Σκύλος έβαλε στον φούρνο αδέσποτο άνθρωπο

Από τα πρώτα μαθήματα που παίρνει κανείς στη δημοσιογραφία για να ξεχωρίσει τι είναι είδηση, είναι πως είδηση δεν είναι ότι σκύλος δάγκωσε άνθρωπο, αλλά ότι άνθρωπος δάγκωσε σκύλο. Αν έβαζα κι εγώ σήμερα τίτλο «Ανθρωπος έβαλε στον φούρνο σκύλο», πιθανότατα θα περνούσε απαρατήρητο. Ενώ το «Σκύλος έβαλε στον φούρνο άνθρωπο», σίγουρα είναι πιο πιασάρικο! «Αδέσποτο», εννοώ τον άνθρωπο που δεν έχει προφανή αιτιολογία υπάρξεως· πιάνει τόπο!

Την Παρασκευή, στη λαϊκή της γειτονιάς, συνάντησα τη Βάσω. Γνωριμία των περιπάτων στον Υμηττό, όταν και οι δύο είχαμε: σκύλο εγώ, τον περίφημο Μαντ, σκύλους η Βάσω, δύο δικούς της, κι άλλους τρεις-τέσσερις υιοθετημένους αδέσποτους. Τους τάιζε. Και όχι μόνο. Κάποτε τη συνέλαβα επ’ αυτοφώρω να κάνει αλλαγές σε αδέσποτο πληγωμένο: επαλείψεις με υγρό αντιβιοτικό και επίδεσμο! Την είπα τότε «Αγία Βάσω των σκύλων», την έκανα και χρονογράφημα, νομίζω στην «Ελευθεροτυπία».

Με το που γύρισα στο σπίτι από τη λαϊκή, άκουσα στο ράδιο την είδηση για τη μάνα σκύλα (μάνα σκύλα, λέμε τις κακές μανάδες, προφανώς από παρεξήγηση ή από συναισθηματική αναπηρία· η πιο σοβαρή από τις αναπηρίες!), που τη βρήκαν σε φούρνο, έτοιμη για παρανάλωμα, μαζί με εννέα κουταβάκια της, στο χωριό Γέργερη Ηρακλείου. Τα πρόφτασαν –κάποιος το είπε σε κάποιον… ειδοποιήθηκαν ζωόφιλοι, πέθαναν μόνο δύο κουτάβια. Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα. Ποιος θα νοιαστεί!

Ομως το μεγάλο θέμα είναι ότι στα χωριά μας η κακοποίηση ζώων είναι και συνηθισμένη και έχει «ασυλία» σιωπής, γενικά. Ξέρουν. Σωπαίνουν. Ειδικά τώρα, ο Νομός Ηρακλείου, αν κρίνω από σχετική ιστοσελίδα, όπου καταγράφονται δεκάδες κρούσματα –κάποια ιδιαζόντως απεχθή–, ίσως βαστάει τα «σκήπτρα». Κρίμα!