efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εγραψα πριν από λίγες μέρες για τα εγκαταλελειμμένα σπίτια της χώρας και τα χέρσα χωράφια της υπαίθρου, εάν και κατά πόσον μπορούσε η Πολιτεία να τα εκχωρήσει στους πρόσφυγες και τους άστεγους, παρέχοντάς τους ηλεκτρισμό και εξασφαλίζοντας πρόσβαση σε υδρευτικά δίκτυα ή διασφαλίζοντας μια μικρή εκ μέρους τους καλλιέργεια.

Πιο πολύ ως προσωπική επιθυμία το κατέθεσα και όχι σαν πολιτική πρόταση. Να, όμως, που υπήρξαν και αναγνώστες που το βλέπουν πιο σοβαρά, πιο ήπια και φαίνεται εφικτό. Μου γράφει ο κ. Βασίλης Σγούτας, αρχιτέκτων, τέως πρόεδρος της Διεθνούς Ενωσης Αρχιτεκτόνων (UIA):

«Εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο σας (22.11.2016) “Οικίες, αγροί και οι πρόσφυγες”. Μακάρι να βρεθούν τα νομικά “εργαλεία”.

»Εχοντας δει από πρώτο χέρι σε πολλά μέρη του κόσμου και φτώχεια και προσφυγιά (βλ. και “Vassilis Sgoutas Prize” στο διαδίκτυο) νομίζω ότι θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε πρώτη φάση, πάνω στα σκαριά της πρότασής σας, κάτι λιγότερο φιλόδοξο αλλά πιο εύκολα υλοποιήσιμο.

»Αν η Πολιτεία δεχόταν να αναλάβει, πάντα εφ’ όσον υπάρξουν επί τούτοις κοινοτικές κ.λπ. επιδοτήσεις, την αποκατάσταση “παραμελημένων” (δηλ. που να μη χρειάζονται εκτεταμένες εργασίες επισκευών και αποκατάστασης) κτιρίων και κτισμάτων έναντι παραχώρησής τους για “χ” χρόνια, θα μπορούσε δυνητικά να υπάρχει ενδιαφέρον από ιδιοκτήτες που δεν έχουν τη δυνατότητα να τα αποκαταστήσουν.

»Το όφελος για το προσφυγικό είναι προφανές, οι δε ιδιοκτήτες θα έχουν μετά την εκπνοή των “χ” χρόνων, ένα αξιοποιήσιμο κτίριο. Η διάρκεια του “χ” θα πρέπει να ποικίλλει ανάλογα με την κατάσταση του προσφερόμενου κτιρίου.

»Να προσθέσω ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα έδινε δουλειά σε όλο το φάσμα των κατασκευών – μελετητές, τεχνικοί, εργατικό προσωπικό και προμηθευτές».

Μακάρι να υπάρξει κάποια ανταπόκριση είτε από την κρατική εξουσία είτε από την αυτοδιοίκηση, κυρίως τη δεύτερη που έχει σαφώς καλύτερη γνώση της κατάστασης που επικρατεί στην περιφέρειά της με τα κενά σπίτια και τα ακαλλιέργητα χωράφια.

Ασφαλώς και χρειάζονται νομικές παρεμβάσεις όπως και κινητοποίηση επιστημονικών και άλλων φορέων ώστε να αποτραπούν πιθανά προβλήματα εκ μέρους των προσφύγων (άστεγων κ.ά.) στο μέλλον.

Εχει ενδιαφέρον ότι η κοινωνία επαγρυπνά, έχει προτάσεις και μικρές λύσεις στο ογκώδες προσφυγικό πρόβλημα που έχει ενσκήψει στη χώρα.

Καμιά φορά η λύση είναι τόσο κοντά μας, σχεδόν μπροστά στα μάτια μας, αλλά αδυνατούμε να τη δούμε – είπαμε, το απλό είναι δύσκολο γιατί δεν του δίνουμε σημασία και το προσπερνάμε (μερικές φορές το βλέπουμε αλλά το περιγελάμε, λες και είμαστε προορισμένοι για τα μεγάλα και δεν μας ταιριάζει το ευτελές).

Και όμως, στα μικρά ζυμώνεται κανείς, σ’ αυτά πρέπει να μαθητεύσει και ίσως κάποτε αξιωθεί να κάνει κάτι μεγαλειώδες, αλλά και να μην τα «καταφέρει» θα έχει εντρυφήσει στα χώματα κι αρώματα ανθρώπινων, διαιώνιων αξιών.

Ευχαριστώ, ούτως ή άλλως, τον κύριο Σγούτα κι εδώ είμαστε…