Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εγγόνια της ισπανικής γρίπης
AP Photo/Alessandra Tarantino
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εγγόνια της ισπανικής γρίπης

  • A-
  • A+

Η Ισπανία δυσφημείται από τη γρίπη αυτή, ενώ δεν θα έπρεπε, επειδή ήταν η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα που είχε ελευθεροτυπία σε μια εποχή πολέμου και ελέγχου του Tύπου και άρα μόνο οι ισπανικές εφημερίδες έγραφαν για την αρρώστια· έτσι της έμεινε το όνομα.

Ο παππούς μου είχε μείνει χήρος από τη γρίπη αυτή, συνάντησε αργότερα τη γιαγιά μου, επίσης χήρα από άλλη επιδημία, κι ως επιζώντες επιδημιών με ένα παιδί ο καθένας παντρεύτηκαν κι έκαναν άλλα τέσσερα, εκ των οποίων πέθανε το ένα από τύφο, άλλη επιδημία.

Αυτά πριν εκατό χρόνια και βάλε, όταν οι στρατοί μετέφεραν και τους ιούς από τη μία χώρα στην άλλη μεταξύ άλλων καταστροφών. Εκτοτε νικήθηκαν πολλές επιδημίες και ανίατες αρρώστιες, η δε Ευρώπη σταμάτησε και τους πολέμους σε λιγότερο από τρεις δεκαετίες μετά, σε βαθμό που οι σεναριογράφοι ιστοριών με μητριές, πατριούς και ορφανά να πρέπει να καταφεύγουν στον Μεσοπόλεμο για να είναι πειστικοί.

Τόσο μακριά και τόσο κοντά, πλέον. Προσωπικά, είδα ήδη κάμποσα τέτοια σίριαλ εποχής και κατέληξα να ψάχνω στο πατάρι φωτογραφίες της γιαγιάς να δω αν όντως ντύνονταν τόσο ωραία τότε. Το διαπίστωσα· ντύνονταν σχεδόν τόσο ωραία.

Τώρα εμείς ντυνόμαστε πολύ πιο απρόσωπα και μαζικά, βολικά και φτηνά, αλλά πιθανότατα θα τα καταφέρουμε καλύτερα με τη γρίπη. Ποτέ δεν ξέρεις βέβαια, μια υπόθεση κάνουμε. Ωστόσο αυτό το αίσθημα του ανήκειν στην ανθρωπότητα που φαίνεται να διέπει ώς τώρα την αντιμετώπιση του ιού αν μη τι άλλο είναι ικανό να θεραπεύσει παράπλευρα ορισμένες υπαρξιακές παρεξηγήσεις.

Από πού ερχόμαστε, τι είμαστε, πού πάμε; Κυρίως το τι είμαστε. Αν και μοιάζει να χάνουμε κάποια στιγμή τον κόσμο μέσα από τα χέρια μας, γιατί τόσα πράγματα που κάθε μέρα κάνουμε τώρα δεν έχουν αξία, ωστόσο ακριβώς αυτή η δοκιμασία μάς ξαναβάζει στο σύνολο που ανήκουμε. Είμαστε η ανθρωπότητα, έχουμε μια ιστορία με τρομερές καταστροφές και ζημιές πίσω μας, αλλά προχωράμε, αλλάζουμε, προοδεύουμε. Την είπα την κακιά τη λέξη.

Ισως να αξίζει κάτι η προχωρημένη μας συνείδηση, όσο κι αν συχνά μας βυθίζει σε απελπισία. Οι γιατροί όλων των χωρών συνεργάζονται, η αξία της ζωής είναι ύψιστη για όλους, η επιστήμη έχει το πάνω χέρι και η πολιτική υπακούει. Ακόμα και οι αντισπισιστές θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι έχουμε αξιόλογη εξέλιξη ως είδος.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ
Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι τώρα δυο μάτια (5 Ιουνίου)
Η θάλασσα κάνει καλό στους ασθενείς. Και όχι μόνο. Ο Νίτσε φωνάζει, ενάντια στον Καντ: «φιλόσοφοι, στη θάλασσα!». Πρέπει να προχωρήσουμε προς την τρικυμιώδη θάλασσα..
Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι τώρα δυο μάτια (5 Ιουνίου)
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξεμαθαίνοντας φιλιά
Ηταν συγκινητική η προετοιμασία, ο τρόπος που ζωντάνευε μια πόλη. Βέβαια, όταν ήρθε η στιγμή, μπήκα στα μαγαζιά μαγκωμένη, με το μπουκαλάκι απολυμαντικό ανά χείρας, με περίσκεψη, τι αγγίζουμε και τι όχι.
Ξεμαθαίνοντας φιλιά
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ
Αναμένουμε οδηγίες από το Κράτος για να προσεγγίσουμε τη χαρά (3 Μαΐου)
Στην Ισπανία, μια ιατρική ομάδα γιορτάζει το κλείσιμο  ενός υπαίθριου νοσοκομείου. Το νοσοκομείο ήταν γεμάτο, τώρα είναι άδειο. Τα φώτα...
Αναμένουμε οδηγίες από το Κράτος για να προσεγγίσουμε τη χαρά (3 Μαΐου)
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιστροφή σε μια νέα παιδεία;
Στις δεύτερες ανάγκες κεντρική θέση έχει η παιδεία, που είναι η ψυχή μιας κοινωνίας. Δεν είναι ελαστικές παρά μόνον με την έννοια ότι είναι καλύτερα να καθυστερήσουμε κάποιες κινήσεις, παρά να θρηνήσουμε άδικα...
Επιστροφή σε μια νέα παιδεία;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ιδρυματισμός
Το βήμα που πάει να βγει έξω, ξάφνου διστάζει σαν να φοβάται το κενό. Κανονικά το κενό είναι μέσα, στη μοναξιά, στον εγκλεισμό, στην έλλειψη νοήματος της ύπαρξης που καιροφυλακτεί στην απραγία.
Ιδρυματισμός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το παρελθόν
Αλλιώς διαβάζουμε τώρα τις ιστορίες επιδημιών από παλιά. Ξέθαψα το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου για να διαβάσω την εισαγωγή, την πανούκλα της Φλωρεντίας, ανακάλυψα μάλιστα ότι το παλιό βιβλίο δεν την περιλάμβανε...
Το παρελθόν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας