«Έφυγε» ένας έντιμος πολιτικός, ένας υπέροχος άνθρωπος

Τον Νεκτάριο Σαντορινιό τον συνάντησα το 2016 όταν έγινε υφυπουργός Ναυτιλίας και αργότερα αναπληρωτής υπουργός. Όσο παρέμεινε στο υπουργείο αλλά και στη συνέχεια ως τομεάρχης Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκα μαζί του. Και σήμερα αυτή την δύσκολη μέρα, σκέφτομαι γιατί τον Νεκτάριο Σαντορινιό πέρα από πολιτικό, τον συμπάθησα και ως άνθρωπο και εν τέλει ναι, νιώθω τυχερή που τον γνώρισα.

Ο Νεκτάριος λοιπόν, ήταν έντιμος, μαχητικός, εργατικός, πιστός στις ιδέες του, αγαπούσε το νησί του τη Ρόδο, πάλευε από τη θέση του για τη νησιωτική Ελλάδα και τους νησιώτες, ήταν αυθεντικός, αξιοπρεπής. Πάντα προσεκτικός στη συμπεριφορά του απέναντι στους δημοσιογράφους, ακόμα και αν κάποιες φορές τον στεναχώρησαν δημοσιεύματα.

Άγνωστη λέξη γι’ αυτόν η αλαζονεία και η υπεροψία. Ευγενικός και ήπιος ακόμα και σε δύσκολες στιγμές. Πως να ξεχάσω το πάθος του και τον αγώνα που έδωσε για να εφαρμοστεί το μέτρο του Μεταφορικού Ισοδύναμου για τα νησιά; Μια ρύθμιση που πίστεψε εξ αρχής και αγωνίστηκε σκληρά για να την κάνει πράξη και όταν ψηφίστηκε στη βουλή τον Ιούνιο του 2018, πήρε τεράστια χαρά και ικανοποίηση.

Ακόμα και τώρα λίγο πριν το τέλος, είχε το θάρρος και με μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής, γνωστοποίησε τη μάχη που έδινε με τον καρκίνο, δηλώνοντας ωστόσο «παρών» στον αγώνα για τις εκλογές που έρχονται. «Όποιο και αν είναι το προσωπικό μας άχθος, έχουμε χρέος απέναντι στην Ιστορία και τις επόμενες γενιές να σταθούμε στη σωστή πλευρά του ποταμού και να παλέψουμε για την Αλλαγή» έγραψε.

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρη. Ότι τα παιδιά του θα είναι περήφανα για τον πατέρα τους. Στο καλό Νεκτάριε Σαντορινιέ και μακάρι η χώρα μας να είχε πολλούς πολιτικούς σαν και εσένα.