Σιμόν ντε Μποβουάρ, 1908–1986, Γαλλία.
Είπε: Η ζωή μου είναι το έργο μου.
Κεντρική μορφή του υπαρξισμού και του φεμινισμού. Τομείς δράσεως: Υπαρξισμός, φαινομενολογία, πολιτική φιλοσοφία. δόμηση ταυτότητας. Την απασχολεί “τι είναι ο άνθρωπος” και “πώς γίνεται αυτό που είναι”. Πιστεύει ότι η ελευθερία είναι ευθύνη. Μέλος της ομάδας των Γάλλων διανοουμένων που έδωσαν υπόσταση σε αυτό που ονομάστηκε Υπαρξισμός.
Είναι γνωστή κυρίως για το βιβλίο της Το Δεύτερο Φύλο (1949) που ήταν μια πολύ εύστοχη απομυθοποίηση και αποκήρυξη της έννοιας του «αιώνιου θηλυκού». Η έκδοσή του υπήρξε ορόσημο για το φεμινιστικό κίνημα.
Ήταν επίσης γνωστή για τη σχέση της με τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ.
Τα αποφθέγματά της, γνωστά για την οξυδέρκεια, τον φεμινιστικό τους χαρακτήρα και την υπαρξιστική φιλοσοφία. Επικεντρώνονται στην ελευθερία, την αυτοδιάθεση της γυναίκας και την αμφισβήτηση των κοινωνικών προτύπων.
-980x1368.jpg)
Αποφθέγματα της Σιμόν ντε Μποβουάρ:
-Δεν γεννιόμαστε γυναίκες, γινόμαστε.
Τα αποφθέγματά της αποτελούν διαχρονικές παρακαταθήκες για τη χειραφέτηση και την προσωπική ευθύνη.
Όπως λέει ο Πλούταρχος, μια μέρα ο Πύρρος έκανε κατακτητικά σχέδια.
– Κατ’ αρχήν θα υποτάξουμε την Ελλάδα, έλεγε.
Έργα της Σιμόν Ντε Μπωβουάρ.
-L’invitée (Η καλεσμένη, 1943)
*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
**. Στους αγαπημένους Ιωάννα-Μαρίνα, Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Νίκο, Μπάμπη.
