Οταν ο κ. Κασσελάκης ανακοίνωνε την πρότασή του για έκτακτο συνέδριο του κόμματός του με τη φράση «να δούμε αν θα υπάρχουμε και πώς θα υπάρχουμε», χωρίς να συνεννοηθεί με κανένα στέλεχός του -αιφνιδιάστηκαν και οι πιο κοντινοί του-, πολλοί υπέθεσαν -και σωστά- ότι είναι ανοιχτό το θέμα της αυτοδιάλυσής του. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι στο μυαλό του προέδρου του Κινήματος Δημοκρατίας ήταν απλώς η αλλαγή τίτλου.
Ούτε έναν χρόνο λειτουργίας δεν έχει κλείσει το κόμμα Κασσελάκη, που ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, που καλλιέργησε προσδοκίες σε απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που υποσχέθηκε αλλαγές παντού και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο εμπλοκής του σε κυβερνητικές ευθύνες, και ο επικεφαλής του προτείνει άλλο όνομα. Εχουμε δει στο παρελθόν κόμματα που διαλύθηκαν με το που απέτυχαν να βγάλουν βουλευτές, έχουμε δει κόμματα να εξαφανίζονται χωρίς να έχουν πάρει μέρος σε εκλογική διαδικασία, αλλά αλλαγή τίτλου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα νομίζω πως δεν έχουμε ματαδεί.
Θα πει κάποιος πως πάντα υπάρχει η πρώτη φορά. Εντάξει. Με τον Κασσελάκη δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα. Ο κ. Κασσελάκης είναι ικανός, πολύ ικανός, ικανός για όλα (η φράση αποδίδεται στον Ντε Γκάσπερι και αφορούσε τον Τζούλιο Αντρεότι). Τα μέλη θα αποφασίσουν. Γιατί όμως το προτείνει ο πρόεδρος; Γιατί όπως λένε οι συνεργάτες του η λέξη κίνημα παραπέμπει σε συλλογικότητες διαμαρτυρίας, ενώ ο κ. Κασσελάκης θέλει κόμμα-παράταξη που θα διεκδικήσει κυβερνητικό ρόλο.
Μάλιστα. Το ΠΑΣΟΚ, που λέγεται κίνημα από τα γεννοφάσκια του, δεν είχε τέτοιες ανησυχίες. Μια χαρά (για τους οπαδούς του) και δυο τρομάρες (για τους αντιπάλους του) κυβέρνησε επί πολλά χρόνια την Ελλάδα και άφησε ισχυρό αποτύπωμα. Και για κυβέρνηση λοιπόν το νέο κόμμα; Γιατί όχι; Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Με συνεργασίες; Σε καμία περίπτωση, σύμφωνα με τον κ. Κασσελάκη. Ούτε με τη Νέα Δημοκρατία, ούτε με το ΠΑΣΟΚ, ούτε με το εγχείρημα Τσίπρα που πρέπει να λέγεται κατά την άποψη του κ. Κασσελάκη «Κίνημα Novartis», ούτε με την Πλεύση Ελευθερίας, ούτε με το προσωποπαγές κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, ούτε φυσικά με τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε βεβαίως με τους κλέφτες των εδρών που ονομάζονται Νέα Αριστερά. Τότε με ποιους;
Μόνοι τους. Μα οι δημοσκοπήσεις είναι πολύ αρνητικές. Μπαίνει-δεν μπαίνει το κόμμα στη Βουλή. Και ο ΣΥΡΙΖΑ από χαμηλά, πολύ χαμηλά ξεκίνησε, στο όριο ήταν για την είσοδό του στη Βουλή και μέσα σε λίγα χρόνια απογειώθηκε και πήρε την κυβέρνηση. Ναι, αλλά η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Σιγά μη δώσουν βάση σε αυτήν την παχυλή ανοησία που ξεστόμισε πριν από πολλά χρόνια ο Καρλ Μαρξ. Ελεος πια με αυτόν τον γενειοφόρο που έχει απάντηση για όλα τα θέματα. Είδαμε τα χαΐρια των επιγόνων του. Τα πρόσωπα που εμπνέουν τον κ. Κασσελάκη είναι ο Πάλμε της Σουηδίας, ο Μπέρνι Σάντερς και ο Ομπάμα των ΗΠΑ. Τους ρώτησε άραγε τους δύο ζωντανούς (Σάντερς, Ομπάμα); Δεν νομίζω.
Ανάγωγα
Θρίαμβος για τους σοσιαλιστές στην Πορτογαλία (προεδρικές εκλογές), πανωλεθρία για τους σοσιαλιστές στην Ισπανία (Αραγονία). Στην Ελλάδα; Φλυαρία.
