Ο γερο-Χρόνος τα στύλωσε

Μύθι- μύθι παραμύθι το κουκί και το ρεβίθι, δώσε κλότσο να γυρίσει κι η παράσταση ν’ αρχίσει… καθώς δεν μιλάμε μόνο για μία παραμυθένια αφήγηση, αλλά και για τη θεατρική μεταφορά της επί σκηνής και μάλιστα του Μεγάρου. Ανάμεσα σε ρολόγια εποχής με σπασμένους δείκτες και κούκους βωβούς, ο Ευγένιος Τριβιζάς σταμάτησε την ώρα στις 12 παρά 12 ακριβώς και μας παρουσίασε το νέο του έργο «Δώδεκα παρά δώδεκα». Παραμύθι, χωροχρονικό φαντασιούργημα ή… μουσικό ονειρόδραμα, όπως το ονομάζει ο ίδιος. Τι είναι τελικά;

Θα μάθουμε στις 18 Δεκεμβρίου, όταν τα μάγια θα λυθούν (ή θα μας δέσουν) στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, όπου θα ανοίξει η αυλαία του πρωτοπαρουσιαζόμενου έργου του «ποιητή παραμυθιών», όπως χαρακτηρίζουν τον Ευγένιο Τριβιζά, υπό τους ήχους της μουσικής του Δημήτρη Παπαδημητρίου.

«Πρώτη φορά ένα θεατρικό μου θα ανέβει με τόσους ηθοποιούς – 106 το σύνολο, εκ των οποίων τα 100 θα είναι παιδιά από τα Αρσάκεια Σχολεία που θα παίζουν και θα τραγουδούν. Δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο χαρούμενος», μας είπε ο Τριβιζάς. «Το θέμα, όπως καταλάβατε, έχει να κάνει με τον χρόνο. Σκεφτόμουν ότι όλοι μας, από τους ποιητές μέχρι τους ηγέτες, έχουμε την τάση να προσωποποιούμε τον χρόνο και να διακρίνουμε τις χρονιές: αυτή ήταν καταστροφική, αυτή καταπληκτική κ.λπ. Καθώς όμως οι τελευταίες χρονιές γίνονται όλο και περισσότερο “χορίμπιλις”, αποφάσισα να γράψω ένα έργο όπου ο Παλιός Χρόνος, που έχει αποτύχει, προσπαθεί να σκοτώσει τον Νέο».

Η υπόθεση εξελίσσεται μια βραδιά Πρωτοχρονιάς, στις δώδεκα παρά δώδεκα συγκεκριμένα. Ο Παλιός Χρόνος (Γρηγόρης Βαλτινός) αρνείται να παραδεχτεί την αποτυχία του και να αποχωρήσει και αποφασίζει να δολοφονήσει τον διάδοχό του, Νέο Χρόνο (Πάνος Μουζουράκης). Και ενώ το σύμπαν βρίσκεται στα πρόθυρα του απόλυτου χάους, ένα πλήθος χαρακτήρων και πλασμάτων (Ρωμαίοι εκατόνταρχοι, αμετανόητοι ηγεμόνες, δεινόσαυροι, πιγκουίνοι, αρλεκίνοι, πειρατές, αλυσοδεμένοι κατάδικοι, εκδικητές Βεδουίνοι και… ένας λευκός μονόκερος) εμφανίζονται και εξαφανίζονται από χωροχρονικές πύλες του Διαστήματος, μπερδεύοντας το παρελθόν με το παρόν, λίγα λεπτά πριν αλλάξει ο χρόνος. Ευτυχώς, ένα λουμπάγκο (ο γερο-Χρόνος είναι πραγματικά πολύ γέρος) θα σώσει τελευταία στιγμή την κατάσταση. Η συμπαντική ισορροπία θα αποκατασταθεί.

«Ολο αυτό το κοσμικό χάος καλέσαμε τον Φωκά Ευαγγελινό να το σκηνοθετήσει», είπε ο Τριβιζάς. «Αλλά η δουλειά του δεν ήταν τίποτα μπροστά στο έργο που πρέπει να φέρει εις πέρας ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, που ακόμη προσθέτει νότες στη μουσική, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βρει τις κρυφές αρμονίες του σύμπαντος και προσέχοντας μην παραπατήσει και πέσει σε καμιά μαύρη τρύπα… Προχθές ήδη έχασε μία ορχήστρα. Γλίστρησε σε μία από δαύτες και εξαφανίστηκε».

Ο Πάνος Μουζουράκης αποκάλυψε ότι θα παίξει τον Νέο Χρόνο ισορροπώντας ανάμεσα στην ελαφρότητα του Μπομπ του Σφουγγαράκη και τον συμπαντικό «ιντερστέλαρ» ρόλο του Μάθιου Μακόναχι. Ο Γρηγόρης Βαλτινός δήλωσε «φοβισμένος» που ένας εγκληματολόγος (το «άλλο» επάγγελμα του Τριβιζά) τον βάζει να σκοτώσει και αναφέρθηκε στις αναφορές «υψηλού επιπέδου -ιστορικές, κοινωνικές κ.ά.- που είναι κρυμμένες στο έργο του, καθώς και στα δεκάδες ερεθίσματα για γνώση που μας δίνει». Τα κοστούμια και τα σκηνικά είναι της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου. Την ορχήστρα θα διευθύνει ο Στάθης Σούλης. «Τα παιδιά δεν χρειάζονται πολλά για να είναι ευτυχισμένα», απάντησε σε σχετικό ερώτημά μας ο Τριβιζάς. «Ποιοτικό χρόνο από εμάς τους μεγαλύτερους χρειάζονται. Και η φαντασία τους αρκεί για να μετατρέψει μια σκάφη σε πειρατικό καράβι και ένα ξύλο σε πανίσχυρο σπαθί. Η φαντασία τους τα σώζει. Αυτή πρέπει να τροφοδοτούμε».

18-30 Δεκεμβρίου, Μέγαρο Μουσικής (αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, 210-7282333).

Τα έσοδα θα διατεθούν για υποτροφίες στα Αρσάκεια Σχολεία.

Το βιβλίο του Τριβιζά «Δώδεκα παρά δώδεκα» θα κυκλοφορήσει (εκδόσεις Καλέντη) στις αρχές Δεκεμβρίου.