Χαβιέρ Μιλέι: πολιτική μασκαράτα;

Πώς όλα μπερδεύονται στην παγκόσμια πολιτική και γίνονται μια απίστευτη μασκαράτα; Η πολιτική φαίνεται πως έσπασε όλα τα κοντέρ και έφτασε να γίνει ένα απίστευτο καρναβάλι. Η περίπτωση του Αργεντινού Χαβιέρ Μιλέι αποτελεί τον αείρροο καταρράκτη του πολιτικού τσίρκου, τη συγκεκαλυμμένη δικτατορία των ιδεών που έχει βομβαρδίσει τα μυαλά των πολιτών χρόνια και χρόνια για να εκλέγουν πολιτικούς-ανέκδοτα.

Ο Χαβιέρ Μιλέι, αυτή η ξεκαρδιστική καρικατούρα της παγκόσμιας πολιτικής ρούγας, μπέρδεψε τους πάντες. Οι ακροδεξιοί τον εντάσσουν στις θέσεις τους, το ίδιο όμως κάνουν και οι αναρχοκαπιταλιστές. Πού ανήκει τελικά ο Χαβιέρ Μιλέι; Μήπως παντού και πουθενά;

Ο Αργεντινός πολιτικός Χαβιέρ Μιλέι συγκέντρωσε το 30,04% στις εκλογές της χώρας του και προκρίθηκε στον επόμενο γύρο των εκλογών που θα πραγματοποιηθούν τον Οκτώβριο. Ηταν ένα αποτέλεσμα που προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς αναλυτές, καθώς πρόκειται για ένα πρόσωπο σχεδόν φαιδρό με ρητορικές που ακροβατούν μεταξύ περιθωριακού λαϊκισμού και αντικρατιστικού αναρχοκαπιταλισμού.

Πρόκειται για έναν οικονομολόγο που συχνά-πυκνά εμφανιζόταν στα κανάλια και όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, προέρχεται από «αντιπολιτική κάστα». Το μόνιμο λεκτικό κλισέ κάποιων που θεωρούν τους εαυτούς τους αντισυμβατικούς είναι ότι αυτοκρίνονται ως αντισυμβατικοί. Ωστόσο αποδεικνύονται λίγο μετά ότι είχαν παραδοθεί στο παιχνίδι της εξουσίας και το υπηρετούσαν με ζήλο.

Η εποχή μας, εποχή της αρλούμπας που νομιμοποιεί τον καθένα που βρίσκεται σε πυρετικό παραλήρημα, νομιμοποίησε και τον Χαβιέρ Μιλέι. Με την ελαφρότητα και την ευκολία του τιμητή, στοχοποίησε τους πάντες στην πολιτική προεκλογική αρένα της Αργεντινής χαρακτηρίζοντάς τους παράσιτα, σκουπίδια, κλέφτες.

Προτάσσοντας πότε μια παραληρηματική απελευθέρωση του αλλόκοτου που φτάνει από την πώληση ανθρώπινων οργάνων παιδιών και ενηλίκων έως και την αλλαγή του νομίσματος της Αργεντινής (για παράδειγμα, να αλλάξουν το νόμισμά τους, τα πέσο, με δολάρια) και πότε μια ακραία φασιστική οριζοντίωση υπερασπιζόμενος τη δικτατορία της Αργεντινής 1973-1983, εκείνο που όμως ξεχωρίζει σε όλα αυτά είναι το πολιτικό παραισθητικό γκροτέσκο.

Με άλλα λόγια ο Χαβιέρ Μιλέι προσπαθεί να εξισορροπήσει μεταξύ νοσταλγικών, αλυτρωτικών, δικτατορικών προσομοιώσεων του παρελθόντος και νεοφιλελεύθερων προσομοιώσεων που υπόσχονται την αυτορύθμιση της οικονομίας και την ψευδεπίγραφη ελευθεριότητα. Αυτές οι μίξεις κρίνει ο Χαβιέρ Μιλέι ότι μπορούν να γίνουν σινιάλα του πολιτικού μέλλοντος της Αργεντινής. Βλέπει την πολιτική του ως ένα φανταστικό συνεχές του δικτατορικού παρελθόντος και του οικονομικού και κοινωνικού αναρχισμού. Ξέρουμε ότι για πολλούς οι μίξεις οδηγούν στη λύση της διαφοράς και της αντίστασης.

Είναι σίγουρο ότι δεν είναι ο μόνος που βλέπει αυτό το κλειστό πολιτικό έρεβος ως λύση του πολιτικού μέλλοντος. Υπάρχουν πολλοί που τέτοιες μίξεις τις αντιμετωπίζουν σαν το μαγικό πολιτικό εργαστήρι όπου θα θεραπεύσουν τις πολιτικές αβεβαιότητες και κρίσεις. Αν εκλεγεί ο Χαβιέρ Μιλέι θα ξεπεταχτούν και θα υποστηρίξουν το πολιτικό ανεκδοτολογικό του κράμα πολλοί ευκαιριακοί θαμώνες του νεοφασισμού.

Ο Χαβιέρ Μιλέι σε ρόλο μαριονετίστα ενός παγκόσμιου συστήματος που μιξάρει ιδέες, απόψεις, πολιτικές κ.λπ. απενοχοποιεί τις ακραίες τάσεις του φασισμού, του αντικρατιστικού νεο-λιμπεραλισμού και δημιουργεί πολιτικό προηγούμενο. Ετσι πολιτικές με τον φασιστικό αναλφαβητισμό τους διεκδικούν αθωότητες και ασφάλειες. Εξελίσσονται σε ένα συμπίλημα που αναπληρώνει την έλλειψη της πρωτοτυπίας και του καινούργιου.

Ο Αντόνιο Γκράμσι έλεγε: «Οταν η παλιά τάξη πραγμάτων πεθαίνει και η νέα δεν έχει γεννηθεί ακόμη, τότε είναι που μπορούν να εμφανιστούν τα τέρατα». Οι ευέλικτες συσσωρεύσεις από πειραματιζόμενες πολιτικές συνταγές αποτελούν προσπάθειες να ρισκάρουν πολιτικά βήματα στην άβυσσο του παλιού που θέλει να μας πείσει ότι είναι το νέο. Ετσι θα εμφανίζονται ακόμη πολλοί γυαλιστεροί αγύρτες που θα οδηγήσουν το όνειρο στη συντριβή των ορίων μεταξύ φασισμού και επανάστασης. Το φύσημα της πολιτικής παραφροσύνης έχει εγκατασταθεί στον πλανήτη καιρό.

*Καθηγητής Πολιτικής και Κοινωνικής Φιλοσοφίας