Ο αληθινός θησαυρός της Σιέρα Μάντρε

Ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον τηλεοπτικό σόου στον κόσμο αυτή τη περίοδο; Οι απόψεις φυσικά διίστανται –ιδίως στη χώρα μας όπου μπαγιάτικα τηλε-σκουπίδια σαν το Survivor και το Next Top Model, συνταγές αμερικανικών «ριάλιτι» της περασμένης δεκαετίας, καθηλώνουν μπροστά στο χαζοκούτι τον μισό μας πληθυσμό.

Ομως κατά την ταπεινή μου γνώμη η συνεχιζόμενη εδώ και δύο μήνες δίκη του Χοακίν «Ελ Τσάπο» Γκουσμάν, του ισχυρότερου και πλουσιότερου εμπόρου ναρκωτικών όλων των εποχών και πραγματικού αφεντικού του Μεξικού για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, είναι με διαφορά ό,τι πιο ανατριχιαστικό και… πιπεράτο «παίζει» στις οθόνες παγκοσμίως.

Στο πρώτο, το πιο επιδερμικό επίπεδο, η δίκη του… «Ζουμπά» (αυτό σημαίνει «Τσάπο» στη μεξικάνικη αργκό -δεδομένου ότι ο εν λόγω δισεκατομμυριούχος δεν ξεπερνά τα 168 εκατοστά-, άλλο αν κανείς δεν τολμούσε να τον αποκαλέσει έτσι μπροστά του) θυμίζει μείξη ενός συμβατικού γκαγκστερικού θριλερ από τη μια, με τόνους κόκας και πρέζας και χιλιάδες δολοφονίες και μάχες ανάμεσα στις συμμορίες των καρτέλ, και μιας δακρύβρεχτης μεξικάνικης τηλε-νουβέλας από την άλλη: για παράδειγμα, σημαντικό μέρος των μέχρι τώρα καταθέσεων αφορά τις… ερωτοδουλειές του 61χρονου «Μεξικανού Εσκομπάρ», ο οποίος εκτός από τους τρεις-τέσσερις γνωστούς γάμους του διατηρούσε καθώς φαίνεται και μια διμοιρία από ερωμένες.

Προχτές, για παράδειγμα, τα περισσότερα ρεπορτάζ από τη δίκη αφιερώθηκαν στους ποταμούς δακρύων της 29χρονης Λουσέρο Γουαδαλούπε Σάντσες, η οποία περιέγραψε τον προδομένο έρωτά της με τον αρχινονό, κάτω από το χαιρέκακο βλέμμα και τους καγχασμούς της (χιλιοκερατωμένης, πλην… πάντα επίσημης) τελευταίας συζύγου του, της πρησμένης από τις πλαστικές αλλά όμορφης Εμα Κορονέλ.

Λίγοι έδωσαν σημασία στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη καθ’ όλα άσημη γκόμενα είχε… εκλεγεί, προφανώς χάρη στα πολιτικά της χαρίσματα, βουλευτίνα στο τοπικό Κογκρέσο της Πολιτείας Σιναλόα το 2013 και παρέμεινε στο πολιτικό της αξίωμα μέχρι το 2016, ενώ συνεχιζόταν ο δεσμός της με τον δραπέτη Γκουσμάν.

Οπως λίγοι έδωσαν σημασία και στην κατάθεση ενός Κολομβιανού μεγαλέμπορου –προστατευόμενου μάρτυρα που επιβεβαίωσε κάτι που εδώ και χρόνια φημολογείται στο Μεξικό: ότι ο «Τσάπο», ένας αγράμματος καλλιεργητής μαριχουάνας από τη θρυλική Σιέρα Μάντρε, ένα από τα πιο απόμερα και φτωχά μέρη στο Μεξικό, έφτασε να δωροδοκεί συστηματικά με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια τους δύο τελευταίους δεξιούς προέδρους της χώρας και υποτιθέμενους διώκτες του, τον Ενρίκε Πένια Νιέτο και νωρίτερα τον Φελίπε Καλδερόν, προκειμένου να σκοτώνουν και να φυλακίζουν τους αντιπάλους του ναρκω-βαρόνους –με αποτέλεσμα το δικό του καρτέλ, αυτό της Σιναλόα, να φτάσει να μονοπωλεί τη μερίδα του λέοντος του εμπορίου ναρκωτικών προς τις αχόρταγες, και σε αυτό τον τομέα, Ηνωμένες Πολιτείες.

Συμφωνα με τους Αμερικανούς εισαγγελείς, το συγκεκριμένο καρτέλ εισήγαγε παράνομα στις ΗΠΑ πάνω από 154 τόνους κοκαΐνης, αξίας 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ολοι όμως συμφωνούν ότι τα πραγματικά νούμερα της παγκόσμιας «μπάζας» του Γκουσμάν είναι πολύ μεγαλύτερα, και το κυριότερο… αυγαταίνουν συνεχώς, αφού ο μεν «Τσάπο» δικάζεται, αλλά το καρτέλ του Σιναλόα συνεχίζει να σπρώχνει τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο «ζουμπάς» πιάστηκε, δραπέτευσε, ξαναπιάστηκε, ξαναδραπέτευσε -πάντα με τους πιο απίθανους και μυθιστορηματικούς τρόπους- και τώρα φυσικά θα πεθάνει στη φυλακή: αλλά ο διάδοχός του και συγκατηγορούμενος ερήμην, ο Ισμαέλ «Ελ Μάγιο» Σαμπάδα, συνεχίζει να διαφεύγει τη σύλληψη και να πυργιάζει τα δολάρια…

Αυτά δεν είναι σε καμιά περίπτωση καινούργια νέα. Ηδη από το 2006 μια γενναία Μεξικάνα δημοσιογράφος, η Αναμπέλ Ερνάντες, αποκάλυψε στο βιβλίο της «Los Senores del Narco» («Οι Κύριοι των Ναρκωτικών» –εγώ το έχω διαβάσει στα αγγλικά ως Narcoland) όλο το σύστημα της διαπλοκής του μεξικανικού κράτους και των καρτέλ, αλλά και τον σκοτεινό και εν πολλοίς… διπολικό τρόπο με τον οποίο η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση και η υπηρεσία δίωξης ναρκωτικών της, η DEA, συνέβαλαν στη γιγάντωση της εμπορίας ναρκωτικών.

Η Ερνάντες φυσικά λοιδορήθηκε, απειλήθηκε, καταδιώχτηκε και σήμερα ζει αυτοεξόριστη στις ΗΠΑ: σε πρόσφατη συνέντευξή του ο πρώην πρόεδρος Καλδερόν την αποκάλεσε «τη μεγαλύτερη ψεύτρα στο Μεξικό», επιμένοντας πως «δεν έχει αποδείξεις για τίποτε απ’ όσα λέει». Και φυσικά το βαθύ κράτος έχει κάθε λόγο να τη μισεί: χάρη στα ρεπορτάζ της Ερνάντες και άλλων τολμηρών δημοσιογράφων και ακτιβιστών, αρκετοί από τους οποίους το πλήρωσαν με τη ζωή τους, ξέρουμε ότι ο (εκλεκτός των ΗΠΑ) Καλδερόν, ο άνθρωπος που πρώτος έστειλε τον μεξικανικό στρατό στις πόλεις για να πολεμήσει τα καρτέλ, με αποτέλεσμα να οχταπλασιαστούν (!) οι βίαιοι θάνατοι στη χώρα του, χρησιμοποίησε τόνους μαύρου χρήματος για να κλέψει την προεδρία από τον Λόπες Ομπραδόρ, τον αριστερό υποψήφιο που τελικά εξελέγη πέρσι, με καθυστέρηση δώδεκα χρόνων…

Η ίδια η δημοσιογράφος είπε απλά ότι η δίκη του Τσάπο «έχει καταντήσει ένα σόου για το γραφείο της Εισαγγελίας, αλλά και για την υπεράσπιση του Ελ Τσάπο… ένα ωραίο σόου σαν τηλεοπτική σειρά, για όλα τα μέσα ενημέρωσης… Ολα αυτά που βγαίνουν στη δημοσιότητα για τους ενόρκους, να ζητούν αυτόγραφα ή άλλοι να λιποθυμούν και να φεύγουν από τη δίκη, δεν είναι τίποτα άλλο από τροφή για να φτιαχτεί ακόμη ένα σίριαλ για τα μέσα ενημέρωσης» ανέφερε η Ερνάντες.

«Ενα νέο κεφάλαιο σε αυτή τη σειρά που έχει εμπλουτιστεί και γεμίσει με δολάρια τα ταμεία αρκετών τηλεοπτικών σταθμών, όμως κανείς δεν χτυπάει το βασικό πρόβλημα: τη διαφθορά, το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και τα καρτέλ και αυτό το υποκριτικό νομικό σύστημα… Πρόκειται για ένα τσίρκο που κρύβει την τραγωδία πίσω από αυτό το θέμα, το οποίο είναι υπεύθυνο για 150.000 θανάτους και για 37.000 ανθρώπους που ακόμη αγνοούνται στο Μεξικό».

Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Οτι οι τρομερές αποκαλύψεις για τις τεράστιες ναρκω-μίζες στους δύο προηγούμενους προέδρους και σε ολόκληρη τη στρατιωτική, δικαστική και μιντιακή ιεραρχία δεν εξέπληξε κανέναν στο Μεξικό.

Ολοι βλέπετε γνωρίζουν πως ζουν σε ένα ναρκω-κράτος και ότι η κόκα, η πρέζα και τα συνθετικά ναρκωτικά είναι η βαριά βιομηχανία που δίνει δουλειές και ταΐζει όλο το σάπιο σύστημα και στις δύο μεριές των συνόρων.

Είναι πολλά τα λεφτά –και φυσικά κανένα τραμπικό τείχος δεν μπορεί να σταματήσει τη ροή τόσων δισεκατομμυρίων.