τον frontman να αφιερώνει το (προ)τελευταίο τραγούδι στον Νίκο Τριανταφυλλίδη και να κατεβαίνει από τη σκηνή για να τραγουδήσει, όπως το συνηθίζει, ανάμεσα στο πλήθος. «The Kids are on High Street» λοιπόν, όπως ήταν πάντα αυτά τα παιδιά από τη Νορβηγία. Sivert Høyem, Frode Jacobsen και Jon Lauvl and Pettersen, μαζί με τους εντυπωσιακούς κιθαρίστες Christer Knutsen και Cato Thomassen. «I’ll be joining with them soon» ή θα έρθουν αυτοί. Το μόνο σίγουρο…
