Το Μάντσεστερ είναι πόλη δυναμική, πολιτικά δραστήρια και ιστορικά προοδευτική. Συνεισέφερε στη βρετανική ιστορία μέσα από μορφές όπως η Emmeline Pankhurst και γεγονότα όπως η Peterloo Massacre του 1819, όταν υποστηρικτές της μεταρρύθμισης και της δημοκρατίας πλήρωσαν το αίτημά τους με τη ζωή τους.
Από αυτή την πόλη προέρχεται και ο Αντι Μπέρναμ. Γνωστός ως κυρίαρχος στο Βορρά, ο Αντι Μπέρναμ είναι ο πιο πιθανός διεκδικητής της ηγεσίας στο Εργατικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας. Υστερα από μια πανηγυρική νίκη στις ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές στο Μάκερφιλντ, στο Ουίγκαν, στις 18 Ιουνίου, και την επιστροφή του στη βρετανική Βουλή, ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ είναι έτοιμος με πρόγραμμα αλλαγής που θέτει νέες κατευθυντήριες γραμμές – ορόσημο για τη βρετανική και την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.
Στις εκλογικές αναμετρήσεις σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, κατά τα προηγούμενα δύο έτη παρατηρήθηκε επικίνδυνη αύξηση του ακροδεξιού κόμματος Ρεφόρμ. Η νίκη του Αντι Μπέρναμ στη βουλευτική έδρα του Μάκερφιλντ, ωστόσο, αντέστρεψε αυτή την πορεία. Στις 18 Ιουνίου είχαμε όχι μόνο νίκη του Εργατικού Κόμματος, αλλά και σημαντική διαφορά 9.231 ψήφων μεταξύ του Μπέρναμ και του υποψηφίου του κόμματος Ρεφόρμ, με το Εργατικό Κόμμα να κατακτά το 58,7% των ψήφων στην περιφέρεια.
Στις 29 Ιουνίου, ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ έδωσε ιστορική ομιλία στο Μουσείο Λαϊκής Ιστορίας του Μάντσεστερ (People’s History Museum), το οποίο είναι αφιερωμένο στην ιστορία του εργατικού κινήματος, των συνδικάτων και της λαϊκής συσπείρωσης. Με χαρισματικότητα έδωσε τις κατευθυντήριες γραμμές του επονομαζόμενου προγράμματος «Μάντσεστερισμ» για το Η.Β. Ως μεγάλος υποστηρικτής της αποκέντρωσης, ο Αντι υποσχέθηκε ριζική ανακατανομή πολιτικής ισχύος από το Λονδίνο στις τοπικές κοινότητες ολόκληρης της χώρας, αλλά και στον οικονομικά παραμελημένο Βορρά.
Ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ επίσης υποστήριξε ρήξη με τον φονταμενταλισμό των αγορών και υποστήριξε σχέδιο ενδυνάμωσης του δημοσίου τομέα στην παροχή αγαθών κοινής ωφέλειας. Το πρόγραμμα Μάντσεστερισμ, το οποίο υποστηρίζει ο Αντι Μπέρναμ, αντιστρέφει τα οικονομικά της «διάχυσης προς τα κάτω», τα οποία πρέσβευαν οι Θάτσερ και ο Ρίγκαν, και χτίζει τα θεμέλια ουσιαστικής λαϊκής κυριαρχίας για μια νέα εποχή της βρετανικής σοσιαλδημοκρατίας.
Μίλησε επίσης για δεκαετή πολιτική μείωσης της ακρίβειας, θέτοντας ως στόχο την επίτευξη περαιτέρω δημοκρατικού ελέγχου σε υπηρεσίες όπως η ύδρευση, η ενέργεια, η μετακίνηση και η στέγαση. Αναφέρθηκε και σε επένδυση σε νέο ιστορικό πρόγραμμα ανέγερσης κοινωνικών κατοικιών χαμηλών ενοικίων, σε συνεργασία με τοπικούς δήμους. Η λύση για το στεγαστικό δεν είναι επιδόματα ή δανεισμός, αλλά ουσιαστική επένδυση στη στέγη και νέες ευκαιρίες εργασίας για νέους.
Μια πρωθυπουργία Αντι Μπέρναμ δύναται να προκαλέσει ρήξη με πολιτικές κεντρικοποίησης της εξουσίας και να οδηγήσει σε ένα νέο όραμα εθνικής ανασυγκρότησης, με την επιστροφή της δύναμης στην καρδιά των κοινοτήτων.
*Δημοτικός σύμβουλος του Εργατικού Κόμματος στο Νότινγχαμ
