Τα εύκολα είναι για άλλους, για εμάς τα δύσκολα

Υπάρχουν εποχές που η Ιστορία δεν ζητά θόρυβο. Ζητά βάθος.

Δεν ζητά ευκολία, ζητά νόημα.

Και η δική μας εποχή, τραυματισμένη από κυνισμό και κόπωση, μοιάζει να μας κοιτά κατάματα και να ψιθυρίζει, ποιοι θα τολμήσουν τα δύσκολα;

Τα εύκολα είναι πάντα ελκυστικά. Είναι οι έτοιμες απαντήσεις, οι συνθηματικές βεβαιότητες, η πολιτική της στιγμής. Είναι όμως και πολιτική χωρίς μνήμη, χωρίς ευθύνη, χωρίς όραμα.

Τα δύσκολα, αντίθετα, απαιτούν στοχασμό. Απαιτούν ρίζες. Απαιτούν μια βαθιά πίστη στον άνθρωπο και στην κοινωνία.

Σε αυτή την απαιτητική περιοχή της Ιστορίας ανήκει το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής.

Όχι ως απλή κομματική αναφορά, αλλά ως πολιτισμικό και ηθικό αποτύπωμα. 

Ως ιδέα που τόλμησε να συνδέσει την κοινωνική δικαιοσύνη με τη δημοκρατία, την πρόοδο με την εθνική αυτογνωσία, το όνειρο με την πράξη. Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής υπήρξε, και μπορεί ξανά να γίνει, η γέφυρα ανάμεσα στο συλλογικό τραύμα και στη συλλογική ελπίδα.

Γιατί η προοδευτική κοινωνία δεν είναι μια αριθμητική πλειοψηφία. Είναι μια ηθική στάση. Είναι η επιμονή να βλέπεις τον άνθρωπο όχι ως μέσο, αλλά ως σκοπό. Είναι η άρνηση να συμβιβαστείς με την αδικία, ακόμη κι όταν αυτή παρουσιάζεται ως «αναπόφευκτη».

Υπερβατικά, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής μπορεί να μιλήσει όχι μόνο στους προοδευτικούς πολίτες, αλλά σε όλους τους Έλληνες.

Σε εκείνους που κουράστηκαν από τον διχασμό. Σε όσους νοσταλγούν μια πολιτική που δεν φοβάται τη λέξη «κοινωνία». Σε αυτούς που πιστεύουν ακόμη ότι η πολιτική μπορεί να είναι πράξη αγάπης για τον τόπο.

Τα δύσκολα δεν είναι επιλογή άνεσης. Είναι επιλογή ευθύνης.

Και ίσως, τελικά, μόνο όποιος αγαπά βαθιά αυτόν τον τόπο να αντέχει να τα σηκώσει.

Τα εύκολα είναι για άλλους.

Για εμάς, για όσους επιμένουμε να ονειρευόμαστε μια Ελλάδα δίκαιη, αξιοπρεπή και φωτεινή, τα δύσκολα είναι ο μόνος δρόμος.

*Υπ. Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου