Πριν από περίπου 100 χρόνια ξεσπούν στην Ιταλία πολιτικές ταραχές. Η εφημερίδα «Καθημερινή» στέλνει ανταποκριτή για την κάλυψη των γεγονότων. Συμφωνεί με τον κ. Ανύσιο -εντοπίζουμε αυτό το όνομα στο προ ενός αιώνα δημοσίευμα της εφημερίδας, στο οποίο βασίζεται το παρόν κείμενο- το ποσό της αμοιβής του και την πλήρη καταβολή των εξόδων που θα απαιτήσει η αποστολή του, π.χ. το κόστος διαμονής.
Ο ανταποκριτής προσεγγίζεται από την «Εστία». Ζητά και η ίδια τηλεγραφήματα από τον κ. Ανύσιο έναντι ελάχιστου αντιτίμου, όπως καταγγέλλει λίγο αργότερα η «Καθημερινή». Η «διπλή» εργασία του ανταποκριτή αποκαλύπτεται όταν στέλνει το ίδιο τηλεγράφημα και στις δύο εφημερίδες, αθετώντας έτσι τη συμφωνία να εργάζεται «δι’ αποκλειστικόν της “Καθημερινής” λογαριασμόν».
Πέραν τούτου, κατά την εξέλιξη των γεγονότων στην Ιταλία η «Εστία» επιχειρεί να διαψεύσει δημοσίευμα της «Καθημερινής» που αναφέρεται στον λιθοβολισμό ενός πολιτικού προσώπου (για το εάν πράγματι λιθοβολήθηκε «αυτό αφορά τον κ. Σαλάνδρα και την κεφαλήν του» γράφει η «Καθημερινή»). Με τη «διάψευσή» της η «Εστία» φέρεται να αμφισβητεί ακόμη και ότι η «Καθημερινή» έχει στείλει ανταποκριτή στη Ρώμη! Ετσι η «Καθημερινή» αφήνει για λίγο στην άκρη την πάγια πεποίθησή της ότι «τα οικογενειακά των εφημερίδων δεν ενδιαφέρουν πολύ το κοινόν» και -«αμυνόμενη κατά κακοπιστίας αφαντάστου»- παραθέτει τα παραπάνω στο αναγνωστικό κοινό με ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα.
Το δημοσίευμα είχε την επικεφαλίδα «Ανευ Τίτλου». Κατέληγε με την εξής φράση: «Αφίνομεν την ιστορίαν άνευ σχολίων. Και άνευ σχολίων όμως νομίζομεν ότι η ιστορία αυτή ειμπορεί να προκαλέσει θλιβεράς σκέψεις διά το μέλλον του τόπου αυτού, του οποίου τα τόσον μεγάλα φύλλα διευθύνουν τόσο μικροί άνθρωποι».
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του επίμαχου δημοσιεύματος αναρωτιέται κανείς εάν μπορεί να προβλέψει το μέλλον αυτού του τόπου με βάση την εξέλιξη του ελληνικού Τύπου. Το σκάνδαλο Κοσκωτά (είχε εξαγοράσει και την «Καθημερινή»), ο «αυριανισμός» και τα «κουρεία», η κατρακύλα της Ελλάδας στην 108η θέση της παγκόσμιας κατάταξης σε θέματα ελευθερίας του Τύπου, προσφέρουν επιχειρήματα σε όποιον υποστηρίζει ότι το μέλλον αυτού του τόπου θα είναι ζοφερό…
