Σοφές συντομεύσεις

Κακεντρεχείς και οπισθόβουλοι συνάδελφοι έσπευσαν να λοιδωρήσουν τον βουλευτή Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ και στυλοβάτη της στήλης Μάκη Μπαλαούρα, κατηγορώντας τον ότι υπέπεσε σε ανεπίτρεπτο λεκτικό ολίσθημα, τουτέστιν σαρδάμ. Τόσο κόβει το φτωχό τους τσερβέλο και μας τσαμπουνάνε τα ολίγιστα που καταλαβαίνει. Πρόκειται για εμφανώς ευήθεις, άσχετους και μακριά νυχτωμένους. Αντιγράφω μοτ α μο την επίμαχη αποστροφή της δήλωσης Μπαλαούρα για να αντιληφθεί ο καθείς τη βιομηχανία φέικ νιουζ που στήνει η αντιπολίτευση σε αγαστή σύμπνοια με τα προσφιλή της ΜΜΕ.

Είπε και ελάλησε, λοιπόν, ο Γεράσιμος: «Οταν ανέλαβε στη μεγάλη κρίση ο Ρούσβελτ την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, αμέσως άλλαξε το… τέτοιο, γιατί ο μέχρι τότε πρόεδρος – δεν θυμάμαι τ’ όνομά του και κανείς δεν θα το θυμηθεί στην ιστορία, γιατί μόνο για κακό θα το θυμηθεί. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πριν τον Ρούσβελτ έκανε μία πολιτική όξυνσης του προβλήματος, δηλαδή με τη λιτότητα. Ερχεται ο Ρούσβελτ και εφαρμόζει τον… κενσιαμό». Τα πολύχρωμα παπαγαλάκια της διαπλοκής θεώρησαν πως αναφέρεται στον γνωστό καθ’ ημάς «κεϊνσιανισμό» και βιάστηκαν να του προσάψουν ότι δυσκολεύεται δήθεν να προφέρει τον όρο.

Ιδιώτες με την εγγλέζικη και αρχαιοελληνική ερμηνεία της λέξης, αγνοούν προφανώς πως ο Γεράσιμος Μπαλαούρας τυγχάνει απόφοιτος της ΑΣΟΟΕ, που ακόμα και στο πρώτο εξάμηνο οι φοιτητές της παίζουν στα δάχτυλα τον Τζον Μέιναρντ Κέινς και τη θεωρία του. Απευθύνθηκα, παρεμπιπτόντως, σε φιλαράκι με τερατώδη μνήμη, στον σκληρό δίσκο της οποίας περιέχονται βιβλιοθήκες ολόκληρες, κατάφορτες από βαρύτιμες εγκυκλοπαίδειες και μυριάδες τόμους.

Νηφάλιος και ετοιμοπόλεμος, με πληροφόρησε πως ο ακατονόμαστος προκάτοχος του Ρούσβελτ δεν ήταν άλλος από τον Χέρμπερτ Χούβερ, πασίγνωστο στην ιστορία για την υπερβολική φορολόγηση των επιχειρήσεων εν μέσω κρίσης και τη διανομή του μισθού του σε κοινωνικές οργανώσεις. Απολύτως λογικό να τον ξεχνούν οι εκπρόσωποι της Κουμουνδούρου, ήτις τάραξε σε αβάσταχτους φόρους τα μεσαία, κυρίως, στρώματα και λοιπούς αναξιοπαθούντες. Οι δε ουδόλως ευκαταφρόνητες αμοιβές των επιτελών της ενθυλακώνονται στις μεσότσεπες των σακακιών με χαριτομενιά και ο μήνας έχει εννιά.

Στενόμυαλοι και κουφιοκεφαλάκηδες οι κήνσορες των ερτζιανών, αδυνατούν να εννοήσουν ότι με τον καθ’ όλα δόκιμο «κενσιαμό» ο βουλευτής περιγράφει το οικονομικό μοντέλο που εφαρμόζει το κόμμα του, την ολιγαρκή αφθονία, άλλως πώς! Ολίγος έως καθόλου Κέινς, δηλαδή, σε συνδυασμό με γενναιόδωρες ποσότητες μονεταρισμού και λιτότητας που θα ’καναν και την ίδια τη Θάτσερ να κοκκινίζει. «Κενσιανομονεταρισμό» θα μπορούσαμε να αποδώσουμε με μια λέξη τη θεόπνευστη πολιτική του Μαξίμου, αλλά, επειδή ο νεοπαγής όρος μοιάζει γλωσσοδέτης, δέον όπως εκφέρεται συντετμημένος: «Κενσιαμός», πά’ να πει, κατά το «εφτά νομά σ’ ένα δωμά» του Ακη Πάνου.