Ρεαλισμός

Η Ευρώπη της αλληλεγγύης δεν υπάρχει· υπάρχει μόνο, δυστυχώς, η Ευρώπη των οικονομικών ελίτ. Και οι πνευματικοί άνθρωποι (όσοι έχουν το πνεύμα ως επάγγελμα); Και οι λαοί; Οι πλείστοι από τους πρώτους έχουν γοητευτεί από την εξουσία, οι δε λαοί άγονται και φέρονται από τους εκάστοτε κομματικούς εκπροσώπους τους. Αυτός είναι ο ρεαλισμός: το βασίλειο της αγοράς. Κράτος (πολιτικοί) ανύπαρκτο, όπως ανύπαρκτη και η κοινωνία. Τα φερέφωνα της αγοράς επικρατούν (ηγέτες – κόμματα – δημοσιογράφοι). Σ’ αυτόν τον ρεαλισμό καλούν την ελληνική κυβέρνηση να υποκλιθεί οι ηγέτες της ευρωζώνης. Ρεαλισμός: ασφυξία της κοινωνίας. Ρεαλισμός: διαιώνιση της επικράτησης της άρχουσας τάξης· παντού. Ρεαλισμός: ο ισχυρότερος επικρατεί, είναι εγγεγραμμένο στην ανθρώπινη φύση· αφήστε κατά μέρος τις ανοησίες περί ισότητας και σοσιαλισμού.

Ποιος επιθυμεί τέτοιον ρεαλισμό; Ποιος αντέχει να βλέπει φτωχούς, άνεργους, εξαθλιωμένους και να συνεχίζει να υπερασπίζεται τον ρεαλισμό των ισχυρών; Λέμε ότι η κοινωνία δεν είναι ζούγκλα, είπαμε ότι το πνεύμα θα φωτίσει τον ανθρώπινο νου ώστε όλοι οι άνθρωποι να είναι ίσοι, ότι δεν είναι ένοχοι για τη γέννησή τους, για την ύπαρξή τους μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο. Ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν, έγραψε ο Σοφοκλής· ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να μισεί αλλά για ν’ αγαπά, κάπως έτσι. Αυθαιρεσία; Δογματισμός; Επιθυμία; Εξορκισμός ίσως; Ο,τι και να ’ναι, οι εκλογές δεν φέρνουν απάντηση και λύση…

Ο ευρωπαϊκός ρεαλισμός επίσης δεν είναι λύση, θέαμα είναι, βίαιο και αλλοτριωτικό. Σε όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση καλείται να ορθώσει ανάστημα σε φιλικό πνεύμα πάντοτε. Το δίπολο, όμως, «εχθρός-φίλος» υφίσταται, θέλουμε δεν θέλουμε. Οπως έλεγε ένας Πυθαγόρειος, ο Αλκμαίων από τον Κρότωνα, εχθρόν άνδρα ράον φυλάξασθαι ή φίλον – είναι ευκολότερο να προφυλαχτεί κανείς από έναν εχθρό παρά από έναν φίλο. Είναι μια παράδοξη ισορροπία την οποία οφείλει να έχει υπόψη η νέα κυβέρνηση. Ιδεολογικά φαίνεται να την έχει· τεχνικά;

Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο φιλελευθερισμός είναι ανίκητος αφού έχει διαχυθεί στα μυαλά όλων. Είναι ισχνός ένας τέτοιος ισχυρισμός, βολεύει, απλώς, τους… βολεμένους αυτού του συστήματος. Ο αντιμνημονιακός λόγος προκαλεί ρωγμές εντούτοις διότι εκτός από τους βολεμένους υπάρχουν και οι άθλιοι της Ευρώπης. Τι να τον κάνουμε τέτοιο ρεαλισμό; Μας οδηγεί στον θάνατο, όχι στον χορό…

Χρειάζεται να επαναδιαπραγματευτούμε τη ζωή μας (εάν διαπραγματευτήκαμε ποτέ). Με ποιον; Μ’ αυτούς που την καταπιέζουν φυσικά· άρα και με τον ίδιο τον εαυτό μας. Ζόρικο, ναι, αλλά ίσως είναι η ώρα κι έτσι διευκολύνουμε και τους νυν εκπροσώπους μας στη διαπραγμάτευσή τους με τους Ευρωπαίους. Θάματα κι οράματα… Η αισιοδοξία δεν είναι απατηλή, είναι η μόνη στάση που έχει καλή σχέση με τον ρεαλισμό, παρακαλώ. Ευκαιρία για ενδυνάμωση των σχέσεων και του λόγου στις παρέες. Αυτό σημαίνει: ρεαλισμός και, ωσαύτως, γερή πολιτική (σκέψη και δράση).