Ούτε μία ψήφο στη Λεπέν

Οπως και να το κάνουμε, η πολιτική παιδεία των σημερινών Ελλήνων, η σύγχρονη πολιτική παιδεία -κι ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τη δημοκρατία των αρχαίων και τους Αλκμεωνίδες- έλκει γαλλική, κυρίως, την καταγωγή˙ από τον Διαφωτισμό μέχρι την Επανάσταση και από τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό μέχρι τις μέρες μας.

Αλλωστε, η Γαλλία και η καρδιά της, το Παρίσι, είναι, κατά γενική ομολογία –και δεν υποστηρίζω τίποτα καινούργιο– το μεγάλο «χωνευτήρι» ιδεών, το μεγάλο πολιτικό «φροντιστήριο», όπου τα ποικίλα, ετερόκλητα γεγονότα, που απασχολούν και προβληματίζουν την ανθρωπότητα, συγκλίνουν, αναμιγνύονται και, σαν με έναν τρόπο θαυμαστό, αποτυπώνουν, αντικατοπτρίζουν αυτό που αποκαλούμε «εν γένει πολιτική ατμόσφαιρα» διεθνώς ή, τουλάχιστον, στη Δύση.

Εβαλα τίτλο σήμερα, την αποτρεπτική έκκληση του ισχυρού πλέον της Αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν (τρίτος στις πρώτες εκλογές) προς τους ψηφοφόρους του: «Ο αγώνας συνεχίζεται» (αλλά και) «Ούτε μία ψήφο στη Μαρίν Λεπέν». Βέβαια, ο Μελανσόν πλησίασε τη Λεπέν σε απόσταση αναπνοής, μόλις 1,20%, που, αν την υπερέβαινε, σήμερα θα ανοιγόταν μπροστά μας ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο, με άλλες προτεραιότητες (για τους Γάλλους) και άλλους προβληματισμούς (για Γάλλους και όλους εμάς που παρακολουθούμε τι γίνεται στην, πολιτικώς, πρωτεύουσα της Ευρώπης).

Αλλά επειδή αυτό δεν συνέβη, το «ούτε μία ψήφο στη Λεπέν» δείχνει, σε επανάληψη (déjàvu το λένε οι Γάλλοι, ξαναϊδωμένο), κάτι σαν το δικό μας «το μη χείρον, βέλτιστον»˙ στα πιο απλά ελληνικά: και μη χειρότερα… Αλλά στο μισό. Διότι στην έκκληση Μελανσόν, το «χείρον» έχει όνομα, είναι η Λεπέν, το «μη χείρον» δεν διακρίνεται, άσε πια το «βέλτιστον», εκεί τα πράγματα διαχέονται. Αυτό είναι ίσως το πρώτο, από τα πολλά, συμπέρασμα από τον πρώτο γύρο: χείρον, εμφανές, μη χείρον, υποτιθέμενο, βέλτιστον, απόν, διάχυση… Το δείγμα είναι ή δεν είναι πανευρωπαϊκό;