Μετά την τρίτη ψηφοφορία, θα πάμε με «σκληρό ροκ», στις 25 Ιανουαρίου 2015, σε μια αληθινή εκλογική ταξική αναμέτρηση. Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς, το λένε όλοι οι σοβαροί άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα και όσοι ασχολούνται με τα ελληνικά πράγματα, σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική κ.α.
Ανεξάρτητα από την πλευρά που τελικά τοποθετούν τους εαυτούς τους με βάση κυρίως τα υλικά συμφέροντά τους. Ούτε αυτό το λέμε εμείς, οι κλασικοί μαρξιστές το λένε.
Από αυτή την προφανή ανάγνωση της πραγματικότητας λείπει ένας πολιτικός σχηματισμός. Το κόμμα του κ. Κουτσούμπα που συνεχίζει να αυτοαπομονώνεται θεωρεί ότι είναι αυταπάτη να επενδύσει οτιδήποτε η εργατική τάξη σε μια αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και γι’ αυτό στα ΜΜΕ της διαπλοκής, συντηρητικοί πολιτικοί και δημοσιοραφικά παπαγαλάκια, σε κάθε ευκαιρία, εξαίρουν… τη σοβαρότητα και τη σταθερότητα του ΚΚΕ, επειδή ακριβώς δεν τους απειλεί. Απλώς κόβει ψήφους από το ευρύτερο ρεύμα της ανατροπής, υποσχόμενο στον λαό, και αλλού βεβαίως, ότι δεν πρόκειται να αφήσει να αλλάξει τίποτα μέχρι τη… Δευτέρα Παρουσία.
Διαφορετικά, τι άλλο συμπεραίνει κανείς από τη φράση του γ.γ. του ΚΚΕ (25.12.2014 στα «Χανιώτικα Νέα»); «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναζητήσει και θα βρει κυβερνητικούς εταίρους ανάμεσα στα κόμματα που ταυτίζεται μαζί τους στην υπεράσπιση της στρατηγικής της Ε.Ε., του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Και με την ευκαιρία, μια και άκουσα κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι το ΚΚΕ ίσως δώσει ανοχή σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι μάλλον βρίσκονται… εκτός τόπου και χρόνου. Παραμονές Πρωτοχρονιάς έχουμε και όχι Πρωταπριλιάς».
