Ξαναγυρίσαμε στην κανονικότητα. Αυτό πρωτοσκέφτηκα το Σάββατο το πρωί, όταν μια κυρία, στο σχεδόν άδειο τοπικό λεωφορείο, μου πρόσφερε ένα κομμάτι φανουρόπιτα. Σε πλαστικό σακουλάκι, μαζί με μια πολύχρωμη χαρτοπετσέτα. Είχα ξεχάσει τι μέρα ήταν: 27 Αυγούστου, του αγίου Φανουρίου. Η κυρία μόλις επέστρεφε από την εκκλησία όπου είχε πάει για να της ευλογήσουν τη φανουρόπιτα και στη συνέχεια να τη μοιράσει σε όσους βρίσκονταν εκεί. Και δεν ήταν η μόνη: αρκετές άλλες γυναίκες είχαν κάνει το ίδιο.
«Πώς χιμίξανε έτσι!» μου είπε επικριτικά για το πλήθος των απλωμένων προς τα ταψάκια χεριών. «Πόσο θα φάνε;» Αμέσως όμως πρόσθεσε: «Φαίνεται ότι θέλανε να πάρουν μερικά κομμάτια σπίτι για τα εγγόνια τους».
Δεν ξέρω το όνομα της κυρίας. Εδώ και αρκετά χρόνια τη συναντώ στο λεωφορείο, λέμε μια καλημέρα και, με την παραμικρή ενθάρρυνση, εκείνη πιάνει την κουβέντα ή μάλλον αρχίζει να μονολογεί. Συνήθως μιλά για τις προσφορές στο σούπερ μάρκετ, για αρρώστιες (δικές της) ή για μαγειρική. Και τώρα, με αφορμή τη φανουρόπιτα, μου είπε ότι χρησιμοποίησε τα πιο εκλεκτά υλικά, κονιάκ Μεταξά εφτά αστέρων, καλό λάδι («μερικές βάζουν σπορέλαιο, εγώ όχι») κ.λπ.
Αν ήταν να διαλέξω ανάμεσα σε δυο αγίους, τον Παΐσιο και τον Φανούριο, θα διάλεγα τον δεύτερο. Αφενός γιατί μας δίνει την ελπίδα ότι με θαυματουργό τρόπο θα βρούμε χαμένα αντικείμενα (κλειδιά, δαχτυλίδια, γυαλιά μυωπίας και όχι χαμένους θησαυρούς ή φευγάτους αρραβωνιαστικούς) και αφετέρου επειδή η γιορτή του έχει κοινωνικό, λαϊκό χαρακτήρα αφού η πίτα του δεν καταναλώνεται στη θαλπωρή του σπιτιού μας αλλά πρέπει να μοιραστεί στη γειτονιά, στη μικρή κοινότητα – μόνο έτσι ευχαριστιέται ο άγιος που προφανώς άλλη δουλειά δεν έχει εκεί στον Παράδεισο παρά να βαθμολογεί τις πίτες όπως οι κριτές στο «Master Chef».
Δυστυχώς ο άγιος Φανούριος βρίσκει μόνο χαμένα αντικείμενα και όχι τη χαμένη αλήθεια ή τον χαμένο καιρό. Επομένως, δεν θα μπορούσε να βρει τη λίστα με τα 15.000 πρόσωπα που παρακολουθούνται για «εθνικούς λόγους» από την ΕΥΠ, όσες πίτες και αν επισήμως του έταζε στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης την παραμονή της εορτής του. «Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν γνώριζα», είπε ο κύριος Ζενεσεπά (εκ του je ne sais pas, δεν ξέρω) πρωθυπουργός. Αυτά τα ονόματα κι αυτούς τους εθνικούς λόγους κανένας άγιος Φανούριος δεν μπορεί να τους φανερώσει!
