Στης Γκερέκου το περίπου και στα ρεύματα του Ευρίπου, για να παραφράσουμε το γνωστό άσμα, τσαλαβουτά ο ακραιφνής ευρωπαϊστής Αντώνης Σαμαράς, που μες στον πανικό του πνίγεται πια σε μια κουταλιά νερό. Είτε βρίσκεται στη Χαλκίδα, είτε στο Καρπενήσι, είτε στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, ψέλνει το ίδιο μονότονο τροπάρι. Προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντια απ’ τους μεντεσέδες, τώρα που το πόπολο τον ξεπορτίζει απ’ το Μαξίμου, και ολοφύρεται παραληρητικά.
Ακροβατεί στο τεντωμένο σκοινί του ρατσισμού, ιδροκοπώντας από υψοφοβία. Το ειδύλλιό του με την Ακροδεξιά εξελίσσεται σε παράφορο πάθος. Ξέρει ότι μια άμπωτις χωρίς επιστροφή συρρικνώνει τα ποσοστά του, πως είναι μικρότερα απ’ όσο τα παρουσιάζουν οι δημοσκόποι. Τρέμει μη μείνει στο περιθώριο του δημόσιου βίου και γραπώνει απ’ τα μαλλιά το περιθώριο της πολιτικής σκηνής. Η μόνη δεξαμενή απ’ όπου μπορεί να αντλήσει κάνα ψηφαλάκι είναι η Χρυσή Αυγή και ερωτοτροπεί ασύστολα με τα χαμερπή ένστικτα των ψηφοφόρων της.
Μακάβριο το αποτέλεσμα. Πασχίζει, τάχα μου, να διασφαλίσει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Η Ευρώπη που οραματίζεται, όμως, παραπέμπει στα πιο σκοτεινά σπήλαια του Μεσαίωνα. Οι ηγέτες κρατών και κομμάτων της Γηραιάς Ηπείρου καταδίκασαν απερίφραστα το μακελειό στο «Charlie Hebdo» ως βαρβαρότητα που δολοφονεί την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, τον Πολιτισμό.
Αλλού γι’ αλλού ο Αντωνάκης. Περί άλλα τυρβάζει. Του φταίνε οι αλλόδοξοι πρόσφυγες από την Ασία και την Αφρική. Απόδειξη πως χαρακτήρισε την επίθεση στο γαλλικό σατιρικό περιοδικό «βομβιστική». Εχει απολέσει στον ολισθηρό του κατήφορο κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Εξέλαβε το αποτρόπαιο χτύπημα σαν ευκαιρία να κατατροπώσει για μία εισέτι φορά την Κουμουνδούρου, ξεπατικώνοντας νύκτωρ τις πρωινές πομπές του εκλεκτού του Αδ-όνειδος.
Ρεντίκολο κανονικό κατάντησε, αλλά δεν ιδρώνει τ’ αυτί του. Ωχριά μπροστά του σε μισαλλοδοξία ακόμα και η Σαμαρί Λεπέν. Θεώρησε, λοιπόν, υπεύθυνο για την τραγωδία του Παρισιού τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ προκαλεί, προσκαλώντας μαυριδερούς παράνομους μετανάστες να τους μοιράσει ιθαγένειες. Κι αυτοί οι αχάριστοι συνωστίζονται κατόπιν στα Παρίσια γαζώνοντας στο ψαχνό ξανθούς εκπροσώπους της αρίας φυλής.
Ιδιαζόντως ειδεχθής. Φανατικός και επικίνδυνος. Εδώ και δυόμισι χρόνια έχει φορτώσει στη ράχη του κοσμάκη το βαρύ σαμάρι της καταστροφικής και αδιέξοδης πολιτικής που του υπαγορεύει η τρόικα, επιμένοντας ότι τον σώζει. Διατείνεται πως οι αντίπαλοί του φέρνουν το χάος· τη χρεοκοπία και την αποπομπή από την Ευρώπη. Δεν υπολογίζει ότι ο ακροδεξιός μονόδρομος οδηγεί σε κινούμενη άμμο που στο τέλος θα τον καταπιεί.
