Αρχισαν τα όργανα…

Το CD «Τα αρχοντορεμπέτικα», που περιλαμβάνει 14 σπουδαία τραγούδια από τη μεγάλη δεξαμενή αυτής της δημοφιλούς στη χώρα μας μουσικής σχολής, θα προσφέρει στους αναγνώστες της η «Εφ.Συν.-Σαββατοκύριακο» αυτό το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου. Τα ερμηνεύουν οι Μπάμπης Τσέρτος, Μίλλη Καραλή, Κατερίνα Τσιρίδου, Σταμάτης Φασουλής και Μαριώ.

Ολα τα τραγούδια που επιλέξαμε για αυτή τη συλλογή είναι μεγάλες επιτυχίες που άφησαν εποχή, καθώς τραγουδήθηκαν και χορεύτηκαν από τη στιγμή που κυκλοφόρησαν -στα τέλη της δεκαετίας του ’40 καταγράφεται η εμφάνιση του πρώτου τραγουδιού αυτού του είδους- και συνεχίζουν τη διαδρομή τους μέσα στον χρόνο όντας αναπόσπαστο στοιχείο κάθε ελληνικού γλεντιού.

Αν νομίζετε ότι υπερβάλλουμε, ιδού οι τίτλοι που αποδεικνύουν το αληθές των λόγων μας: «Αδύνατον να κοιμηθώ», «Τραμπαρίφας», «Πάμε στα μπουζούκια», «Αρχισαν τα όργανα», «Αλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Ο μήνας έχει 9», «Η βαλίτσα», «Ενα βράδυ που ‘βρεχε», «Το μονοπάτι», «Το παρελθόν μου το βαρύ», «Σβήστε με απ’ το χάρτη», «Μονά ζυγά», «Θα γυρίσει κι ο τροχός», «Το τραμ το τελευταίο».

Θέλετε και τα ονόματα των δημιουργών τους. Μεγάλοι συνθέτες όπως ο Μιχάλης Σουγιούλ, που θεωρείται «ο πατέρας του αρχοντορεμπέτικου», καθώς και οι Γιώργος Μουζάκης, Τάκης Μωράκης, Νίκος Γούναρης, Μπάμπης Μπακάλης έντυσαν μουσικά τους στίχους που έγραψαν σπουδαίοι σκηνοθέτες και θεατρικοί συγγραφείς όπως οι Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος, Γιώργος Τζαβέλλας, Δημήτρης Γιαννουκάκης και στιχουργοί σαν την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου.

Ως απαρχή του αρχοντορεμπέτικου θεωρείται «Το τραμ το τελευταίο», σε μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ, που ακούστηκε για πρώτη φορά το 1948 στην επιθεώρηση «Ανθρωποι, άνθρωποι» των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, οι οποίοι συνυπέγραφαν τους στίχους μαζί με τον Κώστα Γιαννίδη.

Η μουσική του είδους ήταν σαφώς επηρεασμένη από το ρεμπέτικο, η ενορχήστρωσή του όμως δανειζόταν στοιχεία από την ελαφρά μουσική, άρα είχε ευρωπαϊκές δυτικότροπες επιρροές, και οι στίχοι του ήταν λαϊκότροποι και συχνά χιουμοριστικοί, αφού πολλά από τα αρχοντορεμπέτικα γράφονταν για επιθεωρήσεις.

Το είδος αναπτύχθηκε και άκμασε μέσα σε μια δεκαετία. Το τέλος της «πρώτης ζωής» του σηματοδότησε ο θάνατος του σημαντικότερου εκφραστή του, Μιχάλη Σουγιούλ, το 1958. Οταν όμως επανεμφανίστηκαν οι σύγχρονες ρεμπέτικες κομπανίες, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μαζί με την αναβίωση του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού συντελείται κι αυτή του αρχοντορεμπέτικου, που από τότε γνωρίζει μια δεύτερη μεγάλη επιτυχία η οποία συνεχίζεται ώς τις μέρες μας.

Το καλύτερο αρχοντορεμπέτικο θεωρείται «Το μονοπάτι», σε μουσική του Γιώργου Μουζάκη και στίχους των Αλέκου Σακελλάριου, Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου. Το πρωτοτραγούδησε το 1952 η Καίτη Μπελίντα, μια μεγάλη ερμηνεύτρια εκείνης της εποχής, στην επιθεώρηση «Βρε Μανώλη Τραμπάριφα βάλε τη διπλή ταρίφα».

Ακούγοντας αυτή τη συλλογή, εκτός από το ότι θα ευφρανθείτε, θα γλεντήσετε με την ψυχή σας αλλά και θα συγκινηθείτε, δεν μπορεί να μη σκεφτείτε και τους κύκλους που κάνει η ζωή. Περίπου 70 χρόνια αφότου τα τραγούδια αυτά εμφανίστηκαν στο προσκήνιο, λόγω της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε, μας βγαίνει η γλώσσα τρέχοντας να προλάβουμε και το τραμ και το μετρό το τελευταίο, ενώ σιγοτραγουδάμε «μην κοιτάς που ‘μαι μπατίρης, μην κοιτάς που ‘μαι φτωχός, κάποια μέρα θα γυρίσει κι ο τροχός…».