Περήφανος νεοφιλελεύθερος, περήφανος αγροίκος!

«Ο λόγος που είχαμε τέτοια επιτυχία με τα εμβόλια είναι ο καπιταλισμός, είναι η απληστία φίλοι μου!». Αυτά φέρεται να δήλωσε, σύμφωνα με διαρροές στον Τύπο, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, γεμάτος υπερηφάνεια. Βέβαια, κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης με βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος, ο ίδιος τους παρότρυνε πολλές φορές να ξεχάσουν ότι έκανε αυτές τις δηλώσεις, ενώ λίγο αργότερα φέρεται να εξέφρασε τη λύπη του γι’ αυτές. «Πραγματικά λυπάμαι που τα είπα αυτά!» τόνισε.

Πολλές φορές ο αυθορμητισμός μάς προδίδει, γιατί μας κάνει να εκφράσουμε αυτό ακριβώς που σκεφτόμαστε ή αυτό που θέλουμε να πούμε πραγματικά, αλλά μας συγκρατεί η ευπρέπεια, ο φόβος για τις συνέπειες του κοινωνικού ελέγχου ή ο κίνδυνος του πολιτικού κόστους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτός που πανηγύριζε για την «επιτυχία με τα εμβόλια» ήταν ο άξεστος, πρωτόγονος, ανταγωνιστικός εαυτός του κ. Τζόνσον, ο οποίος ξέφυγε για λίγο από τον έλεγχο του συνειδητού και βγήκε στην επιφάνεια.

Είναι γνωστό ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός είναι θιασώτης ενός ανεξέλεγκτου και θηριώδους νεοφιλελευθερισμού, ότι αποτελεί γνήσιο ιδεολογικό τέκνο της Θάτσερ, σε μια χώρα στην οποία ακόμα και οι Εργατικοί του Μπλερ έγιναν οι καλύτεροι εκπρόσωποι και διαχειριστές της επιχείρησης καταστροφής του κοινωνικού κράτους. Είναι επίσης γνωστό πόσες χιλιάδες Βρετανοί έχασαν τη ζωή τους στην αρχή της πανδημίας εξαιτίας της αβελτηρίας και της ανεπάρκειας του Τζόνσον.

Αυτός που μίλησε με το στόμα του είναι το κοινωνικό αρχέτυπο του νεοφιλελευθερισμού. «Ο εγωκεντρικός και χωρίς ρίζες άνθρωπος που δεν εστιάζει στον συλλογικό αγώνα ή στον κοινοτικό ακτιβισμό, αλλά στον ατομικό αγώνα για επιβίωση», όπως λέει ο Πολ Μέισον.

Ο Τζόνσον πανηγύριζε επειδή η χώρα του, στη βάση ενός νέου «εθνικισμού των εμβολίων», υπερκέρασε την Ε.Ε. –από τη οποία αποχώρησε– και έκλεισε γρηγορότερα συμφωνία με την AstraZeneca, με αποτέλεσμα να έχουν εμβολιαστεί μέχρι σήμερα σχεδόν τριάντα εκατομμύρια πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου, σε αντίθεση με τις καθυστερήσεις στις ευρωπαϊκές χώρες.

Ο αγγλοσαξονικός καπιταλισμός –ουσιαστικά οι ΗΠΑ και η Βρετανία– ενσαρκώνει την πιο αποκρουστική μορφή νεοφιλελευθερισμού, όπου τα πάντα θυσιάζονται για το ατομικό συμφέρον, δηλαδή στην πράξη το συμφέρον των πολυεθνικών, του χρηματοπιστωτικού τομέα, των Big Pharma (των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών) και των Big Tech (των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας).

Ο Τζόνσον ήρθε στην εξουσία με τη στήριξη μεγάλων νεοφιλελεύθερων think tanks της Αμερικής, όπως το Heritage Foundation και το American Enterprise Institute (AEI), τα οποία χρηματοδοτούνται από δεξιούς και ακροδεξιούς δισεκατομμυριούχους και μέσω του διεθνούς δικτύου Atlas (με περίπου 450 μέλη) έστησαν αντίστοιχα ιδρύματα και στη Βρετανία, όπως το Legatum και το Initiative for Free Trade. Τα τελευταία επωμίστηκαν τη συγγραφή μελετών και νομοσχεδίων για την πλήρη «απελευθέρωση της αγοράς», τον «περιορισμό του κράτους», αλλά και για τους τρόπους με τους οποίους θα αποχωρούσε το Ηνωμένο Βασίλειο από την Ε.Ε.

Είναι πραγματικά τραγική ειρωνεία σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για μια τόσο σπουδαία χώρα όπως η Αγγλία, με τεράστια ιστορία αγώνων και κατακτήσεων, να κυβερνάται από έναν ιδεοληπτικό κλόουν, μοναδικό μέλημα του οποίου είναι η επικράτηση έναντι των «ανταγωνιστών» του και όχι η συνεργασία και η αλληλεγγύη που τόσο έχουμε ανάγκη σ’ αυτή τη φάση.