Το Σάββατο 2 Απριλίου, εκεί γύρω στις 6 το απόγευμα και μέχρι αργά αργά τη νύχτα, το Παρίσι θα γιορτάσει την πρώτη «Νύχτα των συζητήσεων» (Nuits des debats). Eίναι μια πρωτοβουλία της δημάρχου του, Αν Ινταλγκό, έχει άμεση σχέση με τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοεμβρίου, αλλά και ένα πρωτότυπο χρώμα.
Αποκλειστικός χώρος όλων των εκδηλώσεων είναι καφενεία, μπαρ και λοιπά μέρη όπου μαζεύονται οι Παριζιάνοι. Και το μήνυμά τους είναι απλό και καθαρό: «Ελάτε να μιλήσουμε, η συζήτηση είναι κοινό αγαθό, η ίδια η ουσία της δημοκρατίας.
Τα μπαρ, τα καφενεία μας έχουν πάρει μέρος σε όλες τις επαναστάσεις και κοινωνικές αλλαγές. Ας συνεχίσουμε να κουβεντιάζουμε και να διαφωνούμε, γιατί αυτό σημαίνει να ζει κανείς στο κοσμοπολίτικο Παρίσι, αυτό είναι το πνεύμα που το κάνει μια πρωτεύουσα ελεύθερη και ανυπόταχτη».
Πάνω από εκατό «συζητήσεις», χωρίς κανένα στόμφο και επισημότητα, έχουν ανακοινωθεί. Ειδικό σάιτ ενημερώνει για τα καφενεία, τα θέματα των «ντιμπέιτ» και τους «επώνυμους» που θα πάρουν μέρος. Κύριος άξονας αναδεικνύεται, φυσικά, η συνύπαρξη, η συνεργασία, η ανεκτικότητα. Η έννοια τού «ζούμε μαζί».
Ανάμεσα στους συμμετέχοντες και ο δημοσιογράφος Σιλβέν Λαπουά, που το βράδυ των τρομοκρατικών επιθέσεων σε καφενεία και Μπατακλάν δημιούργησε το ανάρπαστο hashtag #porteouverte (ανοιχτή πόρτα), με το οποίο οι Παριζιάνοι πρόσφεραν μέσω των κοινωνικών δικτύων τα σπίτια τους για διανυκτέρευση σε όσους δεν είχαν πού να πάνε.
Παρούσα στη «Νύχτα των συζητήσεων» και η Ελλάδα. Ή μάλλον ο συγγραφέας Δημήτρης Νόλλας. Aφορμή το νέο του διήγημα «Διάλογοι σε φωτεινό καφενείο», που μόλις κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου από τον «Ικαρο» σε ένα κομψό μικρό βιβλιαράκι με εξώφυλλο του Ζάφου Ξαγοράρη και της Κατερίνας Στεφανιδάκη, μεταφρασμένο, μάλιστα, στα γαλλικά και τα αραβικά.
Δύο χιλιάδες αντίτυπά του έχουν ήδη μοιραστεί δωρεάν στο Παρίσι, σε επιλεγμένα καφέ, πολιτιστικούς χώρους και σε φοιτητές της Σορβόνης. Γύρω από το «φωτεινό καφενείο» του Νόλλα οργανώνεται από τον οργανισμό New Wrinkle μια εκδήλωση με θέμα «Cafe de Jour» («Καφενείο της ημέρας») στον πολιτιστικό χώρο ArtStudio K του Παρισιού. Με άξονα τη διαπολιτισμικότητα, είναι ενταγμένη στις εκδηλώσεις.
Το θέμα του εξαιρετικού διηγήματος του Δημήτρη Νόλλα, κορυφαίου άλλωστε στο είδος, ταιριάζει γάντι στην πρώτη «Νύχτα των συζητήσεων». Πρωταγωνιστεί μια παρέα Ελλήνων, ανάμεσά τους και ο Τυνήσιος Τζελούλ, παλιός συμφοιτητής τους, παντρεμένος με την Ελληνίδα Δάφνη. Γι’ αυτόν έχουν βρεθεί όλοι στο Παρίσι, για να τον παρακολουθήσουν να παρουσιάζει σε συνέδριο γλωσσολογίας μια εργασία του για το «παιχνίδι του θανάτου» στο έργο του Καμί.
Επειτα από βόλτα στο νεκροταφείο Περ Λασέζ καταλήγουν όλοι μαζί στο πρώτο καφενείο που βρέθηκε μπροστά τους για να αποφύγουν τη βροχή. Εντελώς τυχαία πρόκειται για το καφέ La Belle Equipe, έναν από τους χώρους στους οποίους επιτέθηκαν οι τζιχαντιστές τον Νοέμβριο.
Η παρέα αρχίζει να μιλάει για τον θάνατο, για την ανάγκη των ανθρώπων να αφήνουν πίσω τους επιτάφια μνημεία και καταλήγει στη βία, που το ίδιο το καφενείο έχει ζήσει. Ομως, ο μουσουλμάνος της συντροφιάς αρνείται, όπως λέει, να συζητήσει για την έκρηξη του εξτρεμισμού εστιάζοντας στα υποβαθμισμένα προάστια και στις ευθύνες του καπιταλισμού για τον κοινωνικό αποκλεισμό των νέων.
Για τον Τζελούλ το θέμα έχει μια πνευματική διάσταση. «Είναι κάτι που απουσιάζει από τη σύγχρονη κοινωνία και εκτρέφει όλη αυτή τη βία. Εχουμε εμείς οι ίδιοι εξορίσει το ιερό απ’ τη ζωή μας», λέει. «Κι όταν το ιερό απουσιάζει, θεμελιώνεται το θηριοτροφείο».
Ο Τζελούλ πιστεύει ότι όλες οι θρησκείες «διαβάζονται και έτσι και αλλιώς». Οτι σημασία έχει «οδηγός της ζωής μας να είναι η αγάπη», χωρίς όρους σχετικά με την πίστη του καθενός μας. Είναι αυτό ακριβώς πάνω στο οποίο ο ίδιος και η Δάφνη βάσισαν τη ζωή τους, όταν αποφάσισαν να παντρευτούν και «πέσαν επάνω μας οι οικογένειές μας να μας φάνε».
Τη συζήτηση πλαισιώνει με τη δική της δύναμη και μια έκθεση φωτογραφίας, στην οποία συμμετέχουν και ο βραβευμένος από το Time Αγγελος Τζωρτζίνης, η Ειρήνη Βουρλούμη, η Melissa David και ο Γάλλος φωτορεπόρτερ Yan Morvan.
-320x213.jpg)
