Μια παράσταση σε κείμενα, σκηνοθεσία και ερμηνεία της Μάνιας Παπαδημητρίου, και θέμα τη μνήμη και τα συγκινησιακά επακόλουθά της πραγματοποιείται αύριο Σάββατο, στις 8 το βράδυ, στο Εργαστήρι Σκέψης και Τέχνης.
Πρόκειται για τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ας θυμηθούμε με νοσταλγία», στην οποία συμμετέχει και ο πιανίστας Άρης Γραικούσης, που σε μια απόπειρα ανασκόπησης του παρελθόντος επιχειρεί να φωτίσει τους μηχανισμούς που συγκροτούν εικόνες και ψευδαισθήσεις σε αναμνήσεις, στην προσωπική μνήμη του καθενός.
Όπως σημειώνει στην ανακοίνωση-πρόσκλησή του το Εργαστήρι, «είναι ένα υπέροχο ταξίδι» γιατί «η μουσική και τα κείμενα που αναφέρονται στη σφύζουσα κοινωνική πραγματικότητα διαχρονικά, δίνουν το ψυχογράφημα του Νεοέλληνα στις πραγματικές του διαστάσεις και σκιαγραφούν το συλλογικό μας “εγώ”».
Η ίδια η δημιουργός της παράστασης σχολιάζει το έργο λέγοντας ότι ζούμε σε μια χώρα «που όλα γύρω μας, μας λένε: “Θυμήσου… Τότε που… όπως γράφουν τα βιβλία… την παλιά την εποχή…. Τότε που οι γονείς μας ήταν στα θρανία… Όλα τότε ήταν πιο… κάπως… περισσότερο…” κι άλλα τέτοια συγκριτικά, που βγάζουν πάντα σκάρτο το παρόν κι εμάς μαζί του».
Αναρωτιέται η Μάνια Παπαδημητρίου μήπως είναι «απλώς η δική μας η νεότητα που όπως αποχωρεί θέλει να κρατήσει μαζί της και όλα τα καλά και να μας αφήσει μόνο με τις λύπες; Και αν είναι ένα παιχνίδι των αισθήσεων του παρόντος η μνήμη του καθενός ξεχωριστά, τότε τι είναι η περίφημη συλλογική μνήμη; Η μνήμη είναι χημεία και όταν γράψει κάτι στην ψυχή του ενήλικα, δεν ξεγράφει, όσο κι αν το θέλουν οι εποχές».
«Τι θα κάνουμε λοιπόν με όλα αυτά; Και με την κατάθλιψη που ελλοχεύει να μας ρίξει η σημερινή μιζέρια; Μήπως το μόνο που μένει να κάνουμε για να αντισταθούμε είναι Τέχνη; Να φτιάχνουμε δομές για να δικαιολογούμε αυτές τις μνήμες; Για μένα αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αντέξω την πραγματικότητα…»
