Η Lady Hope, όπως και σχεδόν όλοι οι “σεσημασμένοι” ποδοσφαιρόφιλοι, κάθε φορά που κοιτάνε το πρόγραμμα μιας επερχόμενης αγωνιστικής καταλήγουν σε κάποιους αγώνες που τους μοιάζουν προγενεστέρως “τυπικές” διαδικασίες. Πάντα βέβαια ισχύει το “στη μπάλα δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουροι πριν γίνει το ματς”, αλλά ορισμένες όψιμες σιγουριές πάντα προκύπτουν. Χωρίς να το θέλουμε καλά-καλά…
Το δευτεριάτικο ΑΕΚ-Λεβαδειακός ήταν μια τέτοια περίπτωση. Σε “καλό φεγγάρι” η ΑΕΚ, στη “ζεστή” της έδρα έπαιζε, κίνητρο σημαντικό το να προσφέρει χαρά πριν τις γιορτές στους φίλους της, αλλά και υπαρκτή διαφορά δυναμικότητας με βάση το ρόστερ. Κι όμως, το κοντέρ έγραψε 1-2…
[… Είναι ολίσθημα, τελικά, να στεκόμαστε παραπάνω σε κάτι που σε λίγο καιρό δεν θα έχει σημασία. Γιατί, σημασία θα έχει μόνο αν ξαναγίνει, αν αρχίσει να επαναλαμβάνεται. Στο ελληνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα η καθιέρωση των play offs έχει δημιουργήσει κάποιες σταθερές που παρατηρούνται κάθε χρόνο. Ειδικά, όταν ο τίτλος της πρωταθλήτριας ομάδας ξεκαθαρίζει με σχεδόν συνοπτικό τρόπο εδώ και αρκετά χρόνια νωρίτερα από τις επιθυμίες των ουδέτερων, δείχνοντας ιδιαίτερη προτίμηση στο κόκκινο χρώμα… Η κατάληψη των θέσεων 2 έως 5 είναι μεν μια παράμετρος ουσιαστικής στόχευσης, που όμως αποσαφηνίζεται και αποκτάει απτή αξία μονάχα όταν διεξάγεται η διαδικασία των έξτρα αγώνων. Κι εδώ, η εμπειρία μας νικάει τη νόηση…
Έτσι, ήττες της ΑΕΚ από τον Λεβαδειακό ή του Παναθηναϊκού από τον Πανθρακικό επί του πρακτέου -ως αποτελέσματα με την ανάλογη βαθμολογική επίδραση- στην ουσία “σβήνονται στο χιόνι”… Ως προς την μακροπρόθεσμη σημασία τους. Το μόνο που πρέπει να κάνουν οι ομάδες είναι να στέκονται στις βραχυπρόθεσμες συνέπειες. Στο αν αλλάζουν -φερειπείν- το εσωτερικό κλίμα προς το χειρότερο, στο αν αυξάνουν την καχυποψία για κάποιους παίκτες ή τον προπονητή. Εντάξει, στην ΑΕΚ και στον Παναθηναϊκό του σήμερα είναι τόσο πρόσφατες οι προσλήψεις τεχνικών καθοδηγητών, που κάθε τέτοια κουβέντα είναι ύποπτη προς το παρόν. Οι φάκελοι του καθενός γεμίζουν κάθε στιγμή, αλλά ανοίγονται μονάχα όταν το θελήσουν οι ενδιαφερόμενοι…
Η ποδοσφαιρική πραγματικότητα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Η επιτυχημένη διαχείριση τους απαιτεί τη γνώση τους. Μια ήττα μπορεί να σημαίνει τίποτα, μπορεί και πολλά. Εκείνοι που καταφέρνουν να προσεγγίσουν το γενικό σκοπό, είναι εκείνοι που μετατρέπουν το πρόσκαιρο κακό σε χρήσιμη ενδοσκόπηση…]
Η Lady Hope μόλις τελείωσε το γράψιμο σκέφτηκε κάτι ακόμα. Πως όσο δυσκολευόμαστε όλοι στην καθημερινότητα μας με τα “δικά” μας, πόσο πολύ πολλαπλασιάζονται οι απαιτήσεις όταν πρέπει να έχουμε να κάνουμε με μια πλειάδα αγχωμένων ποδοσφαιριστών, με απαιτητικές διοικήσεις, με την ουκ ολίγες φορές επικρατούσα οπαδοποιημένη δημοσιογραφική αμετροέπεια, αλλά και με ανυπόμονα πλήθη υποστηρικτών. Εκεί το ανικανοποίητο δεν σβήνει ποτέ, αλλά την επιτυχία από την αποτυχία ορίζει το μέτρο του βαθμού της όποιας λελογισμένης ικανοποίησης…
