Το δίχτυ μεγάλο, η ψαριά;..

Μεγάλο δίχτυ άπλωσε προχθές ο Αλέξης Τσίπρας. Οσο για την ψαριά; Το εγγύς μέλλον θα δείξει. Πάντως, πρώτη εντύπωση -υποκειμενικός ο λόγος ασφαλώς- θετική: ευγενής, σοβαρός, κατανοητός, συγκινητικός και συγκινημένος, άνετος. Αρτια σκηνοθετημένος: φόντο, η Ακρόπολη, ζουμάρισμα, κατέβασμα και ανέβασμα κάμερας: από βήμα του ομιλητή στο πλήθος… δυο βουρκωμένα γυναικεία μάτια. Θέλει και η πολιτική τα κόλπα της, τις στιγμές της: το κατάλληλο timing, το τόσο όσο.

Ιδίως το φινάλε, που ο ίδιος και οι περί αυτόν φιλοδοξούν να είναι και νέα αρχή: το μήνυμα με την ονομασία του νέου κόμματος, στο μπουκάλι στην αμμουδιά, το κοριτσάκι που το βρήκε, πώς το διέδωσε… χέρι με χέρι. Σκυτάλη. ΕΛΑΣ, ακρωνύμιο, λογότυπο: Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη -είπαμε, μεγάλο δίχτυ άπλωσε… Τρία γράμματα μπλε, το Αλφα, του Αριστερή, κόκκινο στο γκρενά, με το τσαλίμι αστεριού, όπως στο λογότυπο του ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο κοριτσάκι, που ανέβηκε στην εξέδρα προχωρώντας ανάμεσα στο πλήθος και έκλεισαν μαζί, με τον ομιλητή και τις επαγγελίες του, τη γενέθλια συγκέντρωση.

Από παραλληλισμούς και αναγωγές; Μια χαρά το τιτλοφόρησε η «Απογευματινή»: «“Αναστήθηκε” ο Ανδρέας στο Θησείο»… Οι χειρονομίες του, ο αργός λόγος που εντυπώνεται! Δεν είναι κακό να κλέβεις, θα έλεγε ο Χατζιδάκις. Κακό είναι να αντιγράφεις· και να πλαστογραφείς, θα πρόσθετα. Ε, όσο για την ψηφιακή περιφορά της ιδρυτικής διακήρυξης προς… άγραν μελών του νέου κόμματος: δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να ξέχασε το «αδιαμεσολάβητο» (ιδίως ο Στέφανος Κασσελάκης) και που πια να μη μιλάει για «κόμμα Τσίπρα». Αυτό έγινε αντιληπτό και μάλιστα χωρίς πρόθεση απόκρυψης και συγκάλυψης. Οστις βούλεται!..

Οσο για μένα, που με το άκουσμα ΕΛΑΣ μού ήρθε να τραγουδήσω τον ύμνο «Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα, το δίκιο και τη λευτεριά», δεν είναι και τόσο παρωχημένο σήμερα που Δίκαιο και Ελευθερία επί μητσοτακικής ευδαιμονίας δύσκολα τα φέρνουν βόλτα!..