Η Λίλιαν Χέλμαν (1905-1984) υπήρξε πολύ σημαντική προσωπικότητα, από τους πιο αξιόλογους συγγραφείς θεατρικών έργων του 20ού αιώνα, μια γυναίκα διανοούμενη, προοδευτική και πάνω απ’ όλα αγωνίστρια για τα «πιστεύω» της.
Τα θεατρικά έργα της, κάποια από αυτά ήδη από τη δεκαετία του 1930, όπως η «Ωρα του παιδιού», είναι πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους. Τα έργα της ανεβαίνουν ασταμάτητα σε ολόκληρο τον κόσμο, έχουν γυριστεί ταινίες και θεωρούνται πλέον κλασικά ενώ καταφέρνουν συγχρόνως, τόσα χρόνια μετά, να διεκδικούν τον χαρακτήρα του επίκαιρου, σαν να γράφτηκαν χθες ή ακόμα και… αύριο.
Αλλά και η ζωή της ήταν μια ζωή αντισυμβατική και ενάντια σε κάθε είδους κατεστημένο. Αμφισβητούσε πάντα τους κανόνες και τα «πρέπει» της εποχής της, αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των ανθρώπων, ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή της πρωτοπορίας αλλά και των αγώνων, μη διστάζοντας να τα βάλει ακόμα και με τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του ίδιου της του χώρου. Ηταν από τα ισχυρά πρόσωπα ενός χώρου όπως ήταν το θέατρο και η διανόηση στις ΗΠΑ, αλλά δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι αυτό θα τη σταματούσε από το να κάνει ή να πει αυτό που ήθελε ανά πάσα στιγμή.
Οσο για την ιδιωτική της ζωή, η επί χρόνια σχέση της με τον σπουδαίο συγγραφέα Ντάσιελ Χάμετ έγραψε ιστορία…
Βέβαια, δεν ήταν και ο πιο εύκολος χαρακτήρας και πολλοί λένε γι’ αυτήν πως μπορούσε να γίνει και στριμμένη και κακιά και ό,τι θες άμα της πατούσαν τον κάλο ή αν κάτι την ενοχλούσε.
Υπάρχει, ας πούμε, μια καταπληκτική ιστορία που δείχνει ακριβώς τον χαρακτήρα της. Με τον Φρανκ Σινάτρα είχανε πολύ κακή σχέση. Από ό,τι έχω καταλάβει, στην ουσία δεν άντεχε με τίποτα ο ένας τον άλλο και ειδικά ο Σινάτρα δεν ανεχόταν τη Χέλμαν, η οποία δεν είχε μιλήσει με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτόν.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, ο Φρανκ Σινάτρα για κάποιο λόγο έκανε στη βίλα του, στο Χόλιγουντ, ένα τεράστιο πάρτι που κάλεσε σχεδόν τους πάντες. Αυτό που λένε: το «ανφάν γκατέ» του Χόλιγουντ. Ενα χολιγουντιανό πάρτι μέσα στη χλιδή. Ομως ο Σινάτρα μπορεί να τα είχε σκεφτεί όλα για το πάρτι του, αλλά δεν είχε σκεφτεί το πιο σημαντικό. Οτι έπρεπε να αφήσει στην άκρη τα πραγματικά συναισθήματά του και να καλέσει οπωσδήποτε και την ίδια τη Χέλμαν. Ετσι, δεν την προσκάλεσε…
Εκείνο το βράδυ, λοιπόν, η Χέλμαν, αφήνοντας να περάσει αρκετή ώρα για να έχουν πάει όλοι οι καλεσμένοι στο πάρτι και να γλεντάνε, έβαλε μια τουαλέτα, έριξε τη γούνα της από πάνω, πήρε ένα ποτήρι με σαμπάνια και ένα τσιγάρο στο χέρι, πήγε στον τηλεφωνικό θάλαμο -μια και τότε δεν υπήρχαν κινητά- που ήταν ακριβώς απέναντι από το σπίτι του Σινάτρα, πήρε τηλέφωνο την αστυνομία και είπε πως στο σπίτι του κυρίου Σινάτρα έχει μπει βόμβα· και έκλεισε το τηλέφωνο. Μετά από 10 λεπτά απόλαυσε τη σαμπάνια και το τσιγάρο της βλέποντας από το απέναντι πεζοδρόμιο και γελώντας ευτυχισμένη έτσι καθώς οι πόρτες της βίλας του Σινάτρα άνοιξαν απότομα και δεκάδες έντρομοι άνθρωποι με τα καλά τους έφευγαν σαν τρελοί.
Λοιπόν να δείτε, πως κάτι τέτοιο θα συνέβη στο ξενοδοχείο της Συγγρού με τους καλεσμένους στο πάρτι των 31 ατόμων. Κάποιον δεν καλέσανε, γι’ αυτό και το πλήρωσαν τόσο ακριβά…
Και επειδή πρέπει να ’σαι πολύ μεγάλο κάθαρμα για να κάνεις κάτι τέτοιο, θέλω εξαρχής να σας διαβεβαιώσω πως για εκείνο το βράδυ εγώ έχω ατράνταχτο άλλοθι…
