Τις «πληγές του πολέμου στον Πειραιά» έχει ως θέμα η έκθεση, η οποία ξεκινάει σήμερα στις 19:30 και θα διαρκέσει ως τις 31 Δεκεμβρίου, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά με τη συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων και το εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ.
Ο Πειραιάς είναι μια πόλη, με πληγές, μεγάλο φορτίο μνήμης, βιώματα, αλλά και γοητευτικές διηγήσεις, που επιχειρεί να αφηγηθεί η έκθεση «Ανοχύρωτες Πόλεις / Οpen Cities, πληγές του πολέμου στον Πειραιά»
Τα εγκαίνια θα πλαισιώσει μουσική εκδήλωση με τη Νένα Βενετσάνου με τίτλο «1.000+ 1 Πόλεις της Φαντασίας, της Ιστορίας, της Διασποράς» στην οποία η είσοδος είναι ελεύθερη.
Οι εκδηλώσεις ε αφορμή τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, θα συνεχιστούν την Παρασκευή στις 10:00 το πρωί, με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Είλε δε και τον Πειραιά και τα πλείστα κατέκαυσεν. Ιστορίες βίας και καταστροφών από το παρελθόν της πόλης» για μαθητές Γυμνασίου – Λυκείου
Το Σάββατο στις 20:30, θα πραγματοποιηθεί συναυλία των Δημήτρη Μπάση και Ρίτας Αντωνοπούλου στον Αρχαιολογικό Χώρο της Ηετιώνειας Πύλης (λιμάνι Πειραιά απέναντι από την Πύλη Ε2 είσοδος από οδό Κανάρη). Όλες οι εκδηλώσεις είναι με ελεύθερη είσοδο.
Ποιες είναι οι ανοχύρωτες πόλεις
Κατά τη διάρκεια πολέμων, σε περιπτώσεις που επίκειται η κατάληψη μια πόλης ή περιοχής, η κρατική ή στρατιωτική δομή που την ελέγχει έχει, σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες, τη δυνατότητα να την κηρύξει ανοχύρωτη πόλη (open ή undefendedcity/territory), δηλώνοντας παράλληλα ότι έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να αμυνθεί.
Στην περίπτωση αυτή ο επιτιθέμενος θα πρέπει να σταματήσει την επίθεσή του και να καταλάβει την πόλη ή την περιοχή χωρίς τη χρήση βίας. Με τη δυνατότητα αυτή το Διεθνές Δίκαιο Ένοπλων Συγκρούσεων προσπαθεί να επιβάλει περιορισμούς και κανόνες στον τρόπο µε τον οποίο διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, µε σκοπό να μετριάσει τις συνέπειες της σύγκρουσης, με άλλα λόγια να διατηρήσει την ισορροπία μεταξύ της απαίτησης των κρατών να διεξάγουν αποτελεσματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και της απαίτησης της ανθρωπότητας για την αποφυγή κάθε δεινού.
Συλλογικά και ατομικά ίχνη αποτυπώνονται σε αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους, στην αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της πόλης και τα βιομηχανικά κτήρια. Ανάμεσα σε άλλα ιστορικά γεγονότα από την αρχαιότητα μέχρι τα νεότερα χρόνια οι κάτοικοι του Πειραιά έζησαν βίαια συμβάντα και υπήρξαν μάρτυρες πολλών καταστροφών.
Η αφήγηση εξελίσσεται σε μικρές ιστορίες που μιλούν για τους ίδιους τους ιστορικούς τόπους ή εστιάζουν σε πρόσωπα, ενώ παράλληλα συνδιαλέγεται με υλικό από τις πρόσφατες ανασκαφές, με αφορμή την κατασκευή του Μητροπολιτικού σιδηροδρόμου αλλά και από γραπτές πηγές.
Η έκθεση λειτουργεί ως μέσο σύνδεσης του επισκέπτη με το μακρινό παρελθόν και κινητοποιεί διαδικασίες ανάμνησης του πρόσφατου παρελθόντος. Λειτουργεί όμως και σαν εργαλείο αναπαράστασης σε σχέση με το παρόν και τα τραγικά γεγονότα που οδηγούν σήμερα ανθρώπους να βρουν καταφύγιο στη χώρα μας.
