Μια βδομάδα μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα, τίποτε το καινούργιο δεν έχει προκύψει για τη διατλαντική σχέση ΗΠΑ και Ευρώπης, οι οποίες εξακολουθούν να εξαντλούν την ενότητά τους στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή.
Η πιο πρόσφατη φωτογραφία των συγκρούσεων προκαλεί αναταράξεις στο ΝΑΤΟ κι έρχεται αμέσως μετά την «οικογενειακή» φωτογραφία των ηγετών που πήραν μέρος στη σύνοδο κορυφής, όπου ο Τραμπ ξεπέρασε τον εαυτό του στη χωρίς προσχήματα σκληρή ρητορική.
Ομως το πρόβλημα της ενότητας του ΝΑΤΟ δεν είναι μόνο θέμα χειραφέτησης της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ βαδίζουν προς τις ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβριο, ενώ την επόμενη άνοιξη η Γαλλία θα έχει πιθανότατα τον πρώτο ακροδεξιό πρόεδρο της ιστορίας της. Αν στο μεταξύ ο Τραμπ έχει χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου και αν η Βρετανία και η Γερμανία επηρεαστούν από τις εξελίξεις στη Γαλλία, η άνοδος της ακροδεξιάς είναι κάτι παραπάνω από ορατή στις δύο αυτές χώρες.
Εν μέσω γενικευμένης κρίσης, πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για χειραφέτηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αν ο πρόεδρος Τραμπ χάσει τις εκλογές του Νοεμβρίου, τότε θα γίνει «κουτσή πάπια», όπως αποκαλούν στην Ουάσινγκτον τον πρόεδρο που δεν ελέγχει το Κογκρέσο. Με ποιον τρόπο ΗΠΑ και Ευρώπη θα αποκαταστήσουν έναν μίνιμουμ κοινό παρονομαστή, ώστε να μπορέσουν να επιδράσουν σταθεροποιητικά στις δύο μεγάλες συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή;
Το ερώτημα είναι ρητορικό, απ’ ό,τι φαίνεται, καθώς για πρώτη φορά μετά το 1945 η ακροδεξιά φιλοδοξεί είτε να είναι επικεφαλής κυβερνήσεων είτε να έχει εκλογική πρωτιά. Στη σύνοδο κορυφής της Aγκυρας επιβεβαιώθηκε η διάσταση που χωρίζει τις ΗΠΑ από την Ευρώπη. Πολλοί βιάζονται να συμπεράνουν ότι η ιδεολογική συγγένεια του Τραμπ με πολλούς ακροδεξιούς Ευρωπαίους ηγέτες θα αμβλύνει τη σύγκρουση των δύο ακτών του Ατλαντικού. Η προσέγγιση αυτή ιδεολογικοποιεί μια καθαρά γεωπολιτική διαμάχη, με τον Τραμπ να μην κρατάει ούτε τα προσχήματα.
Ο ορίζοντας στις διατλαντικές σχέσεις είναι κάτι παραπάνω από θολός· είναι σκοτεινός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η συνάντηση των 25 προθύμων για την Ουκρανία, χθες στο Παρίσι. Η χθεσινή «οικογενειακή» φωτογραφία των ηγετών που πήραν μέρος ανασύρει από το παρελθόν τις απίστευτες παλινδρομήσεις της Ευρώπης για μια πολεμική σύγκρουση που διεξάγεται επί ευρωπαϊκού εδάφους.
Το 2008, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, Γαλλία και Γερμανία έβαλαν βέτο στην προσχώρηση της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, την οποία ήθελε εδώ και τώρα ο πρόεδρος Μπους ο νεότερος. Σήμερα η Ευρώπη παίζει το παιχνίδι καθυστέρησης σε έναν συμβιβασμό Ρωσίας – ΗΠΑ που είναι αναπόφευκτος.
