Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα παιδιά του πολέμου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα παιδιά του πολέμου

  • A-
  • A+

Παιδιά, κορίτσια και αγόρια με ξυρισμένα κεφαλάκια. Παιδιά που πλέουν σε ξένα τρύπια ρούχα, όταν έχουν ρούχα. Παιδιά με τραχώματα στα μάτια τους που μοιάζουν καρφωμένα σε μια ανείπωτη φρίκη. Διωγμένα μακριά από τον κόσμο μας, την μνήμη μας. Τα παιδιά του πολέμου, του κάθε πολέμου.

Η Μαρίζα Κωχ και η Νένα Βενετσάνου τα έφεραν κοντά μας, τους έδωσαν φωνή στη «Σφίγγα», το Σάββατο, σε μια συγκλονιστική τελετουργία μνήμης που θέλει τόλμη και τέχνη για να αγγίξεις. Σε ένα κάλεσμα βασανισμένων ψυχών, ριγμένων στη μέση τού πουθενά. Θέλει θάρρος να μιλήσεις όπως μίλησε η Ντιράς και ο Ρενέ στο «Χιροσίμα αγάπη μου» για τον έρωτα ενός Γερμανού με μια Γαλλίδα στη γερμανική Κατοχή. Ομως στην ιστορία εκείνου του έρωτα, που δεν άφησε παιδιά, υπάρχει το προστατευτικό πέπλο της μυθοπλασίας.

Ενώ όταν μιλάς για την προσωπική σου ιστορία, όπως κάνει η Μαρίζα Κωχ στο βιβλίο της «Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης» για τα παιδιά που γέννησε ο έρωτας ενός Γερμανού και μιας Ελληνίδας στην Κατοχή, το θάρρος είναι ακόμα πιο μεγάλο. Οταν μάλιστα η Γερμανία έχει δείξει πρόσφατα στη χώρα μας -όπως έξοχα φαίνεται στην ταινία του Γαβρά «Ενήλικοι σην αίθουσα»– πως δεν έχει ξεχάσει το αρνητικό πρόσωπό της.

Είδα πρόσφατα ένα ελβετικό ντοκιμαντέρ, που μου έστειλε φίλη, σχετικό με Ευρωπαίους άντρες και γυναίκες που στρατεύτηκαν στον ISIS. Σε ένα τεράστιο στρατόπεδο στα σύνορα Συρίας και Τουρκίας, σε έναν τόπο/ ου τόπο, γυναίκες κρυμμένες μέσα στα μαύρα τους ρούχα ζούσαν μέχρι την πρόσφατη τουρκική εισβολή υπό τη διοίκηση των Κούρδων που είχαν πολεμήσει εναντίον του Χαλιφάτου.

Δίπλα τους παιδιά, μικρά και μεγάλα. Χωρίς πατέρα ή μητέρα ή και τους δύο γονείς. Παγιδευμένα από τις επιλογές των γονιών τους, έρμαιο στις επισφαλείς συνοριακές χαράξεις. Κάποιοι γονείς που επιζούν θέλουν να επιστρέψουν. Κάποιοι γονείς των γονέων δεν έπαψαν να τους αναζητούν. Οι προσωπικές ιστορίες όσων κατάλαβαν τον ζόφο που είχαν επιλέξει ως δρόμο απελευθέρωσης σου σφίγγουν την καρδιά. Αδιέξοδο με τους αγνοούμενους, ιδιαίτερα τα αγνοούμενα παιδιά. Αδιέξοδο με άλλους που έχουν επικοινωνήσει με τις οικογένειές τους αλλά δεν έχουν δρόμο επιστροφής. Οι κυβερνήσεις των χωρών στις οποίες ζούσαν αρνούνται για λόγους ασφαλείας να τους δεχτούν.

Η Κωχ και η Βενετσάνου, μέσα από μια έξοχη σύνθεση τραγουδιού και λόγου, φέρνουν κοντά μας τα παιδιά του πολέμου, τη μικρή Μαρίζα και την αδελφή της, όλα τα παιδιά των πολέμων. Γιατί, όπως δίδαξε ο Κορνάρος, κάνουν με τη σπουδαία τέχνη τους «να κλαίν και να γελούν τα μάτια των ανθρώπων».

Υστερόγραφο: εκ παραδρομής στο προηγούμενο άρθρο γράφτηκε αυτοδιαχειριζόμενης «πόλης» αντί «πολιτείας»

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ωδέ σφ’ εγκέφαλος
Χωρίς αμφιβολία η σχέση μαθητή δασκάλου πρέπει να επανευρεθεί σε νέες βάσεις. Είναι όμως προφανές ότι στα μάτια όσων αποφάσιζαν και συνεχίζουν να αποφασίζουν, η διαχρονία της μόνης γλώσσας που μιλιέται...
Ωδέ σφ’ εγκέφαλος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Οποιος κατέχει και μιλεί»
«Τι νομίζετε πως ήταν ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης; Κάτι άθλιοι καμποτίνοι που γινόταν θεοί πάνω στο σανίδι» επέμενε, υπερβάλλοντας επίτηδες, ο Γιάννης Τσαρούχης, στην προσπάθειά του να απαλλάξει τη σημαντική...
«Οποιος κατέχει και μιλεί»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εν τω μεταξύ
Ανάμεσα σε δύο κόσμους που δεν χωρούν στους όρους Δύση και Ανατολή είτε στο άλλο δίπολο, καπιταλισμός/ σοσιαλισμός. Κόσμων που δεν ορίζονται απόλυτα με κανένα εργαλείο, ούτε από την πολιτική, ούτε από την...
Εν τω μεταξύ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο ειρηνοποιός
Αν δεν ήταν τραγωδία, θα ήταν ανέκδοτο. Οπως δήλωσε ο πρόεδρος της Τουρκίας, στρατεύματα της χώρας του έχουν αναλάβει και πάλι ειρηνευτική αποστολή έξω από τα σύνορά της.
Ο ειρηνοποιός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ελένη, η γυναίκα / νεφέλη
Στο Μπάγκειον ξαναβρήκαμε τον Δήμο Αβδελιώδη. Αγαθό στοιχείο της δημιουργίας που εδώ και χρόνια ξέρει να ξαναδίνει ζωή σε κείμενα και σε κτίρια.
Ελένη, η γυναίκα / νεφέλη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Φεβρουάριος 1940: η δολοφονία
Ηταν ο ποιητής του θεάτρου. Αυτό και μόνο προδιέγραψε την τραγική μοίρα του. Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς αφοριστικά για την τέχνη του Βσεβολόντ Μέγιερχολντ, μέσα από την έννοια της «βιομηχανικής» ή...
Φεβρουάριος 1940: η δολοφονία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας