Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εξαιρετική παράσταση: «Οπερέτα» του Βίτολ Γκομπρόβιτς στο Εθνικό (Κοτοπούλη-Ρεξ στην Πανεπιστημίου), σκηνοθεσία Νίκος Καραθάνος (και ρόλος), μουσική Αγγελος Τριανταφύλλου (ζωντανή ορχήστρα), όμορφη και καλοδουλεμένη, πολυπρόσωπη, θεατρική ομάδα με κέφι για παίξιμο. Καλό και το έργο· γράφτηκε πριν από μισό αιώνα, αλλά με λίγο ρετουσάρισμα (όπως και έγινε) αντέχει ακόμα. Ευχαριστιέσαι θέατρο. Στο τέλος μάς περίμενε και ζωντανό σόου!

Το έργο είναι από εκείνα τα ημισουρεαλιστικά, που τα έλεγαν τότε, δεκαετία του ’60, επαναστατικά/ανατρεπτικά, με κάποιον, όχι πάντως στην μπρεχτική υπερβολή, αριστερό «διδακτισμό». Σάτιρα της αστικής τάξης και του αστικού τρόπου ζωής, όμως με ευρύτερους συμβολισμούς, τέτοιους που, παρά το αντικαπιταλιστικό της φορτίο, δεν επετράπη στη σοσιαλιστική Πολωνία, γενέτειρα του Γκομπρόβιτς· ο ίδιος από τις παραμονές του Πολέμου είχε μεταναστεύσει και εγκατασταθεί στο Μπουένος Αϊρες.

Το ζωντανό σόου ήταν μετά το φινάλε: Κάποιοι από τους θεατές βγήκαμε από την πίσω πόρτα, από τη μεριά της Φειδίου, γιατί όλη η περιοχή ήταν ντουμάνι στο δακρυγόνο, λόγω επεισοδίων με αφορμή την 9η επέτειο θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου· είμαι από αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν πως αυτός ο θάνατος ενός αγοριού 15χρονου ήταν, τουλάχιστον, σκόπιμος.

Τη στιγμή που μπαίναμε στο θέατρο, από την μπροστινή πόρτα, της Πανεπιστημίου, η προγραμματισμένη συγκέντρωση μνήμης για τον Αλέξη στα Προπύλαια ό,τι διαλυόταν. Οταν βγαίναμε, από την πίσω πόρτα, της Φειδίου, ελάμβανε χώραν το προγραμματισμένο/απρογραμμάτιστο «έθιμο»: Κάποιοι (από αυτούς που γενικά τους λένε «μπαχαλάκηδες» οι… λάκηδες) πυρπόλησαν κάδους σκουπιδιών στα Εξάρχεια και «έπαιξαν» οδοφράγματα και η αστυνομία (καθιερωμένο και αυτό) μας «έπαιξε» και μας έπηξε στο δακρυγόνο. Οπερέτα του δρόμου…