Με την κυκλοφορία του Neil Young’s Archives Vol. II αποκαλύπτεται περισσότερο από ποτέ το ανολοκλήρωτο Human Highway της τετράδας Neil Young, Crosby, Stills & Nash. Η νέα συλλογή του αρχείου του θρυλικού ρόκερ περιλαμβάνει υλικό από το 1972 μέχρι το 1976 με το τρίο, με το οποίο συνεργάστηκε για περισσότερα από 50 έτη.
Τα τέσσερα αυτά χρόνια το σούπεργκρουπ δούλεψε για έναν από τους πιο μυθικούς δίσκους της ροκ, ο οποίος όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ παρά το γεγονός ότι αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονησία, ύστερα από τον πρώτο δίσκο τους Déjà Vu.
Στον απόηχο του Woodstock, σε μια εποχή αναταραχής -ακόμη και τα μακριά μαλλιά ήταν μια συμβολική πράξη αντίστασης- το Déjà Vu γνώρισε τεράστια επιτυχία. Δυστυχώς, το συγκρότημα διαλύθηκε λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του για να κάνει σόλο και ντουέτο δίσκους.
Τουλάχιστον τρεις φορές, οι τέσσερις μουσικοί προσπάθησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 να τελειώσουν το άλμπουμ, που θα είχε τον τίτλο Human Highway, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα.
Σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone, σχεδόν 50 χρόνια μετά είναι πλέον σαφές ότι το Human Highway θα ήταν ένα πολύ διαφορετικό από το Déjà Vu, αλλά ίσως εξίσου καλό. Η ζωηρή ενέργεια και το σθένος των ανδρών στα 20 τους θα είχε αντικατασταθεί με τον ήχο 30άρηδων, με άλλες εμπειρίες, προσωπικά και επαγγελματικά.
O Stills μιλάει για την ωριμότητα και τα λάθη στο «See the Changes», ο Crosby για την απογοήτευση στο «Homeward Through the Haze» και το θάνατο της μητέρας του στο «Carry Me», ενώ ο Young αναρωτιέται πως μπορούν οι άνθρωποι να γίνονται τόσο σκληροί στο «Human Highway». Και τα τρία κομμάτια είναι αντάξια του συγκροτήματος, όπως επίσης τα «Taken at All» και «Prison Song» του Nash.
Άλλωστε, παρά τα «διαγραμμένα» μέρη και το γεγονός ότι οι τέσσερις τους δεν κατέληξαν ποτέ στην tracklist του άλμπουμ, ο Crosby είχε πει κάποτε στον δημοσιογράφο Dave Zimmer ότι αυτός ο δίσκος «θα ήταν ο καλύτερος, φίλε».
