ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στην αρχή το κόκκινο χαλί που ξεδίπλωσε ο Τραμπ για τον Πούτιν στην Αλάσκα, αλλά και το θερμό χειροκρότημα με το οποίο τον συνόδευε καθώς διέσχιζε τα λίγα μέτρα που χώριζαν τη σκάλα του αεροσκάφους από τον πρόεδρο των ΗΠΑ καταγράφηκαν σαν ένα ακόμη δείγμα γραφής της καρναβαλικής φαντασμαγορίας με την οποία επικοινωνεί τις αποφάσεις του ο ένοικος του Λευκού Οίκου.

Τέσσερις μήνες μετά, η συνάντηση στην Αλάσκα προβάλλει σαν ανατροπή στρατηγικής σημασίας, σαν αρχή του τέλους μιας εποχής όπου προτεραιότητα των ΗΠΑ ήταν η γεωπολιτική περιθωριοποίηση της Μόσχας, η οποία θα παρακολουθούσε σαν θεατής την ένταξη στο ΝΑΤΟ των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών στην Ανατολική Ευρώπη και τον Καύκασο.

Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη Ρωσία σήμερα αναθεωρητική δύναμη; Αποτελούν οι εγγυήσεις για την ασφάλειά της που ζητά η Μόσχα τα πρώτα βήματα μιας αυτοκρατορικής παλινόρθωσης που προωθεί το Κρεμλίνο;

Το 1945 όταν η ΕΣΣΔ συνέτριψε την τρίτη κατά σειρά εισβολή στη ρωσική επικράτεια -Ναπολέων 1812, Κριμαϊκός Πόλεμος 1853-56, Γερμανία 1941- προτεραιότητα του Κρεμλίνου ήταν η δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας που θα καθιστούσε αδύνατη μια νέα εισβολή.

Το Σχέδιο Μάρσαλ και το δόγμα Τρούμαν το 1947 και ο αποκλεισμός του Βερολίνου το 1948-49 δημιούργησαν ένα νέο τοπίο όπου τα δύο μπλοκ δεν αρκέστηκαν στις εγγυήσεις για την ασφάλειά τους, καθώς επέβαλαν στις ζώνες επιρροής τους τα κοινωνικοοικονομικά τους μοντέλα.

Με μια εξαίρεση: τη Φινλανδία, μια χώρα που ηττήθηκε σε δύο πολέμους από την ΕΣΣΔ το 1939-40 και το 1941-44.

Οι ηγεσίες των δύο χωρών δοκίμασαν να χαράξουν μια νέα γραμμή πλεύσης που να κατοχυρώνει ταυτόχρονα την ασφάλεια της ΕΣΣΔ και να μη θίγει την κυριαρχία της Φινλανδίας.

Ετσι, παρά την παραχώρηση εδαφών στην ΕΣΣΔ, το 1941 και το 1944 το Ελσίνκι προτίμησε τον ρεαλισμό από τον αναθεωρητισμό, διασφάλισε το πολυκομματικό καθεστώς και την οικονομία της αγοράς και πολύ γρήγορα έγινε γέφυρα εμπορικών συναλλαγών ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.

Ολα συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι στην Αλάσκα Τραμπ και Πούτιν συμφώνησαν στη φινλανδοποίηση της Ουκρανίας.