Τουλάχιστον να μην παραδοθούμε

Οι κάλπες ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και πάλι νικητή των εκλογών. Οι πολίτες απέρριψαν για τρίτη φορά το παλιό πολιτικό σύστημα και «απογαλακτίστηκαν» πλήρως από τα μέσα ενημέρωσης. Δεν τρομοκρατήθηκαν από τις δυσκολίες της αγοράς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν κατέβηκαν με κατσαρόλες στους δρόμους και έδωσαν μια ευκαιρία ακόμα, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Αν και η ρήξη με την ευρωπαϊκή ελίτ δεν πραγματοποιήθηκε, η νέα κυβέρνηση απαλλαγμένη από το άγχος της διαπραγμάτευσης και στο πλαίσιο μιας συντεταγμένης άμυνας θα πρέπει να κυβερνήσει με όρους ρήξης. Οι πολίτες που δεν ψήφισαν τα επί σαράντα χρόνια κόμματα εξουσίας, που δεν φοβήθηκαν σε περιβάλλον οικονομικής αβεβαιότητας και προσωπικής ανασφάλειας να ψηφίσουν «όχι» και επαναβεβαίωσαν τη θέση τους με τις εκλογές, επιθυμούν κυβέρνηση με μια νέα κουλτούρα διακυβέρνησης, χωρίς τις πρακτικές των κομμάτων που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Επιθυμούν τη μεγάλη ρήξη με το φαύλο παρελθόν, τους μηχανισμούς της διαφθοράς και της διαπλοκής, τα οργανωμένα συμφέροντα και τα πρόσωπα που εξακολουθούν να απολαμβάνουν τον πλούτο από εκδουλεύσεις και παράνομες συναλλαγές. Τη ρήξη με αυτούς που έχουν το θράσος, ασελγώντας στη λογική και στη μνήμη μας, να επισείουν το σκιάχτρο της καταστροφής όταν οι ίδιοι επένδυσαν οικονομικά και πολιτικά πάνω στην καταστροφή της χώρας.

Επιθυμούν, επιτέλους, να δουν τον πέλεκυ της Δικαιοσύνης να πέφτει βαρύς επάνω σε αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στην κατάρρευση με τα χαριστικά δάνεια και τις προμήθειες από τις συναλλαγές με το Δημόσιο, σε αυτούς που το όνομά τους φημολογείται πως περιλαμβάνεται στις περίφημες πλέον λίστες.

Επιβάλλεται συγχρόνως, από τη «δεύτερη φορά» κυβέρνηση της Αριστεράς, να μη θυσιαστούν οι (όποιες) προσδοκίες του λαού στο όνομα των ισορροπιών με τους κυβερνητικούς εταίρους, να μη συνεχιστεί ο ερασιτεχνισμός στη δημόσια διοίκηση προς όφελος κομματικών συσχετισμών και ο δημόσιος λόγος να είναι λόγος που δεν θα υπηρετεί προσωπικές πολιτικές.

Επιβάλλεται να μην επαναληφθούν φαινόμενα κυβερνητισμού, παραγοντισμού και νεποτισμού και να μην επιτραπεί «ο διαμοιρασμός των ιματίων» της εξουσίας με βάση την εκλογική δύναμη των κυβερνητικών εταίρων. Πρέπει οριστικά να ξεφύγουμε από την αδηφαγία των μετριοτήτων, τους δοκησίσοφους και πολιτικά ασπόνδυλους ανθρώπους των κάθε λογής μηχανισμών, τους καθ’ έξιν άρπαγες του παρελθόντος που αναμένουν σιωπηρά να συμμετάσχουν στην εξουσία και από αυτούς, βέβαια, που αναπαράγουν την (όποια) ιδεολογία τους για να αυτοπροσδιοριστούν και όχι για να υπηρετήσουν την κοινωνία.

Θα πρέπει να διαμορφωθεί μια νέα πολιτική ηθική ως πράξη στην καθημερινή άσκηση της εξουσίας που θα αναθεωρήσει τις σχέσεις κράτους και πολιτών και θα συνεπικουρήσει στον εκδημοκρατισμό της χώρας.

Ας μην κρυβόμαστε όμως. Εχουμε αιχμαλωτιστεί από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των μνημονίων, αλλά τουλάχιστον να μην παραδοθούμε. [1].

Η δυνατότητα διάνοιξης οδού διαφυγής εναπόκειται στην κυβέρνηση (και στους πολίτες) και επιβάλλεται να κατατεθεί το όραμα για την πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια. Να κατατεθεί η στρατηγική και τα σχέδια για την ανάπτυξη, για τη δημιουργία μιας οικονομίας που δεν θα επαιτεί και μιας κοινωνίας της αξιοπρέπειας, στο πλαίσιο ενός διαλόγου με φορείς, θεσμούς, συλλόγους, πολίτες και τους πραγματικούς παραγωγούς αυτής της χώρας. Να επαναθεμελιωθεί το σύστημα υγείας, να αναβαθμιστεί το εκπαιδευτικό σύστημα και να θεωρηθεί ο πολιτισμός κρίσιμο μέγεθος ανάπτυξης. Επιβάλλεται να εφαρμοστούν πολιτικές με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον που «μπορούμε να το επινοήσουμε· αντί να συμβιβαστούμε να το δεχτούμε σαν να ήταν μια διαταγή. Αυτή η ανάγκη τού να γίνει ο λαός πρωταγωνιστής μού φαίνεται η καλύτερη είδηση που ο κόσμος προσφέρει… Και κλείνοντας, το λέω εδώ, στην Ελλάδα, γιατί εσείς οι Ελληνες είστε αυτοί που καλύτερα γνωρίζετε μέχρι ποιου σημείου μπορεί ένας αφόρητος πονοκέφαλος να γεννήσει μια θεά». [2]

Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος. Το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι

Ναζίμ Χικμέτ [1]

[2]. Εδουάρδο Γκαλεάνο (έχοντας υπόψη τον μύθο για τον Δία και τη γέννηση της Αθηνάς)

* οικονομολόγος-Μsc Διοίκηση Μονάδων Υγείας