Ενα πολυεπίπεδο αφήγημα αποτελεί η ατομική έκθεση της Ρίας Δάμα «I’m a riddle in nine syllables» – «Αίνιγμα σε εννέα συλλαβές».
Με επίκεντρο τη γυναίκα και τις συνθήκες που βιώνει, τον έναν άξονα αποτελεί η γραφή: απομόνωση των φράσεων που αφορούσαν γυναίκες από όλα τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, ομαδοποίησή τους και παραγωγή μικρών γυναικείων πορτρέτων σε έναν έμμεσο διάλογο με στίχους ή τίτλους ποιημάτων από τη Σίλβια Πλαθ που περιγράφουν διφορούμενα τη γυναικεία ψυχολογία.
Στον άλλο βρίσκονται σπαράγματα από εργόχειρα, χειροποίητες δημιουργίες λαϊκής τέχνης που συνόδευαν την καθημερινότητα, τις χαρές και τις λύπες των γυναικών, αποτελούσαν συνάμα τρόπο επικοινωνίας μα και κοινωνικοποίησης.
«Με συγκίνησε ιδιαίτερα ότι ένας άντρας μπορούσε να περιγράψει την ψυχολογική κατάσταση μιας γυναίκας με τόσο βάθος», μας εκμυστηρεύεται η καλλιτέχνις που αποπειράται να αποτίσει φόρο τιμής στον μόχθο της χειρωνακτικής εργασίας, συνταιριάζοντας τις ιστορίες που συνθέτει με διάφορες τεχνικές και μέσα χειροποίητα για να αποδώσει εικαστικά αποσπάσματα μοτίβων από κεντήματα μέχρι λέξεις. Λεπτομέρειες από φορεσιές και σεντόνια των Σποράδων σαν μικρές σημειώσεις όπως τα στίγματα της γραφομηχανής στο λευκό χαρτί, αναφορά στον σιωπηλό γυναικείο κόπο, αφαιρετική απεικόνιση των χειροτεχνημάτων ως υπαινιγμός στη δημιουργικότητά τους. Η χρήση διαφορετικών τεχνοτροπιών με κοινή συνισταμένη το χειροποίητο και το παραδοσιακό, ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται νέα μέσα, όπως τα «φωτεινά κουτιά».
Η θεματολογία για τον κύκλο ζωής μιας γυναίκας, τη σχέση της λόγου χάρη με το ένδυμα, την κατασκευή και προσαρμογή ενός νυφικού καθώς περνούσε από γενιά σε γενιά, τη σύμβαση του γάμου, την καταπίεση, τη σιωπηλή θυσία μιας ζωής μέσα στα όριά τους. Η έκφραση και η ανησυχία, είτε εκδηλώνονται είτε εσωτερικεύονται, καταγράφονται ανεξίτηλα στα κεντήματα, ως στοιχεία μιας αφαιρετικής αφήγησης που συμπυκνώνουν τον κόπο και τον χρόνο της δημιουργίας όπου κάθε βελονιά έχει την ακριβή της θέση.
Η αφοσίωση που απαιτείται για τη δημιουργία ενός μοναδικού κάθε φορά εργόχειρου είναι αυτό που μάγεψε την καλλιτέχνιδα όταν χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρώσει μια παρόμοια προσπάθεια. Μεταξοτυπίες, τυπογραφικά, πορσελάνινα πλακίδια, τυπωμένα μοτίβα εν είδει ταμάτων, διαφορετικοί τρόποι έκφρασης του ίδιου πράγματος για το πολυσύνθετο του γυναικείου χαρακτήρα και έργου. Του αινίγματος…
Παράλληλες αφηγήσεις που δεν θα μπορούσαν να έχουν βρει καλύτερο τόπο φιλοξενίας από το αρχοντικό της γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα της λαϊκής τέχνης, στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη», Αγγελικής Χατζημιχάλη 6, Πλάκα.
Διάρκεια: έως 18 Ιουλίου.Τρίτη-Παρασκευή 11.00-19.00, Σάββατο-Κυριακή 10.00-15.00. Είσοδος ελεύθερη.
