Η νέα ηγεσία του Ιράν που θα προκύψει από τις προεδρικές εκλογές, ο πρώτος γύρος των οποίων διεξάγεται σήμερα, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε η χώρα από την ανατροπή του σάχη τον Ιανουάριο του 1979.
Η Τεχεράνη πριν από έναν χρόνο αποκατέστησε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία μετά από μεσολάβηση της Κίνας και για πρώτη φορά μετά το 1979 συμμετείχε τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής της Ισλαμικής Διάσκεψης που συνήλθε στο Ριάντ τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Από την επόμενη μέρα της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ, το Ιράν προσπαθεί να αποφύγει μια γενίκευση της σύγκρουσης, με στόχο την εξάλειψη της επιρροής του στη Μέση Ανατολή και πιο συγκεκριμένα στο Ιράκ, τη Συρία και τον Νότιο Λίβανο.
Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Τεχεράνη είναι η πιθανή επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Το 2018 ο Τραμπ ακύρωσε την υπογραφή των ΗΠΑ στη Συμφωνία του 2015 για τον διεθνή έλεγχο των πυρηνικών του Ιράν σε ένα δείγμα γραφής ταύτισής του με τον Νετανιάχου.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι φανερό ότι βιάζεται, με άλλα λόγια δεν θέλει να περιμένει την επιστροφή Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο. Γνωρίζει ότι η κυβέρνησή του μπορεί να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή και γι’ αυτό τον λόγο πιέζει τον Μπάιντεν να επιτρέψει μια γενικευμένη επίθεση εναντίον της φιλοϊρανικής Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, αλλά και ιρανικών και φιλοϊρανικών στόχων στη Συρία.
Για τον Νετανιάχου το πρόβλημα δεν είναι αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Με ή χωρίς πυρηνικά, το Ιράν είναι εμπόδιο στην απόλυτη κυριαρχία του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.
Με την εξομάλυνση των σχέσεών του με τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν επιχειρεί να αποκαταστήσει ομαλές σχέσεις με την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τα Εμιράτα, χώρες που έβλεπαν μέχρι και πρόσφατα σαν θανάσιμη απειλή την περιφερειακή εμβέλεια της Τεχεράνης.
Εξυπακούεται ότι η Κίνα και η Ρωσία, αλλά ούτε και η Τουρκία δεν πρόκειται να παρακολουθήσουν ως θεατές μια απόπειρα περιφερειακής περιθωριοποίησης του Ιράν.
