Αγροτικά

Δεν βλέπω να έχει νόημα η δήλωση του Μανώλη Γλέζου κατά τη συνάντησή του στον Ισθμό με τους αγρότες, η συγγνώμη μάλλον που ζήτησε (για πολλοστή φορά) από τους Ελληνες επειδή κάποτε πίστεψε σε ανθρώπους που στο μυαλό τους δεν είχαν τίποτε άλλο παρά την υφαρπαγή της εξουσίας.

Θέλω να πω, δεν έχει νόημα η προσκόλληση στο παρελθόν ή η προσπάθεια αποποίησης ευθυνών και η επιβεβαίωση της ιδεολογικής καθαρότητας του καθενός.

Το θέμα είναι τώρα τι λες, που έλεγε και ο ποιητής μας, το παρόν μάς καθορίζει, δεν γίνεται διαφορετικά. Υπάρχει πιθανότητα να συναντηθούν οι αγρότες με τον πρωθυπουργό.

Και γιατί, παρακαλώ, να γίνει κάτι τέτοιο; Δεν αρκεί η συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό;

Νιώθουν μήπως ότι ξεγελάστηκαν; Τι θα εφεύρει ο πρωθυπουργός τη στιγμή που έχει δεσμευτεί απέναντι στους δανειστές;

Πώς μπορεί να πάρει πίσω την υπογραφή του; Γίνονται τέτοια πράγματα; Α, πα, πα…

Ας κοιτάξουν οι αγρότες πώς μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους μπας και αναπτύξουν δομές αλληλεγγύης και επιβάλουν μορφές αυτοδιαχείρισης.

Το ελληνικό κράτος αδυνατεί να τους βοηθήσει, αυτό πρέπει να το χωνέψουν – κι όχι μόνοι οι αγρότες, αλλά όλοι οι Ελληνες πολίτες που υφίστανται την κρατική επίθεση [επίθεση άνευ προηγουμένου οφείλουμε να ομολογήσουμε (και να συνειδητοποιήσουμε)].

Από μηδενική βάση δεν μπορεί πλέον να αρχίσει συζήτηση μεταξύ της αγροτιάς και της εξουσίας και όχι βεβαίως μεταξύ των αγροτών και της αριστερής ελληνικής κυβέρνησης.

Εχει σημασία η διευκρίνιση γιατί είναι θέμα νοοτροπίας περισσότερο, πώς δηλαδή αντιμετωπίζουμε οι πλείστοι τον αγροτικό πληθυσμό· είναι, με άλλα λόγια, θέμα εκπαιδευτικό όσο και φιλοσοφικό…

Να μην επικρατήσει στην επικοινωνιακή ατμόσφαιρα της χώρας η αδιαλλαξία και η στρέβλωση της ουσίας (να θυμηθούμε ότι όλα ξεκινάνε από την πρωτογενή παραγωγή και να αφήσουμε τις λοιδορίες κατά των αγροτών όπως και την απαξίωσή τους).

Εύκολα τους κατηγορούμε για ψεύτικες επιδοτήσεις που λαμβάνουν, για τα πανάκριβα τρακτέρ και τα πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλλον δεν ξέρουμε πού ζούμε.

Προσπαθούμε τάχα να καταλάβουμε τι είναι και τι σημαίνει αγρότης μέσα από εξαιρέσεις και ξεχνάμε τους πολλούς που δεν μπορούν πλέον να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους λόγω του υψηλού κόστους αυτής της καλλιέργειας.

Μάλλον δεν επισκέπτονται τα χωριά τους όπου οι νέοι ντρέπονται να βγουν στο καφενείο γιατί αδυνατούν να πιουν, πόσο μάλλον να κεράσουν, έναν καφέ ή ένα ποτό.

Και μάλλον οι πολλοί δεν γνωρίζουν τι σημαίνει να μάχεσαι με τη γη και τα στοιχεία της φύσης.

Εάν ο Μανώλης Γλέζος έχει κάτι να πει στους αγρότες για την αυτοοργάνωσή τους και την αντίστασή τους απέναντι στην κρατική ακηδία, καλώς.

Οι συγγνώμες δεν νομίζω ότι προσφέρουν κάτι στο πράγματι κρίσιμο αγροτικό ζήτημα.

Είναι βέβαια πάντα ενθαρρυντικό κι ελπιδοφόρο ότι ο αειθαλής αγωνιστής εξακολουθεί να δηλώνει «παρών» στις διεκδικήσεις των αδικημένων κοινωνικών στρωμάτων (κι εμείς χαιρόμαστε που τον βλέπουμε και αναθαρρούμε).