Το χρονικό ενός τελεσίγραφου, που δεν είναι ακριβώς τελεσίγραφο, αλλά που μπορεί και να υπέχει θέση τελεσιγράφου… και λοιπούς επενδυτικούς τακτικισμούς παρακολουθούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα από την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός», θυγατρική, νομίζω, της καναδικής/πολυεθνικής «Eldorado Gold» (όνομα βγαλμένο κατευθείαν από την εποχή χρυσοθηρίας του Φαρ Ουέστ ή από κόμικς του Λούκι Λουκ), μετά την ανακοίνωση (του διευθύνοντος συμβούλου) της εταιρείας ότι αναστέλλει την επένδυση, έως ότου… κ.λπ. κ.λπ.
Η «Εφ.Συν.» αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα, χθες και προχθές, με πολυσέλιδα αφιερώματα: αναλύσεις, ρεπορτάζ, θέσεις και απόψεις, παράθεση στοιχείων, συγκρίσεις σημερινών δηλώσεων πολιτικών με αντίστοιχες κατά το παρελθόν (τι υποστήριζαν τότε και τι –ακριβώς τα αντίθετα– υποστηρίζουν τώρα)… κ.λπ. κ.λπ. Ολα ικανά να διαφωτίσουν επαρκώς το ζήτημα, αλλά και να επιτρέψουν μια πρώτη συναγωγή συμπερασμάτων.
Ενα, νομίζω, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα, όποια στάση και να κρατάει απέναντι στο ζήτημα (των ιδιωτικών επενδύσεων γενικά, της συγκεκριμένης επένδυσης ειδικά), ακόμα και από την ίδια την εταιρεία, την «Ελληνικός Χρυσός», αν και ανάλογες παραδοχές συνήθως δεν ομολογούνται δημόσια, απλώς γίνεται προσπάθεια «διευθέτησης» του ζητήματος αλλέως πώς!
Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, εκ της έως τώρα εξελίξεως, ότι στη μεγάλης έκτασης (317.000 στρέμματα, τα περισσότερα δάσος) περιοχή των εξορύξεων έχουν συντελεστεί –και αναμένεται να συντελεστούν ακόμα– πάμπολλες παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Διαφορετικά, εάν δεν είχαν συντελεστεί, ούτε επρόκειτο να συντελεστούν, τότε όσοι αντέδρασαν και αντιδρούν στην επένδυση, πρέπει να θεωρηθούν παράφρονες, με μόνους λογικούς όσους την υποστηρίζουν, ως έχει.
Προσωπικά, θεωρώ ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό «στοίχημα» που έχει παιχτεί ποτέ στη χώρα. Επί τάπητος και οι ευθύνες…
