Προχώρημα των αγώνων και των αιτημάτων για τις πολιτικές ένταξης σε σχέση (και) με το φύλο, που θα χαρακτήριζαν μια άλλη, ουσιαστικότερη, Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι ΔΕΠΙΣ, οι Δημοτικές Επιτροπές Ισότητας, θεσμοθετημένες επίσημα ως συμβουλευτικά όργανα το 2019 με στόχο την καταπολέμηση της έμφυλης βίας και την ενσωμάτωση δράσεων και πολιτικών ισότητας σε τοπικό επίπεδο, ουσιαστικά καταργούνται με το Σχέδιο Νόμου για τη Νέα Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αποτελούμενες από 8μελείς συνήθως επιτροπές, μπορούσαν να υποστηρίζουν την ένταξη της διάστασης του φύλου στις πολιτικές του δήμου, παρεμβαίνοντας π.χ. στη γλώσσα και σε ευρύτερες αναπαραστάσεις, να εισηγούνται και να συμμετέχουν στην εκπόνηση Τοπικών Σχεδίων Δράσης για την Ισότητα, να συνεργάζονται με τις δομές της Γενικής Γραμματείας Ισότητας για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, όπως και να συνδιοργανώνουν ενημερωτικές εκδηλώσεις, ημερίδες και σεμιναριακά προγράμματα για την αλλαγή στάσεων και νοοτροπιών. Κι ενώ θα έπρεπε να αποτελέσουν πρόκριμα για τη δημιουργία αντίστοιχων επιτροπών για άλλες ομάδες και κοινωνικές συσσωματώσεις, όπως εργαζόμενους σε κλάδους που βάλλονται από τις νέες εργασιακές συνθήκες ή κοινωνικά αποκλεισμένους στην εποχή του μινιμαλιστικού κράτους του νεοφιλελευθερισμού, υποβιβάζονται σηματοδοτώντας ένα ακόμα «επεισόδιο» στη συντηρητική παλινόρθωση, φαινόμενο με υπερκομματικές «συνεισφορές», ποικίλες κοινωνικές διαστάσεις, αλλά πρωτεύουσα κυβερνητική υπευθυνότητα. Και αυτό, ενώ η Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ΚΕΔΕ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση. Επιπλέον, όπως η Εμιλυ Λυμπεράκη (εξειδικευμένη εμπειρογνώμονας σε θέματα φύλου και ευρωπαϊκών πολιτικών) σημειώνει: «Σε μια περίοδο όπου τα ζητήματα των έμφυλων διακρίσεων και της έμφυλης βίας απασχολούν όλο και περισσότερο, μια τέτοια εξέλιξη προκαλεί τουλάχιστον εύλογο και σοβαρό προβληματισμό. Η Αυτοδιοίκηση οφείλει να βρίσκεται πιο κοντά στους ανθρώπους και στις ανάγκες τους […] με θεσμούς πρόληψης, στήριξης και ουσιαστικής Ισότητας. Και σίγουρα όχι με βήματα προς τα πίσω!»
Η αλλαγή του Κώδικα Λειτουργίας της Αυτοδιοίκησης δεν αφορά αποκλειστικά τον περιορισμό των αρμοδιοτήτων των ΔΕΠΙΣ. «Αφορά τη συρρίκνωση των παιδικών σταθμών, των δομών φιλοξενίας, τη μη επαρκή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και την επιβάρυνση των πολιτών με αύξηση των δημοτικών τελών, με την επιβολή νέου τέλους τύπου ΕΝΦΙΑ με ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο. Καταργεί, ακόμη, την αρχή της πλειοψηφίας του 50+, αφού με 42% από την πρώτη Κυριακή εκλέγεται δήμαρχος και περιφερειάρχης», τονίζει η Ιλεάννα Σακά.
Ομως αυτό σημαίνει απαξίωση της διαδικασίας των τοπικοαυτοδιοικητικών εκλογών, των δυνατοτήτων συνεύρεσης χώρων στην προσδοκώμενη βάση προγραμματικών και αξιακών συγκλίσεων σε μια πολιτική σκηνή που επικρατεί το ρεσάλτο. Οι ΔΕΠΙΣ δεν αφορούν μόνο γυναίκες, αφορούν το κοινωνικό σύνολο.
-320x213.png)
