ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Φώτης Παπούλιας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πρόεδρε Αντώνη είσαι πολύ μεγάλος! Άτλας, γίγαντας, θεός και ημίθεος μαζί! Κατόρθωσες το ακατόρθωτο, να γυρίσεις την Ιστορία στην προϊστορία, να κάνεις όλους εμάς τους Νεοδημοκράτες να παιανίζουμε το «γιατί χαίρετε ο κόσμος και χαμογελά πατέρα».

Ναι πρόεδρε, είμαστε περήφανοι που ηγείσαι της παράταξης και δεν «μασάς», γιατί όντως πρόεδρε η σαρξ της παράταξης έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν. Δεν μας ενδιαφέρει το χρώμα του παρελθόντος εμείς εκεί γενηθήκαμε, εκεί μεγαλώσαμε και εκεί ζούμε. Στο αγνό αμόλυντο παρελθόν, ο Έλληνας ή θα είναι δικός μας ή δεν θα είναι έλληνας. Και συ πρόεδρε το έχεις καταλάβει, όπως και τα άξια παλικάρια οι Βορίδηδες, οι Γεωργιάδηδες και εσχάτως οι Ντινόπουλοι.

Είμαστε η συνέχεια της καθαρότητας ιδεολογικής, φυλετικής, και ότι άλλο βάζει ο νους μας, είμαστε γνήσια παιδιά του εθνους όπως εμείς το εννοούμε, και μπράβο σου που μας καταλαβαίνεις. Βέβαια στο κόμμα δεν σκέφτονται όλοι σαν και σένα, τον ιεροφάντη, τον γίγαντα, τον άκαμπτο, το μάγκα, τον Έλληνα. Υπάρχουν μερικοί που πιστεύουν ότι είσαι ακροδεξιός, μετρίων δυνατοτήτων, εκδικητικός, υπάλληλος των Βρυξελών, ότι έχεις αφήσει πίσω σου τις ιδρυτικές αρχές του κόμματος, του Καραμανλισμού. Ομως εσύ ξέρεις την αλήθεια, το μέλλον είναι γραμμένο στο παρελθόν, είναι στο ιστορικό μας DNA, ναι πρόεδρε εσύ και μόνο εσύ μας καταλαβαίνεις.

Γιατί πρόεδρε μαζί σου δε θα αφήσουμε τα κομμούνια να μας στερήσουν το κράτος μας, αυτό στο οποίο γονυπετείς ομνύουμε και που με αγώνες κατακτήσαμε. Και μόνο εσύ μπορείς να αντισταθείς στη λαίλαπα. Οπως οι πατεράδες μας στο Γράμμο και το Βίτσι, στη μάχη της Αθήνας.

Μόνο που ρε πρόεδρε έχω κάποιες απορίες: Αν ζούμε σε Δημοκρατία γιατί φοβώμαστε την εναλλαγή στην εξουσία? Εχουμε να κρύψουμε τίποτα? Αν ζούμε σε Δημοκρατία γιατί θεωρούμε τους άλλους «μιάσματα»; Και σκέφτομαι πως οι πρόεδροι του κόμματος ποτέ δεν στοχοποίησαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, αντίθετα τους σέβονταν και τους τιμούσαν. Ακόμα και όταν οι τόνοι ανέβαιναν, ακόμα και σε εκείνη τη δεκαετία του ’80.

Τελικά Αντώνη μου μήπως, λέω μήπως, δεν είσαι και τόσο Ν.Δ. αλλά βιώνεις το πολιτικό σου παρελθόν σε λάθος χρόνο; Λέω μήπως…