Μήπως πρέπει να ακυρωθούν οι εκλογές του 2023;

Οι τρεις νέες δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ, που εμπλέκουν ποινικά δεκαπέντε εν ενεργεία βουλευτές και υπουργούς της κυβέρνησης, της αποστερούν ηθικά την αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι οι τρεις δικογραφίες αφορούν επιλήψιμες συναλλαγές μόνο για τα έτη 2020-21 και έπονται άλλες τρεις τουλάχιστον, πολύ φοβάμαι ότι με την ολοκλήρωση των δικογραφιών ένα πολύ σημαντικό τμήμα, ίσως η πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ., θα βρεθεί κατηγορούμενη.

Διότι στην εγχώρια πολιτική πρακτική θεωρείται «αυτονόητο» πως αν ένας εκ των κυβερνητικών βουλευτών ασκήσει την επιρροή του για χορήγηση παράνομων επιδοτήσεων στην εκλογική του περιφέρεια, θα συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους ώστε να μην υστερούν έναντι αυτού στο εκλογικό σώμα. Δημιουργούνται συνθήκες «ανταγωνισμού» που συμπαρασύρουν τους πάντες.

«Εν τοις πράγμασι, η μόνη δουλειά του υπουργείου ήταν να μοιράζει τις επιδοτήσεις» γράφει ο Κώστας Καλλίτσης στην «Καθημερινή» στις 7/12/2025. «Κι αυτό το έπραξε με υπερβάλλοντα ζήλο, με τον Μ. Βορίδη να ανοίγει τον δρόμο: ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης το 2019 είχε βρει 352.000 στρέμματα επιδοτούμενα βοσκοτόπια, την πρώτη χρονιά τα «ανέπτυξε» σε 670.000 στρέμματα και τη δεύτερη, το 2020, τα εκτόξευσε σε 1.569.000 στρέμματα. Λίγο αργότερα έγινε δεκτός ως εσωτερικός στο Μέγαρο Μαξίμου». Ως επιβράβευση; Διαβάζουμε ότι στην κατάθεσή του στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο ο πρώην διοικητής του ΟΠΕΚΕΠΕ κ. Σημανδράκος είπε πως ενώ ολόκληρη η Θεσσαλία είχε 1,5 εκατομμύριο αιγοπρόβατα, το Ρέθυμνο μόνο του δήλωνε 7,5 εκατ. «Τα αιγοπρόβατα στην Κρήτη έγιναν περισσότερα από τις μύγες» πρόσθεσε χαρακτηριστικά. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Χαριστική διανομή χρημάτων, εκφυλισμό, εκλογές με πλαστό αποτέλεσμα ως προϊόν συναλλαγής. Ετσι η Ν.Δ., ενώ στις εκλογές του 2019 έλαβε το 33% των ψήφων των αγροτών, το 2023 εκτινάχθηκε στο 48%! Μήπως θα ’πρεπε να ακυρωθούν τα εκλογικά αποτελέσματα του 2023;

Η «ενίσχυση» του εκλογικού σώματος δεν περιορίστηκε μόνο στους αγρότες. Στη διάρκεια της πανδημίας μοιράστηκαν με οριζόντιο τρόπο 43 δισ. ευρώ. Τις «ιδιαιτερότητες» της ελληνικής περίπτωσης φώτισε ένα δοκίμιο εργασίας του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου (ΕΔΣ) με τίτλο «Διερεύνηση των προσδιοριστικών παραγόντων των δαπανών COVID-19 στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη» («Καθημερινή», 22/5/2021).

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ που επεξεργάστηκαν οι μελετητές, οι άμεσες δαπάνες της χώρας μας για τη στήριξη της οικονομίας της σε τομείς πλην της Υγείας ανέρχονταν σε 10,7% του ΑΕΠ της, ποσοστό που άφηνε δεύτερη τη Γερμανία με 9,8% του ΑΕΠ. Παρ’ όλα αυτά τα στοιχεία της Eurostat που επεξεργάστηκαν οι μελετητές του ΕΔΣ δείχνουν ότι δεν εξασφάλισε υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης της απώλειας εισοδήματος. Το αντίθετο, μάλιστα! Σύμφωνα με τη μελέτη του ΕΔΣ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν μόλις 41,2%, που τοποθετεί τη χώρα μας στην 11η θέση μεταξύ των 19 της ευρωζώνης καίτοι πρώτη στις δαπάνες, και στη 16η μεταξύ των 27 της Ε.Ε.

Αυτά τα συγκριτικά στοιχεία και μόνο, μεταξύ της υπερβολικής δαπάνης και του πενιχρού αποτελέσματος αναπλήρωσης του απολεσθέντος εισοδήματος, αποδεικνύουν ότι η δαπάνη κατευθύνθηκε προς την κοινωνία κατά τρόπο άνισο ευνοώντας προφανώς κάποιες κοινωνικές ομάδες. Διότι το υπόλοιπο 58,8% εκ των 43 δισ., δηλαδή περί τα 25 δισ. ευρώ, κινήθηκε άστοχα με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, από την αρχή της πανδημίας τον Μάρτιο του 2020 μέχρι τον Μάρτιο του 2021 οι καταθέσεις των νοικοκυριών να εκτιναχθούν κατά 12,5 δισ. ευρώ και των επιχειρήσεων του μη χρηματοπιστωτικού τομέα κατά 10 δισ. ευρώ, δηλαδή συνολικά 22,5 δισ. ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν μικροί και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες να λάβουν ενίσχυση που δεν είχαν δει ούτε στα όνειρά τους και η Ν.Δ. να θριαμβεύσει στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας για πρώτη φορά.

Βέβαια το πελατειακό κράτος δεν εξαντλείται σε παράνομες ή παράλογες οικονομικές επιδοτήσεις που αποδεικνύουν ότι η ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. διέφθειρε τo πολιτικό σύστημα διότι, αντί να αξιοποιήσει τις εισροές για την ανασυγκρότηση του τόπου, τις κατένειμε χαριστικά για την αναπαραγωγή του σε χειρότερη εκδοχή κάθε φορά. Είναι και τα παραδοσιακά ρουσφέτια, που παραμένουν μόνιμη πρακτική λειτουργίας του κράτους με τρόπο ασύδοτο: οι προσλήψεις, οι προαγωγές, οι μεταθέσεις, οι δανειοδοτήσεις, η κατάληψη κομβικών θέσεων στον κρατικό μηχανισμό. Στον ΟΣΕ οι προσλήψεις με μπλοκάκι δεν σταμάτησαν, αντίθετα αποτελούν τον κανόνα με την παρέμβαση κομματικών και συνδικαλιστών – μάλιστα με τη νομοθέτηση διαδικασιών fast track κατάργησαν τις διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ για να νομιμοποιήσουν την αυθαιρεσία των προσλήψεων. Στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (Hellenic Τrain) προκήρυσσαν θέσεις εργασίας, ακολουθούσαν χιλιάδες αιτήσεις, αλλά ποτέ δεν ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα. Ο σιδηρόδρομος βέβαια δεν αποτελεί την εξαίρεση, αλλά την ακτινογραφία της κοινωνίας.

Το πλέον οξύμωρο της κυριαρχίας των πελατειακών σχέσεων στην κοινωνία μας είναι οι ερωτήσεις που απευθύνουν στα πάνελ στους εκπροσώπους κομμάτων άλλης πολιτικής κοσμοθεωρίας, όπως του ΚΚΕ. «Καλά τα λέτε, αλλά γιατί δεν σας ψηφίζουν και ψηφίζουν τα άλλα κόμματα;» Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια, αλλά πλέον είναι αδιαμφισβήτητη και για τον πλέον δυσπιστούντα. Γιατί τα άλλα κόμματα κομίζουν «δώρα» πάσης φύσεως. Ικανοποιούν έναν στους εκατό και ελπίζουν εφ’ όρου ζωής οι υπόλοιποι ενενήντα εννέα.

* Τ. αρχιμηχανικός ΟΣΕ, πολιτικός μηχανικός ΑΠΘ