ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Αννα Ανδριτσάκη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το ευφυές σχέδιο με το οποίο θα αλλάξει την κατάσταση στα Πανεπιστήμια εξήγησε ο υπουργός της Αστυνομίας στη Βουλή. Είναι τέσσερις θεωρητικά οι επιλογές, είπε: 1) Με την ευθύνη του Πρύτανη αλλά με σεκιούριτι, όχι με Αστυνομία. 2) Με την ευθύνη του Πρύτανη, στον οποίο θα υπάγεται η Αστυνομία. 3) Με τη συνεργασία Αστυνομίας – Πρύτανη αλλά με υπαγωγή στην Αστυνομία. 4) Με την ευθύνη της Αστυνομίας χωρίς συνεργασία με τον Πρύτανη.

«Η τελευταία πρόταση δεν συζητιέται, δεν έχει νομιμότητα και νομιμοποίηση» είπε σοβαρά σοβαρά. Αλλωστε, το ίδιο σοβαρά ξεκαθάρισε ότι «κανένας δεν θέλει θεωρητικά την αστυνομία στα Πανεπιστήμια. Η Αστυνομία η ίδια το θέλει λιγότερο από όλους».

Για να επανέλθουμε όμως στο σχέδιο. «Οι άλλες τρεις επιλογές έχουν υπέρ και κατά», συνέχισε, αλλά «αυτό που θα κάνει το νομοσχέδιο πετυχημένο θα είναι αν ξεκινώντας από την πρόταση 3 (υπαγωγή στην Αστυνομία και συνεργασία με τον Πρύτανη) καταλήξουμε σταδιακά, το δυνατόν συντομότερο, στην πρόταση 1. Δηλαδή ευθύνη του Πρύτανη και σεκιούριτι. Στην κατάσταση, δηλαδή, που επικρατεί στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και του κόσμου».

Καλά, τι σύλληψη είναι αυτή! Μπορεί και η καλύτερη απ’ όλες όσες έχει κάνει μέχρι τώρα. Θα βάλει την Αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια με τη «συνεργασία» του πρύτανη, την οποία φυσικά προεξοφλεί, θα κάνει όλα αυτά που ούτε στον ίδιον αρέσουν, διότι «δεν είναι δουλειά τους τα Πανεπιστήμια», και μετά θα γίνει το θαύμα: θα εξαφανιστεί η Αστυνομία και θα γυρίσουμε στην επιλογή 1!

Θα αναλάβουν, δηλαδή, την ευθύνη των αυτοδιοίκητων πανεπιστημίων οι πρυτανικές αρχές. Κάτι που ισχύει και τώρα και που, όπως και ο ίδιος παραδέχεται, επικρατεί στις περισσότερες χώρες του κόσμου.

Πόσο παρεξηγημένος είναι! Για τη δημοκρατία τα κάνει όλα. Πόσους αστυνομικούς πια να στείλει; Οσο πιο πολλοί πάνε στα Πανεπιστήμια και όσο πιο αποτελεσματικοί είναι τόσο πιο γρήγορα θ’ αποκατασταθεί η δημοκρατία. Δίνουμε σημασία στους νόμους και όχι στις προθέσεις. Τα ίδια συνέβησαν και στην επταετία και με τις απανταχού πατριωτικές κυβερνήσεις. Επιτέλους, τι δεν καταλαβαίνουμε;