Με ζωντανό ακόμη τον απόηχο της διάψευσης των δημοσιευμάτων που έφεραν τις ΗΠΑ αποφασισμένες να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τη βορειοανατολική Συρία, φιλοϊρανική οργάνωση έπληξε τη βάση της Κουρδικής Πολιτοφυλακής ΥPG στην οποία φιλοξενούνται οκτακόσιοι άνδρες των ειδικών δυνάμεων των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.
Η επιλογή του παραπάνω στόχου από την Τεχεράνη συνιστά εντυπωσιακή κλιμάκωση της αντίδρασής της στα πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία, στο Ιράκ και στην Υεμένη.
Η παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στη βορειοανατολική Συρία είναι ο παράγων που οριοθετεί την όποια εξομάλυνση των σχέσεων ΗΠΑ – Τουρκίας.
Το Ιράν, το Ιράκ, η Σύρια και η Τουρκία έχουν κάθε λόγο να εύχονται την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη βορειοανατολική Συρία καθώς μια παρόμοια εξέλιξη θα ήταν σαφές μήνυμα συνολικής απεμπλοκής των ΗΠΑ από το Κουρδικό.
Να σημειώσουμε ότι στο Ιράν το Κουρδικό αποτελεί πάντα παράγοντα ανησυχίας και ανασφάλειας για την Τεχεράνη, καθώς το Ιρανικό Κουρδιστάν υπήρξε ντε φάκτο αυτόνομο ημιανεξάρτητο κράτος την περίοδο της σοβιετικής κατοχής από το 1942 μέχρι το 1946.
Η Τουρκία έχει σαφώς οριοθετημένες δυνατότητες αντίδρασης στην πολιτική των ΗΠΑ στο Κουρδικό, κάτι που δεν ισχύει για το Ιράν.
Αν τα πλήγματα του Ιράν συνεχιστούν στη βορειοανατολική Συρία, τότε οι ΗΠΑ θα βρεθούν απέναντι σε ένα μέτωπο δυσαρεστημένων για την αμερικανική πολιτική στο Κουρδικό, που θα περιπλέξει τη συνολική πολιτική στη Μέση Ανατολή.
Η παραπάνω εικόνα σύγχυσης προτεραιοτήτων και στόχων εξηγεί γιατί ο Μπλίνκεν πραγματοποιεί την πέμπτη κατά σειρά περιοδεία του στη Μέση Ανατολή μέσα σε τέσσερις μήνες.
Αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί την επόμενη μέρα της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ ότι η σύγκρουση θα ενέπλεκε τους Χούθι αλλά και τους Κούρδους της Συρίας;
Κάθε μέρα που περνά χωρίς μια συνολική προοπτική σταθεροποίησης της περιοχής, η διάχυση της δυναμικής των συγκρούσεων θα συνεχίζεται.
Οι ρίζες του μεσανατολικού αδιεξόδου είναι βαθιές, καθώς τα σημερινά προβλήματα πηγάζουν από το χάος που επικράτησε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Παράδοξο της Ιστορίας: η κυρίαρχη υπερδύναμη που βρίσκεται σε εσωτερική κρίση καλείται να δρομολογήσει μια συνολική σταθεροποίηση της πιο αποσταθεροποιημένης περιοχής του πλανήτη.
